Ο απολογισμός του Βασίλη Σκροπολίθα μετά το Ευρωμπάσκετ U18 ξεκινά από το βράδυ που η Εθνική Εφήβων έχασε κάτι που είχε στα χέρια της. Απέναντι στην Ισπανία βρέθηκε μπροστά ακόμη και με 29 πόντους διαφορά, έκλεισε το ημίχρονο στο 48-26, μα ως το φινάλε έφτασε να χάσει με 69-66. Το τέταρτο δεκάλεπτο τελείωσε 23-7 υπέρ των Ισπανών, μια ανατροπή που χαρακτηρίστηκε από τα μέσα ως από τις πιο οδυνηρές στην ιστορία των αναπτυξιακών διοργανώσεων.

Η πορεία στη συνέχεια δεν έφερε καλύτερη κατάληξη. Η ομάδα τερμάτισε στην έκτη θέση της Ευρώπης και έχασε την απευθείας πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027. Ο προπονητής δεν κρύβει ότι κάτι τέτοιο πονάει, όμως το διάβασμά του για το σύνολο των 50 ημερών προετοιμασίας και παρουσίας στη διοργάνωση είναι ξεκάθαρο. «Τερματίσαμε στην έκτη θέση στην Ευρώπη. Ακόμη κι αν μας πονάει, το πρόσημο είναι θετικό στα δικά μου τα μάτια και δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από άλλες χώρες», είπε χαρακτηριστικά.

Για εκείνο το ματς με την Ισπανία, το εξήγησε με μια εικόνα: ένιωσαν ότι παίζουν καταπληκτικό μπάσκετ, υπάρχουν στιγμές που κάθεσαι στον πάγκο και χαίρεσαι τα παιδιά. «Ξαφνικά, για κάποιο λόγο, όταν νιώσαμε την πίεση, αυτομάτως πάθαμε ένα μπλακ άουτ», περιέγραψε, προσθέτοντας πως αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι να το περάσεις σε εφήβους, γιατί θέλει εμπειρία που αποκτάται με τον χρόνο.

Δεν ήταν το μόνο παιχνίδι που η Ελλάδα έχασε οριακά. Στη φάση των ομίλων γνώρισε την ήττα από το Ισραήλ με 93-84 στην παράταση, με τον Σκροπολίθα να λέει τότε πως «οι λεπτομέρειες δεν ήταν με το μέρος μας» και πως κάποιες ολιγωρίες κόστισαν, ζητώντας από την ομάδα να κοιτάξει το επόμενο παιχνίδι. Η παραδοχή εκείνη ταιριάζει και με το τι έγινε απέναντι στους Ισπανούς: στα τελευταία λεπτά οι περισσότερες από αυτές τις υποθέσεις κρίθηκαν σε λεπτομέρειες.

Ο προπονητής επέμεινε στην εικόνα σταθερότητας που έβγαλε η ομάδα απέναντι σε παραδοσιακές δυνάμεις των αναπτυξιακών προγραμμάτων. Τα τρία τελευταία φιλικά και τα επτά παιχνίδια του Ευρωμπάσκετ έδειξαν μια ομάδα που τους κοίταξε στα μάτια, κάτι που για τον ίδιο αποτελεί τη βάση για το μέλλον, αρκεί να μην ξεφύγουν από το πρόγραμμα που έχει θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια.

Μέσα στον απολογισμό μπήκε και το ζήτημα των κολεγίων, με τον ίδιο να σημειώνει ότι η διαδικασία μετράει μόλις 4-5 χρόνια έντονης παρουσίας, οπότε οι εκτιμήσεις είναι ακόμη εικασίες. Το ερώτημά του είναι πώς ένα παιδί 17-18 ετών διαχειρίζεται ένα συμβόλαιο με δεκαπλάσια χρήματα ή μια θέση με χρόνο συμμετοχής σε μια ομάδα, όταν εδώ οι προοπτικές είναι διαφορετικές. «Πρέπει να ολοκληρωθεί ο κύκλος και να περάσουν κάποια χρόνια για να δούμε τα αποτελέσματα», είπε, προσθέτοντας ότι δεν είναι εύκολη διαδικασία όσο ακούγεται.

Εκεί που στάθηκε περισσότερο είναι η ανάγκη να δοθεί χρόνος στους νέους μέσα από τα πρωταθλήματα. «Μόνο μέσα από τα παιχνίδια εξελίσσεσαι, καλή η προπόνηση αλλά μέσα από τον ποιοτικό χρόνο θα πάρεις την αυτοπεποίθηση και την εμπειρία που χρειάζεσαι», ανέφερε, σημειώνοντας ότι στην Ευρώπη αυτό ήδη γίνεται στο κορυφαίο επίπεδο, ενώ εδώ είναι λίγο πίσω. Παράλληλα, για το υλικό που έρχεται από πίσω, είπε ότι πάντα υπάρχουν ταλέντα, το δύσκολο είναι τα παιδιά να το κάνουν από αγάπη για το άθλημα και όχι για επαγγελματική αποκατάσταση, ειδικά όταν η πληροφορία από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα κάνει να νιώθουν «αστέρες» από πολύ μικρά.

Το μπάσκετ που είδε στη διοργάνωση, άλλωστε, είναι αυτό της ταχύτητας και των γρήγορων αποφάσεων. «Πλέον πρέπει να είσαι πρώτα αθλητής και μετά να έρχεται το μπάσκετ», σημείωσε, τονίζοντας ότι αν δεν ακολουθήσεις αυτό το μοντέλο, δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τις άλλες ευρωπαϊκές ομάδες. Για τα παιδιά του, έκλεισε με ένα ευχαριστώ στο επιτελείο για τις 50 ημέρες και μια ευχή για καλή πρόοδο σε όλα τα παιδιά.