Ο Γιώργος Παντελάκης, προπονητής του Ολυμπιακού, δεν έκρυψε τη χαρά του μετά την κατάκτηση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Εφήβων στο Άργος Ορεστικό χθες. Η ομάδα επέστρεψε στην κορυφή έπειτα από μια σεζόν γεμάτη αγώνες και προκλήσεις, με δύο διοργανώσεις και τελικό στο Rising Stars. Η διαχείριση των εφήβων έγινε προτεραιότητα για να φτάσουν ως εδώ.
Η ομάδα πέρα από το ταλέντο
Ο Παντελάκης μίλησε πρώτα για το πώς χτίζουν την ομάδα κάθε χρόνο. «Προσπαθούμε κάθε χρόνο να δημιουργήσουμε μια ομάδα με ισορροπία, καλά δομημένη, με καλούς χαρακτήρες και καλές οικογένειες πίσω από αυτά τα παιδιά. Ψάχνουμε ένα συνολικό πακέτο αθλητών, γιατί θέλουμε μια ηρεμία στην ομάδα, οπότε είμαστε πολύ προσεκτικοί στο recruiting που κάνουμε».
Δεν κοίταζαν μόνο το αγωνιστικό κομμάτι. Ήθελαν παίκτες που ταιριάζουν σαν άνθρωποι, με καλούς χαρακτήρες και υποστήριξη από τις οικογένειές τους, για να κρατάνε ηρεμία στο group.
Πώς μεγαλώνουν οι παίκτες στο Ολυμπιακό
Τα παιδιά μαθαίνουν παίρνοντας ρίσκα, είπε ο προπονητής. «Στον Ολυμπιακό προσπαθούμε πολύ να βοηθάμε τα παιδιά να παίρνουν πρωτοβουλίες, να παίρνουν αποφάσεις, να κάνουν λάθη και να μαθαίνουν μέσα από αυτό».
Γίνεται πιεστικός σε συγκεκριμένα σημεία. «Γίνομαι πολύ πιεστικός με τα παιδιά, αλλά γίνομαι πιεστικός σε κομμάτια του παιχνιδιού που δεν θέλουν ενεργειακά κομμάτια αλλά τακτικά. Είμαι πολύ σκληρός μαζί τους εκεί».
Θέλει να χτίσουν προσωπικότητα, αθλητική και κοινωνική. «Θέλω μαζί με εμένα τα παιδιά να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους, την αθλητική και την κοινωνική, και να τη βγάλουν αυτή στο γήπεδο».
Η χρονιά είχε τα πάντα, καλές και κακές στιγμές. «Ήταν μια μεγάλη χρονιά για εμάς, πολλές διοργανώσεις, πολλά παιχνίδια, καλές στιγμές, δύσκολες στιγμές. Περάσαμε μια φάση με τραυματισμούς, περάσαμε μια φάση που ψαχτήκαμε λίγο μέσα μας να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε».
Πριν τον τελικό δεν ήταν στην καλύτερη φάση, αλλά γύρισαν. «Πριν έρθουμε εδώ πέρα δεν ήμασταν και στην καλύτερη κατάσταση, αλλά όταν ήρθαμε εδώ δείξαμε ξεκάθαρα τους στόχους μας. Είχαμε ένα καλό πρόγραμμα στους ομίλους και από εκεί και πέρα φτάσαμε σε έναν τελικό».
Η ήττα στο Rising Stars από τον Προμηθέα έδωσε έξτρα ώθηση. «Είχαμε χάσει από τον Προμηθέα Πάτρας στο Rising Stars, είχε παίξει καλύτερα από εμάς. Είχαμε βέβαια κάποιες απώλειες που δεν τις είχαμε σήμερα, έπαιξε και αυτό το ρόλο του».
Στον τελικό δείξανε άλλο πρόσωπο. «Τα παιδιά προετοίμασαν τον εαυτό τους για να παίξουν στον τελικό, γιατί είχαν μια διαφορετική αντιμετώπιση στο παιχνίδι. Δείξανε μια αυταπάρνηση σήμερα».
