Η Εθνική Ελλάδας μπαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της στη League A του Nations League και το κάνει αυτό στον 2ο όμιλο, μαζί με Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία. Η άνοδος στην κορυφαία κατηγορία άλλαξε επίπεδο και απαιτήσεις για την ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, που καλείται τώρα να σταθεί απέναντι σε αντιπάλους άλλης κλάσης.

Η διαφορά φαίνεται καθαρά στην παγκόσμια κατάταξη. Η Ολλανδία βρίσκεται στην 7η θέση, η Γερμανία στη 10η, η Σερβία στην 39η και η Ελλάδα στην 46η. Παρ’ όλα αυτά, η συμμετοχή δεν θα είναι τυπική. Ο Γιοβάνοβιτς μίλησε για μεγάλη πρόκληση και υποσχέθηκε ότι η ομάδα θα δώσει τα πάντα, με στόχο να παραμείνει η γαλανόλευκη στην κορυφαία κατηγορία.

Δεν είναι μόνο θέμα γοήτρου. Μια θέση στην πρώτη τριάδα του ομίλου εξασφαλίζει καλύτερο γκρουπ δυναμικότητας στα προκριματικά του Euro 2028, δηλαδή ευκολότερο δρόμο προς την τελική φάση.

Το πρόγραμμα είναι βαρύ από την αρχή, με δύο συνεχόμενα εκτός έδρας ματς. Η Εθνική παίζει στις 24 Σεπτεμβρίου με τη Σερβία και στις 27 του μήνα με τη Γερμανία. Ακολουθούν δύο εντός έδρας αναμετρήσεις στην Τούμπα, με Ολλανδία την 1η Οκτωβρίου και Γερμανία στις 4 Οκτωβρίου, ενώ ο όμιλος κλείνει τον Νοέμβριο με Ολλανδία εκτός (13/11) και Σερβία στο Πανθεσσαλικό (16/11).

Το πρώτο που αλλάζει τα δεδομένα είναι ο τραυματισμός του Γιάννη Κωνσταντέλια. Ο διεθνής μεσοεπιθετικός υπέστη ρήξη χιαστού στο ντεμπούτο του με την Ντόρτμουντ και θα μείνει εκτός δράσης για το υπόλοιπο της σεζόν. Η Εθνική χάνει έναν παίκτη που έδινε δημιουργία και τρέξιμο στο τελευταίο τρίτο, και ο Γιοβάνοβιτς καλείται να καλύψει αυτό το κενό.

Ο βασικός κορμός παραμένει σταθερός. Κάτω από τα δοκάρια, ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος και ο ανερχόμενος Κωνσταντίνος Τζολάκης δίνουν λύσεις. Στην άμυνα, ο Κώστας Μαυροπάνος και ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης συνθέτουν ένα νεανικό αλλά αξιόπιστο δίδυμο, με τον Κώστα Τσιμίκα και τον Γιώργο Βαγιαννίδη στα άκρα. Στη μεσαία γραμμή, ο Χρήστος Ζαφείρης και ο Χρήστος Μουζακίτης παίρνουν την μπάλα και βγάζουν την ομάδα μπροστά, ενώ ο Κωνσταντίνος Καρέτσας δίνει δημιουργία και εκτέλεση στο τελευταίο τρίτο. Στην επίθεση, ο Χρήστος Τζόλης και ο Βαγγέλης Παυλίδης είναι τα πιο δυνατά χαρτιά, με τους Τάσο Δουβίκα και Φώτη Ιωαννίδη να συνιστούν εναλλακτικές πολυτέλειας στην πιο ταλαντούχα επιθετική γραμμή που είχε η εθνική ομάδα εδώ και δεκαετίες.

Στη μαγιά προστίθενται και οι πιο έμπειροι διεθνείς. Μεγάλη μερίδα της ελληνικής φίλαθλης κοινής γνώμης μπορεί να τους απαξιώνει και να τους θεωρεί ξεπερασμένους, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο Γιοβάνοβιτς θεωρεί απαραίτητους παίκτες όπως οι Μπακασέτας, Μασούρας, Σιώπης και Κουρμπέλης, αφενός γιατί μπορούν να βοηθήσουν, αφετέρου διότι διαθέτουν την πείρα και την προσωπικότητα να υποστηρίξουν τους νεότερους.

Ο σέρβος προπονητής αξίζει έναν έπαινο που δεν του αποδίδεται συχνά. Πήρε μια εθνική ομάδα που είχε χάσει την ταυτότητά της και την ανέβασε στην ελίτ μετά δύο διαδοχικές ανόδους. Έδωσε χώρο σε νέα παιδιά χωρίς να θυσιάσει τη σοβαρότητα για το αποτέλεσμα. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν κατάφερε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 και ο ίδιος ο Γιοβάνοβιτς ανέλαβε την ευθύνη. Είναι ένα αποτέλεσμα που χρεώνεται στον ομοσπονδιακό τεχνικό. Ωστόσο, δεν επιδέχεται αμφισβήτηση πως η εθνική ομάδα έχει βελτιωθεί πάρα πολύ επί των ημερών του Ιβάν και είναι αυτή η πρόοδος που δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Η πρόκριση στην Α’ κατηγορία του Nations League και το όμορφο θέαμα οφείλονται στη δουλειά του Γιοβάνοβιτς και δεν πρόκειται για τυχαία γεγονότα.

Τώρα αρχίζει το πραγματικά δύσκολο κομμάτι. Απέναντι σε αντιπάλους αυτού του βεληνεκούς, το περιθώριο λάθους είναι ελάχιστο και κάθε αδράνεια τιμωρείται σκληρά. Όμως η Ελλάδα δεν θα πάει στη Σερβία στις 24 Σεπτεμβρίου για να κάνει τη βόλτα της. Πηγαίνει για να δείξει ότι ανήκει σε αυτή την παρέα των μεγάλων του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Μπορεί να μην είναι το φαβορί σε κανένα από τα έξι ματς, όμως το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έχει αποδείξει πως έχει τις προδιαγραφές για να μας εκπλήξει όλους.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ethniki Omada (@ethnikiomada)