Η διαδρομή της Μυκόνου Betsson τα τελευταία χρόνια μοιάζει με σπριντ που εξελίχθηκε σε μαραθώνιο χωρίς να χάσει ρυθμό. Από την κατάκτηση της Elite League και την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, μέχρι την έβδομη θέση και τη συμμετοχή στα playoffs στην παρθενική της σεζόν στη Stoiximan GBL, ο σύλλογος των Κυκλάδων έχει διαψεύσει κάθε πρόβλεψη. Τώρα, με την κλήρωση στους ομίλους του FIBA Europe Cup να φέρνει στο δρόμο της τη Λοκομοτίβ Πλόβντιβ, την Οραντέα, τη Φριμπούργκ, τη VEF Ρίγα και τον νικητή του ζευγαριού Πάρνου-Νέρτσι, η ομάδα ετοιμάζεται να γράψει το επόμενο κεφάλαιο.
Ο Βαγγέλης Ζιάγκος, ο άνθρωπος που καθοδηγεί αυτή την πορεία από τον πάγκο, δεν κρύβει τον προβληματισμό του για την ταχύτητα της εξέλιξης. «Στην πραγματικότητα, διαχειριζόμαστε μια πολύ όμορφη αντίφαση. Η χρονολογική ηλικία του οργανισμού δεν συμβαδίζει με τη βιολογική του ηλικία», εξήγησε μιλώντας στην ιστοσελίδα της ομάδας. Ένας οργανισμός με μικρή διαδρομή στο επαγγελματικό μπάσκετ βρίσκεται αντιμέτωπος με προκλήσεις που συνήθως συναντάς σε συλλόγους με δεκαετίες παρουσίας.
Το παράδοξο αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση. Η καθημερινή λειτουργία μέσα σε ένα απαιτητικό επαγγελματικό περιβάλλον απαιτεί ρυθμούς πολύ πιο γρήγορους από εκείνους που θα περίμενε κανείς. Κι όμως, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Ζιάγκος επιμένει πως τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. «Μας έχει μάθει να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο, να διεκδικούμε, να προσαρμοζόμαστε γρήγορα και να αντιμετωπίζουμε κάθε επόμενο βήμα όχι ως προνόμιο, αλλά ως ευθύνη».
Το ζήτημα της εμπιστοσύνης
Η μετάβαση από την «έκπληξη» του πρωταθλήματος σε μια ομάδα που όλοι πλέον γνωρίζουν τις δυνατότητές της αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού. Ο προπονητής της Μυκόνου δεν το βλέπει ως απειλή αλλά ως γοητεία του αθλήματος. Διατηρούνται οι βασικές αρχές, όμως ταυτόχρονα η ομάδα οφείλει να παρουσιάζει κάτι διαφορετικό, κάτι που οι αντίπαλοι δεν έχουν προβλέψει. «Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα και στην ευελιξία» είναι το ζητούμενο.
Για να λειτουργήσει αυτό, ο Ζιάγκος μιλά για τρεις πηγές εμπιστοσύνης. Η πρώτη έρχεται από τη διοίκηση, με το ξεκάθαρο πλαίσιο και την κοινή αντίληψη για το ποιοι είναι και πού θέλουν να πάνε. Η δεύτερη έχει να κάνει με την τοπική κοινωνία. Η Μύκονος δεν είναι απλώς η έδρα της ομάδας, είναι «ένα ζωντανό κομμάτι της καθημερινότητάς μας». Η αγάπη και η στήριξη που εισπράττουν δημιουργεί δύναμη, αλλά μεγαλώνει και την ευθύνη.
Η τρίτη πηγή είναι οι συνεργάτες του. Ο προπονητής έχει τη δυνατότητα να επιλέγει προσωπικά τους ανθρώπους με τους οποίους δουλεύει, κάτι που χαρακτηρίζει προνόμιο αλλά και ευθύνη. «Αποφασίζεις ο ίδιος ποιοι είναι εκείνοι που μπορούν να σε ακολουθήσουν, να υποστηρίξουν τη φιλοσοφία σου, την εργασιακή σου κουλτούρα και στο τέλος να κάνουν τη δουλειά», σημείωσε.
