Ο Ανδρέας Πετρόπουλος άνοιξε τα χαρτιά του στο podcast Man to Man της Stoiximan GBL. Ο 32χρονος παίκτης περιέγραψε τη διαδρομή του από τις λάσπες της Α2 μέχρι την κορυφή, εστιάζοντας κυρίως στην έντονη συναισθηματική του σύνδεση με την ΑΕΚ.

Από την ταχύτητα του καρτ στο παρκέ

Κάποτε το μυαλό του βρισκόταν αποκλειστικά στις πίστες της Formula 1, επηρεασμένο από τις κυριακάτικες αναμετρήσεις του Μίκαελ Σουμάχερ που έβλεπε με τον πατέρα του. Ο έρωτας για την ταχύτητα μεταφράστηκε τελικά σε αθλητικές συγκινήσεις στα παρκέ, ξεκινώντας από τα πρώτα του βήματα στο Παγκράτι και φτάνοντας μέχρι τον Κολοσσό Ρόδου.

Όταν χρειάστηκε να ανακαλέσει την πρώτη του επαφή με την πρώτη κατηγορία μέσω του Πανιωνίου, δεν μάσησε τα λόγια του. Η χρονιά του υποβιβασμού άφησε πίσω της «ουλές» και μια συνεχή αμφιβολία για το αν θα μπορούσε να αντλήσει αξία μέσα από τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής και τις διαρκείς αλλαγές στο ρόστερ.

Η αφοσίωση στο όνομα της ομάδας

Μιλώντας για τον Ολυμπιακό, παραδέχτηκε πως η απόφαση του να υπογράψει ήταν ακαριαία. Μετά από ένα τηλεφώνημα του Τσαλδάρη, το οικονομικό σκέλος έμεινε εκτός συζήτησης, καθώς η ευκαιρία για εκείνο το επίπεδο αποτέλεσε την απόλυτη τιμή.

Διαφορετική ήταν η φλόγα που ένιωθε φορώντας τη φανέλα της ΑΕΚ. «Πίστευα ότι θα μείνω για πάντα στην ΑΕΚ και ήθελα να μείνω για πάντα στην ΑΕΚ για πάρα πολλούς λόγους. Τώρα τι να σου πω; Ότι έκλαιγα; Έκλαιγα!», εξομολογήθηκε ο γκαρντ, αποκαλύπτοντας πως έφτασε στο σημείο να δανείζεται χρήματα για βενζίνη ώστε να πηγαίνει καθημερινά στις προπονήσεις. Τέτοια ήταν η επιθυμία του να βρίσκεται εκεί, που η οικονομική στενότητα δεν μπορούσε να ανακόψει την καθημερινή του τρέλα για το παιχνίδι.