Μια σεζόν που δύσκολα θα ξεχάσει χαρακτήρισε τη φετινή ο Ανδρέας Πιστιόλης. Προπονητής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, δεν κρύβει την ικανοποίησή του για την κατάκτηση του πρωταθλήματος στη VTB League, ενώ παράλληλα έλαβε και τον τίτλο του κορυφαίου τεχνικού στη διοργάνωση.
Η διαδρομή προς τον τίτλο και η κατάκτηση
Εμφανίζεται κουρασμένος αλλά απόλυτα ικανοποιημένος από τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν. Αν και η σειρά των τελικών κόντρα στην Ούνικς Καζάν έληξε με ένα εμφατικό 4-0, παραδέχεται πως η πραγματικότητα στο παρκέ είχε πολύ μεγαλύτερη δυσκολία. Η ομάδα του Καζάν ενισχύθηκε στοχευμένα κατά τη διάρκεια της χρονιάς, έχοντας διαβάσει με دقت τις αδυναμίες των πρωταθλητών.
Το μομέντουμ υπήρξε ο ρυθμιστικός παράγοντας της τελικής επικράτησης. Τονίζει πως η διατήρηση της υγείας στο ρόστερ την κρίσιμη στιγμή επηρέασε το αποτέλεσμα περισσότερο από κάθε άλλη παράμετρο. Σχετικά με το βραβείο του καλύτερου προπονητή, δείχνει να το αντιμετωπίζει με μετριοπάθεια. Η κούπα παραμένει το μοναδικό αντικειμενικό κριτήριο επιτυχίας, καθώς οι ατομικές διακρίσεις βασίζονται πάντα σε υποκειμενικές απόψεις.
Σταθερότητα και φιλοσοφία ομάδας
Αρνείται τη λογική των συνεχών ανακατατάξεων. Προτιμά να εμπιστεύεται ένα σταθερό ρόστερ, ακόμη και αν αυτό σημαίνει περιορισμένο αριθμό προσθηκών κάθε καλοκαίρι. Η επιλογή αυτή πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα της εποχής, όπου συχνά ο κόσμος αναζητά συνεχώς νέα πρόσωπα. Ωστόσο, η ίδια η ομάδα λειτουργεί πλέον με συγκεκριμένο DNA, το οποίο απαιτεί από όποιον συμμετέχει σε αυτή να ακολουθεί τους κανόνες της σκληρής δουλειάς.
Ακόμη και χωρίς την παρουσία στην Ευρωλίγκα, η μεθοδολογία παραμένει αναλλοίωτη. Πιστεύει ακράδαντα πως αν κάποιος εντοπίσει αθλητές με κοινή νοοτροπία, μπορεί να καλύψει τεχνικά κενά μέσω της προπονητικής διαδικασίας. Η περίπτωση του Ολυμπιακού και του κορμού του αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα ιδανικό παράδειγμα προς μίμηση για κάθε σύλλογο.
Η προοπτική του μέλλοντος και οι εικόνες από την Ελλάδα
Δεν θεωρεί πως η επιστροφή στην Ευρωλίγκα εξαρτάται αυτή τη στιγμή από τις δικές τους κινήσεις. Πρόκειται για σύνθετα ζητήματα, αρκετά μακριά από τα καθαρά αθλητικά δρώμενα, τα οποία και υπερβαίνουν τον ίδιο και τους συνεργάτες του. Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, η ομάδα θα δηλώσει έτοιμη να σταθεί στο επίπεδο που της αναλογεί.
Κοιτάζοντας πίσω στα 17 χρόνια που πέρασε σε επιτελικές θέσεις, θεωρεί εκείνη την περίοδο ως ένα απαραίτητο πανεπιστήμιο. Η γνώση της ανάλυσης αποτελεί το θεμέλιο, αλλά η πραγματική πρόκληση είναι η διαχείριση των χαρακτήρων μέσα στα αποδυτήρια. Σχολιάζοντας την ελληνική πραγματικότητα, βλέπει μια θετική στροφή στο πρωτάθλημα, που ανακτά ξανά την αίγλη και το επίπεδο που χαρακτήριζε τις προηγούμενες δεκαετίες.