«Μας έμεινε μια πίκρα»: Η 5η θέση στο U20 και η γεύση που άφησε η χαμένη ευκαιρία

Ένα καλό τουρνουά, ένα άσχημο απόγευμα. Η Εθνική Νέων Ανδρών ολοκλήρωσε το Ευρωμπάσκετ U20 με ρεκόρ 6-1, νικώντας το Ισραήλ 92-82 στο κλειστό της Νέας Αλικαρνασσού, αλλά η γεύση που άφησε η διοργάνωση είναι γλυκόπικρη. Η ομάδα ήθελε ένα μετάλλιο, το πίστευε, το δούλεψε — και στο τέλος έμεινε με την πέμπτη θέση.

Ο βοηθός προπονητή, Γιώργος Καραμολέγκος, μίλησε στο «Άμεσο Ριπλέι» του ΕΟΚ WebRadio. Κι αν η θέση μοιάζει με διάκριση, αυτός είπε ξεκάθαρα: «Θέλαμε το κάτι παραπάνω». Το αποτέλεσμα, όπως είπε, «ήταν δίκαιο έτσι όπως βγήκε» — αλλά η πικρία παραμένει.

Ένα παιχνίδι, δύο πόντοι, όλη η διαφορά

Ο αποκλεισμός ήρθε στον προημιτελικό από τη Γαλλία. Μία ήττα, ουσιαστικά δύο πόντοι, όπως είχε πει και ο ομοσπονδιακός τεχνικός Κώστας Παπαδόπουλος, στέρησαν από την ομάδα τη δυνατότητα να διεκδικήσει το βάθρο. Κι αυτό που πόνεσε ακόμα περισσότερο ήταν ότι η Λιθουανία, την οποία η Ελλάδα είχε κερδίσει με 20 πόντους στη φάση των ομίλων, έφτασε μέχρι τον τελικό.

Ο Νεοκλής Αβδάλας το είχε πει ξεκάθαρα: η ομάδα ήταν η καλύτερη της διοργάνωσης. Και το ρεκόρ της το αποδεικνύει. Αλλά στο μπάσκετ, δεν μετράει μόνο η εικόνα — μετράει το αποτέλεσμα την κατάλληλη στιγμή. Κι εκείνη η στιγμή χάθηκε.

Ο Καραμολέγκος περιέγραψε τη διαδικασία του scouting, τις ατελείωτες ώρες δουλειάς: «Αν κοιμόμασταν ένα τρίωρο ή τετράωρο ήμασταν ευχαριστημένοι». Η αδρεναλίνη, η χαρά, η προσμονή — και το «ροζ φύλλο» που τους έδινε διάθεση να συνεχίσουν. Ούτε ο κόουτς κοιμόταν. «Ήταν συλλογική η προσπάθεια», είπε.

Από την πρεμιέρα με την Κροατία, όπου η ομάδα δεν παρουσιάστηκε όπως έπρεπε, μέχρι το ματς με το Ισραήλ που ήταν «όλο το τουρνουά», η πορεία είχε σκαμπανεβάσματα. Με το Βέλγιο ήρθε η αντίδραση, με την Ισπανία η ομάδα άντεξε για ένα ημίχρονο, με τη Σερβία ήρθε η μεγάλη απογοήτευση. Εκεί, στον προημιτελικό, «μας έπιασε το άγχος του αποτελέσματος, δεν το χαρήκαμε».

Από την πίκρα στην περηφάνια

Στους αγώνες κατάταξης, όμως, η ομάδα έδειξε τον πραγματικό της χαρακτήρα. Απέναντι σε Γερμανία και Τουρκία, τα παιδιά παρατάχθηκαν σαν να ήταν τελικοί. «Ήταν πεισμωμένα, δεν άφησαν καμία μπάλα να πέσει κάτω». Ο Καραμολέγκος το είπε με έμφαση: «Ό,τι τους δώσαμε σαν πληροφορία, μας το γύρισαν πίσω επί δέκα».

