Πίσω από την πρόσοψη μιας ειρηνικής αγγλικής εξοχικής κοινότητας, στο Σπάξτον του Σόμερσετ, κρυβόταν μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της βικτωριανής θρησκευτικής ιστορίας. Οι Agapemonites, ή αλλιώς «Κατοικία της Αγάπης», είχαν ως ηγέτη έναν άνδρα που αυτοανακηρύχθηκε Άγιο Πνεύμα και οδήγησε τους οπαδούς του σε οικονομική καταστροφή και σεξουαλική εκμετάλλευση.
Ο Χένρι Τζέιμς Πρινς δεν ξεκίνησε ως αιρετικός. Σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως ιατρικός υπάλληλος στο Γενικό Νοσοκομείο του Μπαθ, πριν στραφεί στη θεολογία. Στο Σεντ Ντέιβιντς Κόλετζ της Ουαλίας συγκέντρωσε γύρω του μια ομάδα ενθουσιωδών, τους «Λαμπέτερ Μπρέθρεν». Το 1846 ίδρυσε επίσημα την κοινότητα, αφού είχε ήδη απομακρυνθεί από την Εκκλησία της Αγγλίας. Ο Πρινς έπεισε τους πιστούς ότι είχε απορροφηθεί στην προσωπικότητα του Θεού.
A little-known Victorian sex cult called Agapemonites was based at a chapel in Spaxton, near Bridgwater, where people who joined the cult were told they could never leave, and many ended up taking their own lives.https://t.co/1bTSDDdbBi
— Franky Tts (@FrankyTts) July 27, 2026
Μεθοδικά, η ομάδα απομυζούσε τις περιουσίες των μελών. Πλούσιες ανύπαντρες γυναίκες ήταν συχνά ο στόχος. Τρεις αδελφές από την οικογένεια Νότιτζ, για παράδειγμα, αναγκάστηκαν να παντρευτούν ακολούθους του Πρινς, παραδίδοντας τα κληρονομικά τους χρήματα στο κοινό ταμείο. Τροφοδοτήθηκε έτσι η πολυτελής ζωή του ηγέτη. Το 1856 ανακοίνωσε μια «Μεγάλη Εκδήλωση», όπου ενώθηκε μπροστά στους οπαδούς του με μια νεαρή ακόλουθο, τη Ζόι. Από εκείνη την ένωση γεννήθηκε ένα παιδί, η Εύα ή Έβα. Ο Πρινς απέδωσε το ανθρώπινο αποτέλεσμα στην παρέμβαση του διαβόλου.
Η ίδια του η σύζυγος φέρεται να παρακολουθούσε τελετές στις οποίες ο Πρινς συνευρισκόταν με άλλες γυναίκες, με σκοπό την εγκυμοσύνη — σκηνές που θυμίζουν το μυθιστόρημα «Η Ιστορία της Υπηρέτριας». Μετά τον θάνατό του το 1899, την ηγεσία ανέλαβε ο Τζον Χιου Σμιθ. Εκείνος το 1902 δήλωσε δημόσια ότι ήταν ο Ιησούς Χριστός που επέστρεψε, προκαλώντας σάλο στο Λονδίνο και αναγκάζοντάς τον να αποσυρθεί στο Σόμερσετ. Η αίρεση συρρικνώθηκε σταδιακά και έπαψε να υπάρχει γύρω στο 1956. Το παρεκκλήσι τους στο Σπάξτον πουλήθηκε την επόμενη δεκαετία, κλείνοντας οριστικά τον κύκλο της «Κατοικίας της Αγάπης».