Με έντονη συναισθηματική φόρτιση, ο Παντελής Μπούτσκος έκλεισε το κεφάλαιο της φετινής σεζόν για τον ΠΑΟΚ. Στην τελευταία του τοποθέτηση μπροστά στους δημοσιογράφους, θέλησε να κάνει έναν προσωπικό απολογισμό για όσα έζησε η ομάδα το τελευταίο διάστημα.

Η δύσκολη διαδρομή και το τέλος της σεζόν

Η ομάδα στάθηκε όρθια απέναντι σε μεγάλες αντιξοότητες, παλεύοντας μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο απέναντι στον Παναθηναϊκό. Ο Έλληνας τεχνικός παραδέχτηκε πως τα περιθώρια ήταν στενά, καθώς η κούραση από τον μαραθώνιο των αγωνιστικών υποχρεώσεων είχε γίνει αισθητή. Παρόλα αυτά, χαρακτήρισε την όλη πορεία ως ένα απίστευτο ταξίδι, γεμάτο σκληρές μάχες και μεγάλες υπερβάσεις από τους παίκτες του.

Αναγνώρισε την ανωτερότητα του Παναθηναϊκού, τονίζοντας πως το ρόστερ του αντιπάλου διαθέτει τεράστια ποιότητα. Εστιάζοντας στα δικά του αποδυτήρια, είπε πως η ομάδα βρήκε έναν κώδικα επικοινωνίας που έφερε αποτελέσματα, παρά την αρχική αμφιβολία που υπήρχε για τους στόχους της χρονιάς. Ο ίδιος εξέφρασε την απόλυτη ευγνωμοσύνη του προς τον Αντρέα Τρινκιέρι για την ευκαιρία που του προσέφερε να καθοδηγήσει το σύνολο.

Κοίταγμα στην επόμενη ημέρα του συλλόγου

Μιλώντας για το μέλλον του, απέφυγε τις μεγάλες υποσχέσεις, δείχνοντας αφοσιωμένος στη νέα εποχή που προσπαθεί να χτίσει ο ΠΑΟΚ. Ξεκαθάρισε πως η προτεραιότητα ήταν πάντοτε η καθημερινή δουλειά και η επιδίωξη του αποτελέσματος. Αναφερόμενος στη συνεργασία του με τον Πάτρικ Μπέβερλι, αποκάλυψε πως χρειάστηκε απόλυτη ειλικρίνεια για να υπάρξει κοινή συνεννόηση, επιλέγοντας να δώσει στον παίκτη τον απαραίτητο χώρο για να εκφράσει τις ικανότητές του.

Τέλος, ο Μπούτσκος στάθηκε στο όραμα της ιδιοκτησίας, σημειώνοντας πως ο σύλλογος κινείται με σταθερά βήματα και σωστή δομή, μακριά από πρόσκαιρες νοοτροπίες. Όσο για τις λεπτομέρειες της επόμενης ημέρας, παρέπεμψε στο πλάνο του Τρινκιέρι, υπογραμμίζοντας πως ο ίδιος παρέμεινε προσηλωμένος στην ακροβασία που απαιτούσε η κάθε αναμέτρηση. «Τα δάκρυα είναι η λέξη που δε μπορεί να πει η καρδιά», εξομολογήθηκε κλείνοντας τη συζήτηση, αποτυπώνοντας την κατάσταση του ψυχισμού του μετά από μια απαιτητική χρονιά.