Στο τελευταίο παιχνίδι, ο Νεοκλής Αβδάλας πέτυχε triple-double (14 πόντοι, 10 ριμπάουντ, 14 ασίστ), ο Αλέξανδρος Σαμοντούροβ σημείωσε 25 πόντους — και οι δύο πρώην συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό αναδείχθηκαν πολυτιμότεροι παίκτες με 31 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Μια εικόνα που δείχνει τη δυναμική της γενιάς.

Παράλληλα, ο Παναγιώτης Παγώνης ξεχώρισε για τη συνολική του παρουσία. Ο Καραμολέγκος μίλησε με τα καλύτερα λόγια: «Έκανε ένα τρομερό τουρνουά, δεν έχει να κάνει μόνο με τους πόντους, αλλά και με το πόσο ήταν συνεπής στα ριμπάουντ, στις ασίστ, πόσο έβαζε το κορμί του στην άμυνα». Κι ας ελπίσουμε, είπε, να τον ξαναδούμε στα ελληνικά παρκέ.

Η ομάδα είχε να διαχειριστεί και τον τραυματισμό του αρχηγού, Ανδρέα Πατρίκη. Ένα μικρό σοκ, όπως το χαρακτήρισε ο βοηθός προπονητή. Όμως η ομοιογένεια της ομάδας λειτούργησε: «Ξέραμε πως όποιος κληθεί να καλύψει τα λεπτά αυτά, θα δώσει το 100%». Ο Ξανθόπουλος, ο Ασημακόπουλος, όλοι βοήθησαν. «Ακόμα και ο Ανδρέας χαιρόταν να βλέπει τους συμπαίκτες του. Αυτό δείχνει κάτι για το ποιόν του σαν άνθρωπος».

Μια ομάδα που χτίστηκε γρήγορα

Από τις 5 Ιουνίου, τα παιδιά ήταν συγκεντρωμένα για έναν στόχο. Διαφορετικά backgrounds, διαφορετικοί ρόλοι — και η ανάγκη να ομογενοποιηθούν όλα σε σύντομο χρονικό διάστημα. «Ο κόουτς Παπαδόπουλος είναι πολύ έμπειρος και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η ομάδα είχε ταυτότητα», είπε ο Καραμολέγκος.

Τα παιδιά που ήρθαν από τις ΗΠΑ, όπως ο Ροζακέας, έδειξαν διαφορά στη φυσική κατάσταση. «Πολύ αλλαγμένος σωματικά, με περισσότερα μυϊκά κιλά, πολύ πιο εκρηκτικός και αθλητικός». Ο Παγώνης ήρθε με μεγαλύτερη έφεση στο ριμπάουντ, μεγαλύτερη θέληση. Η αθλητικότητα ήταν το ζητούμενο.

Για τις πολλές απουσίες μεγάλων αστέρων της ηλικίας, ο Καραμολέγκος είχε ενδιαφέρουσα οπτική: «Σίγουρα όταν λείπει μια τόσο μεγάλη δεξαμενή ταλέντου είναι πιθανό και λογικό να μειωθεί κάπως η ποιότητα». Από την άλλη, όμως, δίνεται ευκαιρία σε άλλα παιδιά. Η Σλοβενία είναι ένα παράδειγμα, με παίκτες που δεν ήξερε πολύς κόσμος και τώρα μιλάει όλη η Ευρώπη γι’ αυτούς. Ο Βίγιαρ της Ισπανίας, με όλα τα μάτια στραμμένα πάνω του.

Το ίδιο, είπε, συνέβη και στην ελληνική ομάδα. Τα παιδιά που έπαιξαν κάλυψαν επάξια το κενό.

Η 5η θέση, λοιπόν, είναι ένα αποτέλεσμα που αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία, η επιβεβαίωση ότι η δουλειά έπιασε τόπο. Από την άλλη, η σκέψη ότι η ομάδα άξιζε κάτι παραπάνω. Όπως είπε ο Καραμολέγκος: «Ήταν των παιδιών νίκη, αυτοί το κατάφεραν αυτό. Τους ευχαριστούμε ξανά».

Κι αυτό, ίσως, είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα.