Τσερνόμπιλ: Μαρτυρία επιζώντος για μακροχρόνιες επιπτώσεις υγείας – «Με τρυπούσαν και έβγαινε ωχρό υγρό»

Τσερνόμπιλ: Μαρτυρία επιζώντος για μακροχρόνιες επιπτώσεις υγείας – «Με τρυπούσαν και έβγαινε ωχρό υγρό»

Σαράντα χρόνια πέρασαν από την έκρηξη στο Τσερνόμπιλ, κι οι ιστορίες των ανθρώπων εκεί εξακολουθούν να σοκάρουν. Ο Πέτρος Χούριν, ένας από τους εκκαθαριστές, βρέθηκε εκεί το καλοκαίρι του 1986, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή στον αντιδραστήρα 4. Από την ομάδα των 40 που έστειλαν από την εταιρεία του, μόνο πέντε ζουν πια.

Η ραδιενέργεια απλώθηκε παντού στην Ευρώπη μετά την έκρηξη. Πολλοί πέθαναν αμέσως, χιλιάδες άλλοι αργότερα από αρρώστιες λόγω της ακτινοβολίας. Ο ακριβής αριθμός θυμάτων μένει ακόμα αμφιλεγόμενος.

Οι δύσκολες μέρες στην ζώνη

Ο Χούριν δούλευε βάρδιες 12 ωρών με εκσκαφέα, φορτώνοντας σκυρόδεμα και μόλυβδο για τη σαρκοφάγο γύρω από τον αντιδραστήρα. Η σκόνη τον έπνιγε, ο αναπνευστήρας γινόταν καφέ μετά από λίγο. Τα συμπτώματα ήρθαν γρήγορα: πονοκέφαλοι, πόνος στο στήθος, αιμορραγίες, μεταλλική γεύση στο στόμα.

Δύσκολα περπατούσε πια μέσα σε μέρες. «Νόμιζα ότι μου έμεναν μία ή δύο ημέρες ζωής», λέει. Οι αρχές δεν το δέχονταν, του είπαν νευρολογικό πρόβλημα από στρες, όχι από ραδιενέργεια – πέρασε μήνες σε νοσοκομεία με μεταγγίσεις αίματος.

Σήμερα, οι μακροχρόνιες συνέπειες

Τώρα παλεύει με αναιμία, καρδιά προβλήματα και άλλα χρόνια ζόρια. Παρά ταύτα, έζησε περισσότερο από το μέσο όρο αντρών στην πατρίδα του. «Κανένας από τους ανθρώπους του Τσερνόμπιλ δεν είναι σε καλή υγεία», λέει ο ίδιος.

Η ζωή του χτυπήθηκε κι από άλλη συμφορά: ο εγγονός του, που μεγάλωσε μαζί του, σκοτώθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία στα 26, αφήνοντας την Ελλάδα για να πολεμήσει. Ζει με τη γυναίκα του, παίζει μουσική, γράφει στίχους, κρατάει ό,τι μπορεί από ρουτίνα. Συνεχίζει να διεκδικεί δικαιώματα για όλους τους εκκαθαριστές της μεγαλύτερης πυρηνικής έκρηξης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