Η Εθνική Νέων Γυναικών έβαλε τέλος σε μια δύσκολη πορεία γεμάτη απρόοπτα και πέτυχε την επιστροφή της στην Α’ Κατηγορία του Ευρωμπάσκετ U20. Το κλειδί ήταν η νίκη με 78-59 επί του Μαυροβουνίου στο Σαμόκοφ της Βουλγαρίας, που σφράγισε την άνοδο και άφησε την ομάδα να περιμένει τον τελικό.
Ο Γιώργος Βελτίστας, συνεργάτης της Φρόσως Δρακάκη, μίλησε στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του WebRadio της ΕΟΚ και έδωσε την προσωπική του οπτική για όσα συνέβησαν. Τόνισε ότι η επίτευξη του στόχου ήδη από τον ημιτελικό απελευθέρωσε τα κορίτσια και τους επέτρεψε να παίξουν πιο ελεύθερα στον τελικό απέναντι στην Πορτογαλία.
Τα προβλήματα τραυματισμών ήταν πολλά και σοβαρά. Ο Βελτίστας εξήγησε ότι η άνοδος ανήκει και σε όσες έμειναν εκτός λόγω τραυματισμού, γιατί αφιέρωσαν χρόνο και έβαλαν το σώμα τους για την Εθνική. Η ομάδα έδειξε χαρακτήρα και στα φιλικά και στο τουρνουά, κρατώντας χαμηλά τους αντιπάλους με καλή άμυνα. Το πείσμα που γεννήθηκε από τις απουσίες έγινε κινητήρια δύναμη και δεν άφησε περιθώριο για δικαιολογίες.
Η διοργάνωση αποδείχθηκε πιο ανταγωνιστική από πέρυσι, με έξι-επτά ομάδες σε υψηλό επίπεδο. Η Βουλγαρία, που συνήθως ανεβαίνει σε αυτές τις ηλικίες, τερμάτισε έκτη. Ο Βελτίστας σημείωσε ότι αυτό κάνει ακόμα μεγαλύτερο το επίτευγμα της ελληνικής ομάδας, που κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να κυριαρχήσει σε κρίσιμα ματς.
Η Φρόσω Δρακάκη είχε μιλήσει νωρίτερα για την τελική κατάταξη, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Νομίζω ότι η 6η θέση ήταν αυτή που πραγματικά αντικατοπτρίζει τις δυνατότητες αυτής της ομάδας, αν δούμε και τις ομάδες που είχαμε αντιπάλους στον όμιλο και στη β’ φάση. Παίξαμε με την Ουγγαρία που βγήκε πρωταθλήτρια και την Κροατία η οποία βγήκε 3η. Η δική μας ομάδα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια ήταν πάρα πολύ διαφορετική, είχαμε ελλείψεις, τραυματισμούς, γαστρεντερίτιδες. Στην πορεία, πέραν απ’ τις ελλείψεις που είχαμε, τραυματίστηκε και η Κερασοβίτη, που όσο προχωρούσε το πρωτάθλημα γινόταν όλο και καλύτερα. Δεν έλλειψαν διάφορα απρόοπτα, αλλά αυτά συμβαίνουν σε πολλά πρωταθλήματα. Τελικά η 6η θέση είναι αυτή που πιστεύω πως αξίζαμε, με βάση τα ρόστερ και τις υπόλοιπες ομάδες».
Ο Βελτίστας επέμεινε ότι δεν υπήρχε καμία αίσθηση «πρέπει» στην προσέγγιση της αποστολής. Το βασικό ήταν να μείνουν τα κορίτσια χαρούμενα που παίζουν μπάσκετ και να ξαναβρούν το χαμόγελό τους όσες είχαν περάσει δύσκολες χρονιές. Αυτό το κατάφεραν πλήρως. Τα στεγανά που είχαν θέσει στο μυαλό τους λειτούργησαν και στα πιο δύσκολα παιχνίδια.
Για την επόμενη μέρα τόνισε ότι το σημαντικότερο είναι ο τρόπος δουλειάς γενικότερα. Η αθλητικότητα παραμένει το σημείο που υστερούμε σε σχέση με τις άλλες ομάδες και χρειάζεται συστηματική προσπάθεια. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει αισιοδοξία για τις επόμενες φουρνιές, αρκεί να υπάρξει σωστή διαχείριση του ταλέντου και να καταλάβουν τα κορίτσια ότι το να γίνεις καλή παίκτρια απαιτεί σύνολο και όχι μόνο το να βάζεις τη μπάλα στο καλάθι.
Η παρακαταθήκη της αποστολής δεν είναι μόνο η άνοδος. Ο Βελτίστας περιέγραψε πώς φεύγουν όλες χαμογελαστές και δακρυσμένες, έχοντας δημιουργήσει δεσμούς που θα θυμούνται για πάντα. Οι παίκτριες που τελείωσαν μιλούν για τον μήνα που πέρασαν μαζί, ενώ όσες θα συνεχίσουν περιμένουν με ανυπομονησία το επόμενο καλοκαίρι. Αυτό το κομμάτι των σαράντα ημερών, όπου όλα τα κορίτσια «δέθηκαν», είναι για τους προπονητές το μεγαλύτερο δώρο.
Η ομάδα είχε ξεκινήσει με στόχο την άνοδο, αλλά οι τραυματισμοί και οι γαστρεντερίτιδες δυσκόλεψαν πολύ την κατάσταση. Οι αθλήτριες έπαιξαν και για όσες απουσίαζαν. Με έξι νίκες σε ισάριθμες αναμετρήσεις μέχρι το τέλος, η Εθνική δικαιωματικά έκλεψε την παράσταση και πήρε αυτό που ήθελε. Το ματς με την Ιρλανδία αποδείχθηκε παγίδα, όμως η ομάδα το ξεπέρασε και συνέχισε με κυριαρχία απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους.
Ο Βελτίστας έκλεισε λέγοντας ότι το μπάσκετ γυναικών αναπτύσσεται και με σωστή δουλειά και αφοσίωση θα έρθουν καλύτερες μέρες. Η προστασία των νέων αθλητριών και τα σωστά παραδείγματα είναι απαραίτητα για να υπάρξει η επόμενη Εθνική Γυναικών.