Επτά χρόνια μετά το γράμμα που έστειλε από το αυτοκίνητό της επειδή δεν έβρισκε καρέκλα στην αναμονή, η Γεωργία Ξανθοπούλου στάθηκε όρθια μπροστά στο νέο αιματολογικό κέντρο του «Παπανικολάου». Η ίδια περιέγραψε την προσωπική της διαδρομή από τη λευχαιμία στη θεραπεία, σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές των εγκαινίων παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Άδωνι Γεωργιάδη.

Το 2019, ενώ βρισκόταν σε θεραπευτική διαδικασία, είχε επισκεφθεί το κτήριο «Στοργή» για εξετάσεις. Η εικόνα που αντίκρισε την οδήγησε να απευθυνθεί απευθείας στον πρωθυπουργό. «Η αίθουσα αναμονής ήταν τόσο γεμάτη που δεν υπήρχε ούτε μια καρέκλα να καθίσω. Πήγα λοιπόν και κάθισα στο αυτοκίνητό μου μόνη, κουρασμένη και απογοητευμένη. Πήρα το κινητό μου και άρχισα να γράφω. Έγραψα ένα γράμμα στον πρωθυπουργό. Δεν ήξερα αν θα το διαβάσει ποτέ», είπε.

Η απάντηση ήρθε με τη μορφή τηλεφωνήματος. «Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο κύριος πρωθυπουργός. Με άκουσε πραγματικά. Και μου υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε». Η Ξανθοπούλου νοσηλεύτηκε για χρόνια στη «Στοργή», όπως είπε, και έζησε από κοντά τις ελλείψεις των υποδομών. «Όταν ζεις για χρόνια μέσα σ’ έναν χώρο, γνωρίζεις και τις πληγές του. Βλέπεις τις ελλείψεις, την ανεπάρκεια των χώρων, την πίεση που δημιουργεί η έλλειψη προσωπικού».

Η ίδια φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι το έργο δεν οφείλεται σε ένα πρόσωπο ή σε μία επιστολή. «Χρειάστηκαν αποφάσεις, σχεδιασμός, χρηματοδότηση, επιμονή, δουλειά και πάνω απ’ όλα η βούληση πολλών ανθρώπων». Για εκείνη, το νέο κτήριο σημαίνει κάτι περισσότερο από καλύτερες υποδομές. «Βλέπω καλύτερες συνθήκες νοσηλείας, αξιοπρέπεια για τον ασθενή και τη δυνατότητα να εφαρμοστούν θεραπείες που μέχρι χθες δεν μπορούσαν να προσφερθούν. Πάνω απ’ όλα όμως, βλέπω ζωή».

Ο πρωθυπουργός συνέδεσε το έργο με την αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης και την αναβάθμιση του ΕΣΥ. «Αποκτά σήμερα το πιο σύγχρονο αιματολογικό κέντρο σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, ίσως και σε ολόκληρα τα Βαλκάνια», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ο Άδωνις Γεωργιάδης από την πλευρά του χαρακτήρισε τη νέα μονάδα μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα, υπογραμμίζοντας ότι στόχος είναι να υποστηρίζει περισσότερες προηγμένες θεραπείες και περισσότερους ασθενείς.

Η πιο δυνατή εικόνα της ημέρας, πάντως, ήταν η επιστροφή της ίδιας της Ξανθοπούλου στον χώρο όπου κάποτε ένιωσε αβοήθητη. Από το αυτοκίνητο με το γράμμα στο χέρι, βρέθηκε επτά χρόνια αργότερα μπροστά σε ένα κτήριο που συμβολίζει πλέον το αντίθετο από εκείνη τη μέρα: περισσότερες δυνατότητες, καλύτερη φροντίδα και ελπίδα.