Από τη δουλειά με τα παιδιά κρατάει περισσότερο το ψυχικό κομμάτι. «Είμαι πολύ χαρούμενος για αυτούς, γιατί έχουν ταλέντο, είναι καλά παιδιά. Θεωρώ ότι θα βρουν το δρόμο τους και αθλητικά και κοινωνικά».
Πιστεύει ότι τους επηρέασε στη σκέψη τους. «Δεν ξέρω αν τους έχω βοηθήσει στο αθλητικό τους κομμάτι, όμως πιστεύω ότι έχω επηρεάσει λίγο την ψυχή τους και τον τρόπο σκέψης τους, και αυτό με χαροποιεί περισσότερο από το αθλητικό κομμάτι. Αυτός είναι ο βασικός μου στόχος, για αυτό ασχολούμαι με παιδιά».
Τα αποτελέσματα έρχονται και φεύγουν, αλλά η χαρά μετράει. «Τα αποτελέσματα κάποιες φορές δικαιώνουν εμάς, κάποιες φορές δικαιώνουν άλλους, έτσι είναι το μπάσκετ. Αλλά σήμερα έχουμε το δικαίωμα να χαιρόμαστε».
Τελείωσε ένα ωραίο ταξίδι. «Τελείωσε μια χρονιά, ένα πολύ ωραίο ταξίδι, και να χάναμε πάλι θα ήταν ένα πολύ ωραίο ταξίδι, γιατί έχουμε φτάσει μέχρι την άκρη του δρόμου. Αλλά σήμερα νομίζω το θέλαμε περισσότερο».
Πέντε αγώνες σε πέντε μέρες ήθελαν πλάνο. Έβαλε όριο στα λεπτά. «Έχω βάλει στο μυαλό μου ότι για να παίξουμε στο επίπεδο που μπορούμε, είναι δύσκολο κάποια παιδιά να παίζουν παραπάνω από 25 λεπτά».
Το πρόγραμμα βοήθησε να μην εξαντληθούν. «Μας βοήθησε το πρόγραμμα και δεν πήγαμε σε τέτοια σπατάλη δυνάμεων, οπότε σήμερα μπορούσαμε να δώσουμε το κάτι παραπάνω».
Εμπιστεύεται όλο το ρόστερ, ακόμα και τις δύσκολες επιλογές. «Είμαι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να εμπιστευτεί όλους τους παίκτες που έχει στην ομάδα του. Γι’ αυτό και στον τελικό δυστυχώς δεν έβαλα ένα παιδί, τον Κίμωνα Μαλάκο, που με έχει βοηθήσει μέχρι τώρα, δηλαδή με έχει φέρει ως εδώ και αυτός, απλά θεωρώ ότι δεν ταιριάζει στο παιχνίδι σήμερα».
Όλοι πρέπει να νιώθουν σημαντικοί. «Όταν κάνεις τα παιδιά να νιώθουν σημαντικοί σε μια ομάδα, και δεν εννοώ οι πρώτοι 5-6-7, εννοώ και ο 9ος, ο 10ος, ο 11ος, ο 12ος, μπορούν να μπουν μέσα να σε βοηθήσουν».
Ο Νίκος Καζιάνης έδειξε ακριβώς αυτό στον τελικό. «Στον τελικό πήραμε το παιχνίδι με τον Νίκο τον Καζιάνη, ο οποίος είναι ένα παιδί που δεν είναι στο πρώτο rotation, είναι στο δεύτερο rotation, είναι μικρός έφηβος. Πέρυσι ήταν πρωταγωνιστής μας, φέτος επειδή μπλόκαρε πολύ στη θέση του με πιο μεγάλα παιδιά, είναι λίγο πιο πίσω στο κομμάτι των χρόνων, είναι πιο πίσω στο rotation, αλλά έδειξε σαν έτοιμος να βοηθήσει».
