Ο Σίλβιο Μπαλντίνι κλήθηκε να βγάλει το φίδι από την τρύπα στην εθνική Ιταλίας, μεταφέροντας από την πρώτη στιγμή την αγωνία του για το αποτύπωμα που αφήνει το τοπικό ποδόσφαιρο. Οι επερχόμενες αναμετρήσεις με το Λουξεμβούργο και την Ελλάδα λειτουργούν για τον ίδιο ως μια δυσάρεστη υπενθύμιση ότι η «σκουάντρα ατζούρα» αναζητά ακόμα την ταυτότητά της.

Η κόντρα με την πραγματικότητα και τα νέα πρόσωπα

Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτησή του απέναντι στα ρόστερ των ομάδων της Serie A. Ο Μπαλντίνι θεωρεί πως η εμμονή στους έμπειρους παίκτες σκοτώνει το μέλλον. «Ποιο είναι το νόημα να υπογράφεις έναν 39χρονο παίκτη αντί να δουλεύεις με έναν νεαρό παίκτη;» αναρωτήθηκε, αφήνοντας αιχμές για τα συμφέροντα που κρίνουν τις επιλογές εντός των συλλόγων.

Διαφορετική στάση κράτησε για τους Ντοναρούμα και Πίο Εσπόζιτο, τους οποίους υποδέχθηκε με θέρμη στην αποστολή. «Ήταν ο μόνος που επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε ότι ήταν διαθέσιμος», ανέφερε για τον πρώτο, δείχνοντας πως εκτιμά έμπρακτα την επιθυμία για προσφορά στο εθνικό συγκρότημα.

Ερωτηθείς για την επόμενη ημέρα στον πάγκο, εκείνος διατήρησε χαμηλούς τόνους. Ξεκαθάρισε πως για μια θέση τέτοιου επιπέδου χρειάζεται ισχυρό βιογραφικό, ενώ οι δικές του φιλοδοξίες σταματούν στα στενά πλαίσια της υπηρεσιακής του θητείας. Επιθυμία του παραμένει να φανεί χρήσιμος μέχρι τη στιγμή που θα αναλάβει ο μόνιμος διάδοχος του Γκατούζο.

«Για μένα, το να βρίσκομαι εδώ σήμερα είναι μια ανταμοιβή που είναι ταυτόχρονα απροσδόκητη και προϊόν της μοίρας», δήλωσε κλείνοντας, ενώ απέφυγε επιμελώς να εμπλακεί σε σενάρια για ονόματα επιπέδου Γκουαρδιόλα ή Φάμπρεγας. Η προσοχή του παραμένει στραμμένη στο γήπεδο και στην προσπάθεια να δώσει κίνητρο στους λιγότερο έμπειρους διεθνείς.