Η Ερμιόνη Γκίκα γύρισε από το Λανθαρότε της Ισπανίας με ένα αργυρό μετάλλιο στο χέρι, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ιστιοπλοΐας U21. Η 17χρονη αθλήτρια του Ναυτικού Ομίλου Καλαμακίου έφτασε στη δεύτερη θέση μετά από αγώνες γεμάτους πίεση και εναλλαγές στην θάλασσα. Μίλησε στην επίσημη ιστοσελίδα του ομίλου της (www.nok.com.gr) για την εμπειρία της, λίγο πριν επιστρέψει στις προπονήσεις.
Δύσκολοι άνεμοι και μεγάλη συγκέντρωση
Κάθε μέρα στο πρωτάθλημα έφερνε νέες προκλήσεις, με τον αέρα να αλλάζει συνέχεια και το επίπεδο να είναι ψηλό. Η Ερμιόνη ένιωσε την πίεση ιδιαίτερα στη μέση του αγώνα. “Δεν ήταν εύκολο πρωτάθλημα αλλά πέρασα καλά και αυτό μετράει για μένα. Το επίπεδο ήταν πάρα πολύ υψηλό, οι συνθήκες στη θάλασσα ήταν πολύ δύσκολες με αρκετό αέρα και αρκετές εναλλαγές. Μπορεί να μην ήταν ο καλύτερός μου αγώνας αλλά όλα πήγαν όπως τα είχα προγραμματίσει.”
Στις δύο τελευταίες ιστιοδρομίες, η μάχη με την Ισπανίδα Αντριάνα Κάστρο έγινε θρίλερ. Ξεκίνησε πίσω στην προτελευταία, αλλά έβγαλε 10η θέση. Στην τελευταία, κράτησε απόσταση και είδε την αντίπαλο να μένει πίσω.
Πιέστηκε πολύ εκείνες τις μέρες. “Στη μέση περίπου του πρωταθλήματος για δύο μέρες πιέστηκα πάρα πολύ. Δεν είχα καθόλου ψυχολογία. Κάθε λάθος απόφαση μέτραγε. Χρειαζόταν περισσότερη συγκέντρωση από ποτέ.”
Για το χρυσό, δεν το έβλεπε εφικτό. Η Ιταλίδα Τζινέβρα Καρακιόλο ήταν μακριά σε απόδοση, μετά από χρόνια προσπαθειών. “Δεν νομίζω ότι μπορούσα να πάρω το χρυσό. Όχι, σε καμία περίπτωση. Η δεύτερη θέση ήταν η καλύτερη που θα μπορούσα να κατακτήσω. Η πρώτη αθλήτρια, η Ιταλίδα Τζινέβρα Καρακιόλο, ήταν πολύ μακριά σε απόδοση από όλες μας. Το πάλευε πολλά χρόνια να πάρει μετάλλιο, εδώ και τρία χρόνια ήταν συνεχώς τέταρτη. Ήξερα την αξία της όλα αυτά τα χρόνια και άξιζε το χρυσό.”
Από την 9η θέση πέρυσι, τώρα δεύτερη – μεγάλο άλμα σε λίγους μήνες. Χαίρεται γι’ αυτό, αλλά και 5η θα ήταν επιτυχία. “Στην προτελευταία ιστιοδρομία ήμουν πάρα πολύ πίσω και την «έσωσα» στο τέλος με την 10η θέση. Στην τελευταία ιστιοδρομία μπήκα με πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση. Έπαιξα συντηρητικά, έβλεπα συνέχεια πίσω μου την αντίπαλό μου και έβλεπα ότι ήταν πολύ πίσω από μένα. Κάποιες στιγμές προσπαθούσα να την εντοπίσω και δεν την έβρισκα. Στο τέλος ενώ ήταν κάπου στην 30η θέση την βρήκα στην 10η. Εκεί έκανα αυτό που έπρεπε για να μην με περάσει.”
