Ο Περικλής Λιανός βρέθηκε καλεσμένος στο περιοδικό «Λοιπόν» και μίλησε στον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου, με αφορμή την πρεμιέρα του νέου του μονολόγου. Εκεί μίλησε για τη σχέση του με το κοινό και για το πόσο δύσκολο είναι να στέκεται μόνος στη σκηνή. Όπως είπε, η επιλογή ενός μονολόγου φέρνει μαζί της μια ευθύνη που δεν τη μοιράζεται με κανέναν, γιατί ο ηθοποιός χρεώνεται εξ ολοκλήρου το αποτέλεσμα.

Στην κουβέντα για τη μοναξιά της σκηνής, ο ηθοποιός δεν έκρυψε τα συναισθήματά του: «Έχω κάνει αρκετούς και έχει μεγάλη μοναξιά. Χρεώνεσαι και πιστώνεσαι τα πράγματα, δεν έχεις δικαιολογίες. Αν γεμίζει το θέατρο, ξέρεις ότι ήρθαν για σένα. Αν είναι άδειο, ξέρεις ότι δεν ήρθαν για σένα».

Ο Περικλής Λιανός είπε πως ο μεγαλύτερος επαγγελματικός του φόβος είναι να δει λίγο κόσμο στην αίθουσα ή να ακυρωθεί μια παράσταση. Θυμήθηκε μάλιστα μια συγκεκριμένη βραδιά, το 2016, όταν έπαιζε τον «Άνθρωπο στη σοφίτα» στο θέατρο Αγγέλων Βήμα. Εκείνο το βράδυ, λόγω των επεισοδίων της 6ης Δεκεμβρίου, στο θέατρο πήγαν μόνο έξι άτομα. Η παραγωγός έκρινε ότι η παράσταση έπρεπε να ακυρωθεί.

«Όταν έχουμε λίγο κόσμο ή όταν ακυρώνεται η παράσταση λόγω έλλειψης κόσμου, που δυστυχώς έχει συμβεί, είναι ο εφιάλτης μου. Νιώθω σαν να με μαχαιρώνουν, ακυρώνομαι. Το παίρνω προσωπικά και καταρρέω», είπε χαρακτηριστικά. «Πριν χρόνια, το 2016, έπαιζα στο Αγγέλων Βήμα τον “Άνθρωπο στη σοφίτα” αλλά, λόγω των επεισοδίων στις 6 Δεκέμβρη, ήρθαν μόνο έξι άτομα και η παραγωγός θεώρησε πως πρέπει να ακυρωθεί η παράσταση. Πήγαινα στο αυτοκίνητο σαν να με είχαν μαχαιρώσει».

Ο ηθοποιός εξήγησε ότι αυτή η ακύρωση δεν έμεινε στο θέατρο. Την κουβάλησε μαζί του μέχρι το αυτοκίνητο και, όπως λέει, τη θυμάται κάθε φορά που μια βραδιά έχει λιγοστό κοινό. Δεν μιλάει για αριθμούς, μιλάει για το πώς νιώθει όταν η αίθουσα δεν γεμίζει.