Η μεγάλη επιστροφή στις ρίζες και το στοίχημα της καθιέρωσης

Η μοίρα παίζει μερικές φορές περίεργα παιχνίδια, ειδικά όταν πρόκειται για τον αθλητισμό. Για τον Γιώργο Τανούλη, η επιστροφή στον Άρη Betsson δεν αποτελεί απλώς μια επαγγελματική μεταγραφή, αλλά μια βαθιά συναισθηματική επιστροφή στο σπίτι του. Ο 24χρονος διεθνής σέντερ, ο οποίος έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τους Θεσσαλονικείς και ετοιμάζεται για ένα δυναμικό restart στην καριέρα του. Η περσινή σεζόν αποδείχθηκε εξαιρετικά άτυχη, καθώς ένας βαρύς τραυματισμός τον ανάγκασε να παρακολουθεί τις προσπάθειες των συμπαικτών του από την άκρη του πάγκου. Πλέον, έχοντας αφήσει πίσω του τις δύσκολες στιγμές, ο νεαρός ψηλός δηλώνει έτοιμος να προσφέρει τα πάντα στην ομάδα που τον ανέδειξε.

Μιλώντας στην εκπομπή «Άμεσο Ριπρέι» του EOK WebRadio, ο έμπειρος σέντερ ξεδίπλωσε τις σκέψεις του για τη νέα εποχή που ξεκινά στο «Nick Galis Hall». Η παρουσία προσωπικοτήτων όπως ο Βασίλης Σπανούλης στην τεχνική ηγεσία και ο Νίκος Ζήσης στα διοικητικά δρώμενα αποτελεί εγγύηση για το μέλλον του συλλόγου. Ο ίδιος δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για τη συνεργασία με τον κόουτς Σπανούλη, με τον οποίο είχε συνυπάρξει κατά την προετοιμασία της Εθνικής ομάδας. Παράλληλα, αναφέρθηκε με απόλυτη ειλικρίνεια στην κοινωνική διάσταση του αθλητισμού στη Θεσσαλονίκη, στη μάχη με την τοξικότητα, αλλά και στο πώς βίωσε τον προσωπικό του Γολγοθά μετά τον σοβαρό τραυματισμό του.

Η εξομολόγηση για τον τραυματισμό και το «δέσιμο» με το Παλέ

Αναλογιζόμενος τους μήνες της απουσίας του, ο Γιώργος Τανούλης δεν μάσησε τα λόγια του για το πόσο ψυχοφθόρα ήταν η διαδικασία της αποθεραπείας. Όπως εξήγησε, η ατυχία του χτύπησε την πόρτα σε μια περίοδο που ένιωθε έτοιμος να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του. Έχοντας αγωνιστεί στο Μαρούσι και στη συνέχεια στον Ολυμπιακό, δίπλα σε παίκτες τεράστιας κλάσης, η μετακίνησή του στον Άρη προοριζόταν να του δώσει τον ηγετικό ρόλο που αναζητούσε. Ο τραυματισμός του όμως στο δεύτερο κιόλας φιλικό προετοιμασίας διέκοψε απότομα αυτή την πορεία, αφήνοντάς τον εκτός δράσης για ολόκληρη την αγωνιστική περίοδο.

«Δε θα σας πω ψέματα, υπήρξαν πολλές δύσκολες μέρες, πολλά σκοτεινά βράδια με πολλές σκέψεις στο μυαλό μου. Νομίζω, όμως, ότι ήμουν… τυχερός μέσα στην ατυχία μου που το έπαθα παίζοντας για τον Άρη και έχοντας αυτό το “δέσιμο” με τον κόσμο. Ίσως αν το πάθαινα παίζοντας για κάποια άλλη ομάδα, που να μην ήμουν τόσο “δεμένος” μαζί της, τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Εδώ ο κόσμος και η ίδια η ομάδα δε με άφησαν ποτέ μόνο μου. Κάπως αυτό με κρατούσε “ζεστό”, με βοηθούσε να νιώθω ότι είμαι παίκτης. Έβγαλαν μεγάλο βάρος από τους ώμους μου εκείνη τη δύσκολη περίοδο», εξομολογήθηκε ο διεθνής ψηλός.

Η επιθυμία του να πατήσει ξανά παρκέ είναι πλέον τεράστια, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με θηρίο που περιμένει να απελευθερωθεί. «Είναι πάρα πολύ δύσκολο και μου έχει λείψει, δε μπορώ να σας περιγράψω ακριβώς πόσο. Έγινε όλο αυτό σε ένα σημείο της καριέρας μου που είχα αρχίσει να κάνω τα πρώτα μου βήματα έχοντας ρόλο σε ομάδα, με το Μαρούσι. Πραγματοποίησα το όνειρό μου και ήρθα στον Άρη όπου θα είχα έναν πιο ενεργό ρόλο. Όντας νέος στον Ολυμπιακό που ήμουν, τα ονόματα δίπλα μου ήταν τεράστια, παίκτες με τεράστια ποιότητα και χρειάζεται κάποιον καιρό για να αποκτήσεις κάποιον ρόλο στην ομάδα σαν νέος παίκτης. Ήταν σαν… να μου κόπηκαν τα πόδια. Κάπως αυτό σταμάτησε και έμεινα εντελώς έξω από το μπάσκετ, που ήταν κατι ψυχοφθόρο. Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, νιώθω… σαν θηρίο στο κλουβί τόσο καιρό που βλέπω τους άλλους να παίζουν και ανυπομονώ να μπω και εγω στον χορό», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.