Τον χρειάστηκαν και ήρθε. «Στον τελικό ήταν το παιδί που μας ξεμπλόκαρε και με 2-3 μεγάλα καλάθια και 2-3 μεγάλες άμυνες μας πήρε το παιχνίδι. Αυτό δείχνει πολλά για την έννοια της ομάδας και τη συνοχή που είχαμε δημιουργήσει όλο το χρόνο».
Ο τελικός κρίθηκε στο μυαλό περισσότερο. «Ο τελικός είναι κομμάτι τακτική και είναι και πνευματική προετοιμασία. Αν μπορώ να στα βάλω σε ποσοστά, η τακτική είναι 20% και η πνευματική προετοιμασία είναι 80%. Ο τελικός είναι για προσωπικότητες, είναι για μεγάλους παίκτες, είναι για μεγάλες φάσεις».
Στο πρώτο ημίχρονο ήταν σκληροί. «Στο πρώτο ημίχρονο έχουμε παίξει καταπληκτικά, έχουμε κάνει πολλές επαφές. Έδειξε τη σκληράδα και τον τρόπο που μπήκαμε μέσα να παίξουμε το παιχνίδι. Δηλαδή είπαμε ότι δεν θα αφήσουμε κανένα εύκολο καλάθι. Ό,τι καλάθι τρώμε θα είναι δύσκολο».
Χάσανε συγκέντρωση μερικές φορές. «Κάποια στιγμή, όπως γίνεται συνήθως και σε εμάς και νομίζω και σε όλα τα παιδιά, χάσαμε λίγο τη συγκέντρωσή μας. Πήγαμε να το πάρουμε ατομικά το παιχνίδι. Επανήλθαμε στις σταθερές μας, πασάραμε την μπάλα. Αυτό έγινε δύο-τρεις φορές μέσα στο παιχνίδι».
Στο τέλος πήραν σωστές αποφάσεις. «Στο τέλος είχαμε καλές αποφάσεις, που είναι πολύ σημαντικό για εμένα. Είχαμε καλές άμυνες, είχαμε μεγάλα σουτ και πήραμε τον τελικό».
Πολλά παιδιά μπαίνουν τώρα σε νέα φάση, αφήνουν το εφηβικό. «Τα παιδιά είναι σε ένα μεταβατικό στάδιο πολλά. Θα αφήσουν πλέον το εφηβικό, θα βγουν στη ζωή, στα ακαδημαϊκά ή στα αθλητικά».
Του έχει μιλήσει γι’ αυτό. «Με τα παιδιά έχω μιλήσει πολύ για την επόμενη μέρα. Είναι κάτι που μπορεί να τους φανεί περίεργο, αλλά θεωρώ ότι στην πορεία θα το βρουν».
Θέλουν υπομονή και δουλειά. «Θα βρουν τον δρόμο τους, αξίζουν αυτόν το δρόμο τους. Με υπομονή τώρα, γιατί είναι και μια διαδικασία που θα πρέπει να κάνουν λίγο περισσότερη υπομονή από πριν, αλλά μέσα στα χρόνια, αν συνεχίσουν τη σκληρή δουλειά, θα καταφέρουν να διακριθούν».
Η διοργάνωση ήταν επιτυχία για όλους. «Τα παιδιά ξεκουράστηκαν στη διοργάνωση. Ήταν σε ένα καταπληκτικό ξενοδοχείο, το φαγητό ήταν υπέροχο γιατί τρώγαμε στην τοπική κοινωνία. Το γήπεδο γέμισε, είδε κόσμος παιδιά να παίζουν μπάσκετ, πολύς κόσμος να τους παρακολουθεί, μια ξεχωριστή εμπειρία. Πολύ σημαντικό για όλους μας».
Το επίπεδο ήταν ψηλό. «Θεωρώ ότι το επίπεδο των ομάδων ήταν υψηλό και είδαμε καλούς αθλητές με πολύ ταλέντο».