Ο Ακίλε Πολονάρα κέρδισε το πιο κρίσιμο στοίχημα της ζωής του απέναντι στη λευχαιμία και πλέον κοιτάζει μπροστά. Με την καριέρα του στα γήπεδα να αποτελεί παρελθόν, ο ίδιος βάζει πλώρη για τους πάγκους φιλοδοξώντας να γίνει προπονητής.

Η επόμενη ημέρα στο μπάσκετ

«Είμαι περήφανος για την καριέρα που έκανα και νιώθω τυχερός που κατάφερα να νικήσω τον καρκίνο. Τώρα θέλω να απολαύσω κάθε στιγμή και να σκέφτομαι θετικά. Θα ήθελα να μείνω κοντά στο μπάσκετ ως προπονητής. Αν δεν μου είχαν συμβεί όλα αυτά, δεν θα το σκεφτόμουν καν. Όμως το μπάσκετ ήταν η ζωή μου μέχρι τώρα και θέλω να συνεχίσει να είναι. Ελπίζω να είμαι υγιής και μακριά από νοσοκομεία», είπε στη συνέντευξή του στο Tuttosport. Η αγάπη του για το άθλημα παραμένει η κινητήριος δύναμη, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε.

Η δύσκολη απόφαση για απομάκρυνση από τα παρκέ

Εξηγώντας τους λόγους που τον οδήγησαν στο να κρεμάσει τη φανέλα του, ο Ιταλός έδωσε έμφαση στις σωματικές αντοχές. «Η απόφαση να αποσυρθώ ήρθε αυθόρμητα. Δεν το ήξεραν από πριν ούτε η γυναίκα μου, ούτε ο ατζέντης μου. Αντιλήφθηκα στις προπονήσεις ότι δεν θα μπορούσα να επιστρέψω στον παλιό μου εαυτό. Μου έλειπαν οι δυνάμεις. Αυτό δεν έχει να κάνει με τη λευχαιμία, αλλά με τις μέρες που πέρασα σε κώμα. Σε αυτό το διάστημα έχασα την αίσθηση στη δεξιά μου πλευρά», εξήγησε ο αθλητής. Οι επιπλοκές από τη νοσηλεία του στάθηκαν τελικά το εμπόδιο που δεν ξεπεράστηκε ώστε να επιστρέψει στο υψηλότερο επίπεδο της Euroleague.