Η κοινωνική τοξικότητα και η δολοφονία του Άλκη Καμπανού

Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ο Γιώργος Τανούλης προχώρησε σε μια βαθιά κοινωνική τοποθέτηση που σπάνια ακούγεται από εν ενεργεία αθλητές. Με αφορμή την άνοδο του μπασκετικού Άρη και του ΠΑΟΚ, ο νεαρός σέντερ ρωτήθηκε για τον κίνδυνο να ξεφύγει η κατάσταση εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική, εστιάζοντας στις βαθύτερες αιτίες της βίας και στην ευθύνη που φέρει ολόκληρη η κοινωνία αλλά και η πολιτεία.

«Ας μην εθελοτυφλούμε, η κατάσταση έχει ξεφύγει ήδη. Θέλω να πω, δηλαδή, ότι… έχουμε χάσει παιδιά στην πόλη, πεθαίνουν άνθρωποι, δεν υπάρχει μπάσκετ, δεν υπάρχει ποδόσφαιρο, υπάρχει αθλητισμός και ο αθλητισμός στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, είναι τοξικός και έχουμε όλοι μας μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό. Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε, δεν πρέπει να λέμε ότι “μπορεί να ξεφύγει η κατάσταση”, μειώνουμε έτσι την κατάσταση που έχει ήδη φύγει από τα όρια. Η τοξικότητα έχει ξεφύγει, παιδιά χάνουν την ζωή τους και αυτό είναι στενάχωρο, αλλά αυτό είναι απόρροια μια κοινωνίας που νοσεί», τόνισε με έμφαση.

Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο παίκτης του Άρη εξέφρασε την άποψη ότι η αθλητική ένταση μερικές φορές χρησιμοποιείται ως μέσο αποπροσανατολισμού από τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας. «Νομίζω ότι όλο αυτό, ίσως, να εξυπηρετεί και κάποιους. Είναι πολύ πιο εύκολο να ασχολούνται οι άνθρωποι και να πεθαίνουν για τον Ολυμπιακό, τον Άρη, τον ΠΑΟΚ, τον Παναθηναϊκό, γιατί, αν δεν υπήρχε αυτή η εκτόνωση σε αυτά τα θέματα, πιστεύω ότι θα ερχόταν σε θέματα που πραγματικά αξίζουν, όπως, για παράδειγμα, τα Τέμπη, οι πυρκαγιές στο Μάτι. Νομίζω ότι ίσως να βοηθάει όλο αυτό κάποιους και να γίνεται σκόπιμα», ανέφερε.

Η πιο συγκλονιστική στιγμή της συνέντευξής του ήταν όταν αναφέρθηκε στη στυγερή δολοφονία του Άλκη Καμπανού, ένα γεγονός που τον σημάδεψε προσωπικά, καθώς συνειδητοποίησε πόσο κοντά στην τραγωδία μπορεί να βρεθεί ο οποιοσδήποτε. «Έχω φτάσει στο σημείο να λέω “τι κάνουμε;”, όχι ως αθλητής αλλά ως άνθρωπος. Το περιστατικό που συγκλόνισε εμένα περισσότερο, γιατί μπορούσα να ταυτιστώ πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο, ήταν η δολοφονία του Άλκη. Σε εκείνο το σημείο έφτασα να πω “τι κάνω; Τι κοινωνία εκπροσωπώ;”. Όταν έναν παιδί, που θα μπορούσα να είμαι και εγώ, γιατί έχω κάτσει στα σκαλιά που δολοφονήθηκε ο Άλκης με την παρέα μου, δολοφονείται και συνειδητοποιείς ότι θα μπορούσε να είναι ο καθένας μας, μπαίνοντας μετά στη διαδικασία να σκεφτείς ότι “θα μπορούσε να είμαι εγώ”, τότε χτυπάει δυνατά μέσα σου. Έχω αποφασίσει να λέω τα πράγματα που θέλω και τις απόψεις μου όπως είναι. Νομίζω όλη αυτή η εικόνα θα αλλάξει από το σημείο που θα ξεκινήσει ο καθένας μας ν’ αλλάζει τον εαυτό του. Αν το καταφέρουμε αυτό, τότε θ’ αλλάξει και η κοινωνία στην οποία ζούμε», κατέληξε ο Έλληνας ψηλός.

Η επόμενη μέρα και η υπόσχεση για πράξεις

Κλείνοντας, ο Γιώργος Τανούλης έστειλε το δικό του μήνυμα στους φιλάθλους της ομάδας, ξεκαθαρίζοντας ότι η τωρινή διοίκηση και το αγωνιστικό τμήμα δεν επιθυμούν να αναλώνονται σε μεγάλα λόγια. Γνωρίζοντας καλά την ιστορία και τις δυσκολίες που πέρασε ο σύλλογος τα προηγούμενα χρόνια, υπογράμμισε ότι η μόνη απάντηση είναι η σκληρή δουλειά στο γήπεδο. Η επιστροφή του στον Άρη αποτελεί την εκπλήρωση ενός παιδικού ονείρου, και ο ίδιος παρουσιάζεται αποφασισμένος να δικαιώσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που τον στήριξαν στην πιο δύσκολη καμπή της καριέρας του.