Επόμενοι αγώνες και ζωή στη Γαλλία
Η εμπειρία έπαιξε ρόλο, ειδικά την τελευταία μέρα – ακολούθησε το πλάνο της και δεν αγχώθηκε. “Είμαι πολύ χαρούμενη με την δεύτερη θέση, είναι πολύ μεγάλη επιτυχία. Βέβαια και 5η να είχα έρθει και πάλι επιτυχία θα ήταν, πόσο μάλλον τώρα που κατέκτησα το αργυρό μετάλλιο.”
Τώρα μένει στη Γαλλία για σπουδές, εδώ και πέντε μήνες, και προσαρμόζεται. Η καθημερινότητα είναι πιεστική με μαθήματα και προπονήσεις, αλλά τα καταφέρνει. “Νομίζω η εμπειρία μέτρησε, κυρίως στην τελευταία ημέρα του αγώνα. Δεν αγχώθηκα, ακολούθησα το πλάνο μου και μου βγήκε. Ήμουν συγκεντρωμένη και πήγε όπως τα είχα προγραμματίσει.”
Επόμενος σταθμός η πρόκριση για την Εθνική σε ένα μήνα, μετά Ευρωπαϊκό γυναικών τον Μάιο – crash test για Ολυμπιακούς. “Υπάρχει σε περίπου ένα μήνα η πρόκριση για την Εθνική ομάδα και τον Μάιο το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών. Εκεί θα μετρήσω τις δυνάμεις μου ενόψει των αγώνων πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες. Θα είναι το πιο σοβαρό crash test για μένα. Δεν θα έχω το άγχος του αποτελέσματος αλλά θα δω μέχρι που μπορώ να απλώσω τα …πόδια μου. Θα είναι πολύ σημαντικός αυτός ο αγώνας. Η πρώτη πρόκριση είναι το Ιανουαρίου του 2027 και πριν από αυτή θα έχω μόνο δύο αγώνες για να τεστάρω τις δυνάμεις μου.”
Τον Ιούλιο έρχεται το Ευρωπαϊκό U19 στη Θεσσαλονίκη, με υψηλές προσδοκίες από όλους. Θα πάει για χρυσό, παρόλο το άγχος του γηπέδου. “Το γνωρίζω. Εκεί θα πάω για το χρυσό μετάλλιο. Ξέρω ότι θα «παίζω» σε ελληνικά νερά και ξέρω ότι θα είναι πιεστικά. Έχω κερδίσει το προηγούμενο πρωτάθλημα στην ίδια κατηγορία και πρέπει να τα καταφέρω. Τον έχω κυκλώσει αυτόν τον αγώνα…”
Στη Γαλλία, βρήκε ρυθμό – διαβάζει πολύ, γυμναστήριο, λίγος ύπνος. Πέρασε τα μαθήματα και περιμένει βαθμούς για το ranking. “Έχω συνηθίσει πλέον το νέο μου σπίτι. Βρήκα ρυθμό, βρήκα θα έλεγα τα πατήματά μου. Είναι πολύ πιεστική η καθημερινότητά μου αλλά δεν παραπονιέμαι. Διαβάζω πάρα πολύ, πηγαίνω γυμναστήριο και κοιμάμαι κάπου στις έξι ώρες. Έχω περάσει όλα τα μαθήματα και περιμένω να δω τους βαθμούς μου γιατί θέλω να είμαι ψηλά στο ranking που έχει το Πανεπιστήμιο μου.”
Το μετάλλιο το αφιερώνει στην Ελλάδα και στους μικρούς ιστιοπλόους. Ευχαριστεί την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, την Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία και τον Όμιλο Καλαμακίου. “Σίγουρα το αφιερώνω στην Ελλάδα και στους μικρούς ιστιοπλόους που ονειρεύονται κάποια μέρα να γίνουν μεγάλοι αθλητές. Έχω πολύ σημαντική βοήθεια από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή ομοσπονδία και τον Όμιλο μου, τον Ναυτικό Όμιλο Καλαμακίου. Είναι τρεις πολύ δυνατοί «συμπαίκτες» μου και τους ευχαριστώ πολύ…”