Το στοίχημα της εξέλιξης
Όταν ρωτήθηκε για το μεγαλύτερο στοίχημα της σεζόν, ο Ζιάγκος ήταν σαφής: δεν πρόκειται για επανάληψη μιας επιτυχημένης πορείας, αλλά για συνέχιση της εξέλιξης χωρίς να χαθεί η ταυτότητα. Οι δύο προηγούμενες σεζόν δημιούργησαν προσδοκίες, αφού η ομάδα όχι μόνο πέτυχε τους στόχους της αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ξεπέρασε και το ταβάνι των προσδοκιών. «Είμαστε όλοι συνειδητοποιημένοι και αγκαλιάζουμε τις προσδοκίες αυτές, γιατί είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο απολογισμός του πρώτου γύρου της φετινής GBL με ρεκόρ 6-6, που είχε γίνει σε προηγούμενη τοποθέτησή του, αποτυπώνει τη φιλοσοφία του. Είχε παραδεχτεί τότε ότι «η ομάδα έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες ακόμη και του πιο αισιόδοξου φίλου της», ενώ είχε τονίσει πως οι βάσεις για σοβαρή λειτουργία είχαν τεθεί από πέρυσι, χωρίς να χαθεί το οικογενειακό κλίμα και ο ρομαντισμός.
Η ευρωπαϊκή πρόκληση δεν είναι απλώς μια ακόμη διοργάνωση. Ο σκοπός ήταν ξεκάθαρος από τη στιγμή που πήραν την απόφαση να αποδεχθούν τη συμμετοχή στο FIBA Europe Cup: να συστηθεί η Μύκονος στην ευρωπαϊκή μπασκετική κοινότητα ως «ένας νέος, φρέσκος αθλητικός οργανισμός» από έναν τόπο παγκοσμίως γνωστό για πολλούς λόγους, αλλά μέχρι σήμερα όχι για τον αθλητικό του πολιτισμό.
Ο Ζιάγκος βλέπει σε αυτό μια ευκαιρία αλληλεπίδρασης. Οι Μυκονιάτες θα ταξιδέψουν με την ομάδα, οι φίλοι των αντιπάλων θα γνωρίσουν τη μυκονιάτικη φιλοξενία και έτσι έρχονται άνθρωποι και πολιτισμοί πιο κοντά. «Το αγωνιστικό αποτέλεσμα ασφαλώς έχει σημασία, γιατί είμαστε αθλητές και προπονητές και θέλουμε να ανταγωνιζόμαστε και να κερδίζουμε. Όμως η αξία μιας τέτοιας συμμετοχής είναι πολύ μεγαλύτερη όταν καταφέρνει να δημιουργήσει εμπειρίες, σχέσεις και παραστάσεις που θα μείνουν και μετά το τέλος της διοργάνωσης».
Η περσινή σεζόν είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις, με την ομάδα να φτάνει στα playoffs και στο Final Eight του Κυπέλλου. Τα θεμέλια, όμως, μπήκαν ακόμη νωρίτερα. Η κατάκτηση της Elite League έδωσε το εισιτήριο για τη μεγάλη κατηγορία και από εκεί και πέρα η πορεία υπήρξε εντυπωσιακή. Στην πρώτη της χρονιά στη Stoiximan GBL, η Μύκονος όχι μόνο εξασφάλισε την παραμονή της αλλά τερμάτισε στην έβδομη θέση και συμμετείχε στα playoffs.
Κοιτάζοντας μπροστά, ο Ζιάγκος δεν δείχνει διάθεση για εφησυχασμό. Η φετινή ομάδα ξέρει πως οτιδήποτε κάνει θα μπαίνει σε σύγκριση στη συνείδηση των Μυκονιατών με όσα πέτυχαν οι δύο προηγούμενες σεζόν. Το αποδέχεται ως φυσιολογικό, αλλά διαχωρίζει τη θέση του: το ζητούμενο δεν είναι να επαναληφθεί η επιτυχία, αλλά να χτιστεί πάνω της μια νέα εκδοχή του εαυτού της ομάδας. Με την Ευρώπη να ανοίγει τις πόρτες της και το νησί να ετοιμάζεται να φιλοξενήσει αγώνες που θα ταξιδέψουν σε όλη την ήπειρο, το στοίχημα μοιάζει πιο σύνθετο από ποτέ. Κι αυτό ακριβώς είναι που το κάνει τόσο ενδιαφέρον για τον τεχνικό των «νησιωτών».