Ο Σάνι Μπετσίροβιτς μίλησε στο σερβικό B92 και όσα είπε για τον Παναθηναϊκό έχουν ήδη αρχίσει να συζητιούνται έντονα. Ο νυν general manager της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης έζησε τον σύλλογο από δύο διαφορετικά πόστα, ως παίκτης και ως τεχνικός διευθυντής, και στις δύο περιπτώσεις πανηγύρισε την κατάκτηση της EuroLeague. Αυτή η διπλή ιδιότητα δίνει στη γνώμη του ένα ειδικό βάρος, ειδικά τώρα που οι «πράσινοι» μπαίνουν σε μια νέα εποχή με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο.

Το πιο χαρακτηριστικό σχόλιό του αφορούσε το επίπεδο του φετινού ρόστερ. «Νομίζω ότι αυτή η ομάδα είναι dream team επί δύο», είπε, εξηγώντας ότι σε κάθε θέση υπάρχουν τουλάχιστον δύο, αν όχι τρεις παίκτες υψηλότατου επιπέδου. Το βάθος αυτό, όμως, δεν το βλέπει μόνο ως πλεονέκτημα. Όπως τόνισε, δεν είναι πάντα εύκολο να κρατήσεις τόσους πολλούς παίκτες ικανοποιημένους με τον ίδιο στόχο, να παλεύουν δηλαδή αποκλειστικά για τον τίτλο χωρίς να δημιουργούνται τριβές.

Αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση, για τον Μπετσίροβιτς αυτός είναι πιθανότατα ο Ομπράντοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός έχει βρεθεί ξανά σε ανάλογες καταστάσεις, έχει καθοδηγήσει παρόμοιες ομάδες και διαθέτει την εμπειρία και τη γνώση που απαιτούνται. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η φετινή EuroLeague θα είναι εξαιρετικά δύσκολη και ανταγωνιστική, ακόμη και για μια υπερομάδα σαν τον Παναθηναϊκό, που καλείται να δικαιολογήσει τις επενδύσεις που έγιναν.

Η σύγκριση ανάμεσα στον Αταμάν και τον Ομπράντοβιτς ήταν αναπόφευκτη. Ο Μπετσίροβιτς ξεκαθάρισε ότι πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές φιλοσοφίες, δύο διαφορετικές σχολές μπάσκετ. «Ορισμένοι παίκτες πρέπει να καθοδηγούνται και αποδίδουν μόνο όταν καθοδηγούνται, ενώ άλλοι χρειάζονται απόλυτη ελευθερία», εξήγησε. Γι’ αυτό, όπως είπε, δεν αρκεί να βάλεις έναν προπονητή και να φέρεις όποιον παίκτη υπάρχει — πρέπει να δεις ποιοι ταιριάζουν στο σύστημα και κυρίως στη νοοτροπία του προπονητή.

Για τον Αταμάν συγκεκριμένα, ο Σλοβένος στάθηκε σε ένα στοιχείο που τον εντυπωσίασε περισσότερο από όλα: τη δύναμη και την αυτοπεποίθησή του. Αλλά και κάτι ακόμα πιο σπάνιο. Κάθε φορά που ο Τούρκος τεχνικός έκανε λάθος ή δεχόταν μια υπόδειξη, αργότερα το παραδεχόταν και έλεγε «Είχες δίκιο» ή «Ήταν σωστή η σκέψη σου». Αυτό, για τον Μπετσίροβιτς, δείχνει το μεγαλείο του. Ο προπονητής παίρνει πάντα την τελική απόφαση για το παρκέ, αλλά η ικανότητα να αναγνωρίζει τα λάθη του όταν τα πνεύματα ηρεμούν είναι κάτι που οι παίκτες το καταλαβαίνουν.

Η συνεργασία του με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο ήταν ένα ακόμα θέμα που θίχτηκε. Ο Μπετσίροβιτς μίλησε με θερμά λόγια για τον ισχυρό άνδρα της ΚΑΕ, περιγράφοντάς τον ως άνθρωπο που αντιδρά πάντα με το συναίσθημα, τόσο στα καλά όσο και στα άσχημα. «Αν καταφέρεις σε εκείνες τις στιγμές να παραμερίσεις το γεγονός ότι μπορεί να είναι απλά η παρόρμηση της στιγμής, τότε, όταν σβήνουν τα φώτα και οι κάμερες, πρόκειται για έναν εξαιρετικά έξυπνο άνθρωπο», είπε. Παρά το γεγονός ότι οι δρόμοι τους χώρισαν, ξεκαθάρισε πως έχει μόνο καλά λόγια να πει.

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία που πήρε μαζί του από την Αθήνα, όπως εξήγησε, είναι η ανάγκη να βρίσκεται η ταυτότητα του συλλόγου πάνω από οποιοδήποτε πρόσωπο. Ο σύλλογος είναι θεσμός που θα υπάρχει πριν και μετά από παίκτες, προπονητές και παράγοντες. Αυτή η αρχή, όπως την περιέγραψε, είναι εξαιρετικά δύσκολο να χτιστεί από την αρχή, ειδικά σε ομάδες όπου οι ξένοι παίκτες αποτελούν την πλειοψηφία και οι ντόπιοι τη μειοψηφία. Η επιτυχία του Παναθηναϊκού, κατά τον ίδιο, οφείλεται στο ότι οι παίκτες που επιλέχθηκαν είχαν μέσα τους αυτή τη νοοτροπία νικητή και το αίσθημα του «ανήκειν».

Όχι μόνο ο χωρισμός αυτός καθ’ αυτός, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο έγιναν όλα. Σπάνια έχουμε δει, όπως είπε, να διχάζονται έτσι οι πλευρές μέσα σε έναν σύλλογο. Τώρα, για την επιστροφή του «Ζοτς» στην Αθήνα, υπάρχει μεγάλη ευφορία και όλοι είναι χαρούμενοι. Αλλά ο Μπετσίροβιτς κρατά μια επιφύλαξη: πρόκειται για μια νέα πρόκληση, μια νέα EuroLeague είναι μπροστά, και μόνο ο χρόνος θα δείξει αν έγινε σωστή κίνηση.

Ο ίδιος έχει ζήσει την κατάκτηση του τροπαίου και από τις δύο πλευρές. Ως παίκτης στο παρκέ και ως τεχνικός διευθυντής από το γραφείο. Η διαφορά στο συναίσθημα, όπως παραδέχτηκε, είναι μεγάλη. Ο δεύτερος τίτλος ήταν εξαιρετικά γλυκός, αλλά αλλιώς το ζεις όταν αγωνίζεσαι και αλλιώς όταν παρακολουθείς από τη διοικητική θέση.