Πρώτος από τους «Big Three» μπήκε στο Διεθνές Hall of Fame του τένις. Η τελετή έγινε το βράδυ του Σαββάτου στο Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ, εκεί όπου ο Ρότζερ Φέντερερ ανέβηκε στη σκηνή ντυμένος με μπεζ κοστούμι, στο ιστορικό γρασίδι που έκλεινε το ηλιοβασίλεμα.
Δεν πήγε καλά. Μόλις φίλησε και αγκάλιασε τη σύζυγό του, Μίρκα, που τον είχε προλογίσει, κατάλαβε πως θα ήταν δύσκολο. «Αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες τιμές της ζωής μο. Ονομάζεται Hall of Fame, αλλά η φήμη δεν ήταν ποτέ ο στόχος μου», είπε, προσθέτοντας πως ο στόχος του ήταν να περάσει τη ζωή του κάνοντας κάτι που αγαπά με ανθρώπους που το αγαπούν όσο κι εκείνος.
Στην ίδια εκδήλωση εντάχθηκε και η Μαρί Κάριγιο, πρώην παίκτρια και νυν σχολιάστρια, με την Μπίλι Τζιν Κινγκ να την παρουσιάζει. Ο Φέντερερ δεν σταμάτησε εκεί. Για να διασκεδάσει τη συγκίνηση, έκανε και τον… λογιστή. «Μιλώ για τους αριθμούς που πραγματικά σου δίνουν μια ιδέα για την κατάσταση. Μεταξύ του 1998, όταν έκανα το ντεμπούτο μου στο ATP, και της αποχώρησής μου το 2022, φόρεσα περισσότερες από 5.000 κορδέλες. Είναι περισσότερες από τον Μπιόρν (Μποργκ) και τον Τζον (ΜακΕνρο) μαζί». Και πρόσθεσε: «Αλλά ειλικρινά, δεν υπάρχει τρόπος να μετρήσεις τι σημαίνει να βρίσκεσαι εδώ. Είναι δύσκολο να το εκφράσω με λόγια».
Η βραδιά ήρθε τέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τη δράση, στη διάρκεια της «Fan Week» του τελευταίου Grand Slam της σεζόν. Στη Νέα Υόρκη η εκδήλωση είχε τίτλο «Ρότζερ Φέντερερ: Ένα είδωλο επιστρέφει στη Νέα Υόρκη». Ο κάτοχος 20 τίτλων Grand Slam έμεινε 310 εβδομάδες στο Νο.1 της παγκόσμιας κατάταξης. Ξεχώρισε το είδωλό του, Στέφαν Έντμπεργκ, τους γονείς του, αλλά και τον προπονητή του, Σεβερίν Λούτι, στην ομιλία που κράτησε σχεδόν μισή ώρα.
Όταν πια τα δάκρυα έγιναν έντονα, ζήτησε βοήθεια: «Χρειάζομαι χαρτομάντιλα, γυαλιά ηλίου και όλα όσα πρέπει για να προστατευθώ αυτήν την στιγμή. Είναι μια πλήρης καταστροφή». Για να κλείσει με τον πιο τρυφερό τρόπο: «Ηταν ένα απίστευτο ταξίδι. Για εμένα, το Διεθνές Hall of Fame του Τένις είναι μια υπέροχη ευκαιρία να κάνω απολογισμό, αλλά και να κοιτάξω μπροστά. Όπως μπορείτε να δείτε, συνεχίζω να γράφω την ερωτική μου επιστολή στο τένις. Η καριέρα μου ως παίκτης τελείωσε, αλλά το τένις θα παραμείνει πάντα στην καρδιά όλων όσων αγαπώ περισσότερο: την οικογένειά μου, τις φιλίες μας, τα τελευταία σαράντα χρόνια, το μέλλον που κτίζουμε. Ολα αυτά, τα οφείλω στο τένις».