Σχεδόν 90.000 άνθρωποι βρέθηκαν το βράδυ του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ για τη συναυλία της Άννας Βίσσης, σε μια βραδιά που είχε εντυπωσιακά σκηνικά, μεγάλες επιτυχίες, συγκίνηση, εκπλήξεις και βροχή. Παρά τις ψιχάλες, οι «fannatics» κατέφθασαν από νωρίς με αδιάβροχα και ομπρέλες, γεμίζοντας σταδιακά τις κερκίδες και την arena.

Η τραγουδίστρια ανέβηκε στη σκηνή λίγα λεπτά μετά τις 21:00, κάνοντας θεαματική είσοδο από ψηλά μέσα σε κυκλική κατασκευή και φορώντας μια ασπρόμαυρη ολόσωμη φόρμα. Το πρώτο τραγούδι της βραδιάς ήταν το «Αιγαίο», πριν ακολουθήσει μεγάλη αναδρομή στην πορεία της. «Με αγκαλιάζετε τόσο σφιχτά και τόσο μοναδικά που θα ξεπεράσω το άγχος», ήταν από τα πρώτα λόγια της προς το κοινό.

Η πιο φορτισμένη στιγμή ήρθε αμέσως μετά την ερμηνεία του κομματιού «Εξαίρεση». Η Βίσση διέκοψε τη ροή του προγράμματος για να μιλήσει στο κατάμεστο στάδιο για τον Γιώργο Μαζωνάκη, που έφυγε στις 9 Σεπτεμβρίου. «Μη μου πείτε ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν η εξαίρεση. Δύο λόγια θα πω και σήμερα, γιατί την πρώτη φορά ήμουν πολύ σοκαρισμένη, όπως όλοι μας. Ότι αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε για να αγαπηθεί και να μιλήσει στις καρδιές όλων μας. Έφυγε πολύ νωρίς, άδικα. Σοκαρίστηκα. Μακάρι να μπορούσε να αφουγκραστεί και να δει αυτό το κύμα αγάπης», είπε.

@diabetes_greece Anna Vissi 26/9/2026 OAKA Αφιέεωμα σε Μαζωνάκη ! #mazonakis #annavissi #vissi #oaka ♬ original sound – diabetes_greece

Δεν έμεινε όμως μόνο σε ένα τραγούδι του. Θέλησε να του αφιερώσει και μια δική της μεγάλη επιτυχία, αποκαλύπτοντας παράλληλα μια προσωπική ανάμνηση από εκείνον. «Θα του αφιερώσω ένα τραγούδι δικό μου, που τον έχω δει να κλαίει με αυτό. Ένα τραγούδι δικό μου, “Το Τρένο”», ανέφερε πριν το ερμηνεύσει.

Καθώς τα video walls γέμισαν με το πρόσωπο του Μαζωνάκη, ο κόσμος χειροκρότησε θερμά και τραγούδησε μαζί της το «Σάββατο». «Σάββατο σήμερα… Και από εδώ και πέρα ας πιστέψουμε ότι τα Σάββατα του ανήκουν. Σας προσκαλώ να τραγουδήσουμε ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια. Έτσι λίγο και απλά, χωρίς ορχήστρα», πρόσθεσε.

Για λίγα λεπτά το υπερθέαμα, τα φώτα και η τεράστια παραγωγή πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Στο επίκεντρο έμειναν η φωνή της Βίσσης, ένα πιάνο και η μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη, σε μια συναυλία που κράτησε περίπου τέσσερις ώρες.