Όταν η φανέλα με το Νο 3 άρχισε να ανεβαίνει στην οροφή του Mortgage Matchup Center, το κοινό σηκώθηκε όρθιο. Η Νταϊάνα Ταουράσι κοίταξε ψηλά και μπροστά της πέρασαν 20 χρόνια, όλα με τη φανέλα των Φίνιξ Μέρκιουρι. Τη στιγμή εκείνη, η βραδιά της ανήκε ολόκληρη.
Η απόσυρση έγινε την Κυριακή, στο ημίχρονο του αγώνα με τις Πόρτλαντ Φάιρ. Παράλληλα, η Ταουράσι εντάχθηκε στο Ring of Honor της ομάδας, ανάμεσα σε χειροκροτήματα. Είκοσι πρώην συμπαίκτριές της βγήκαν στο παρκέ, κάθε μία κρατώντας ένα λουλούδι – είκοσι λουλούδια για είκοσι σεζόν.
Στις εξέδρες κάθισαν ο Ντέβιν Μπούκερ, ο Μάικλ Φελπς, η Μπρίτνεϊ Γκράινερ, η Σέριλ Σουπς, ενώ μηνύματα έστειλαν μεταξύ άλλων οι Σου Μπερντ, Λίζα Λέσλι, Μάτζικ Τζόνσον και ΛεΜπρόν Τζέιμς.
«Αυτό το μέρος με έκανε ό,τι είμαι σήμερα», είπε στην ομιλία της. «Εσείς με ωθήσατε να ωριμάσω, με αφήσατε να πέσω και να σηκωθώ ξανά, μου δώσατε τον χώρο να γίνω αυτό που είμαι σήμερα. Μέσα από πρωταθλήματα, καλές και άσχημες στιγμές. Η αφοσίωσή σας είναι κάτι που θα έχω πάντα μαζί μου». Και κατέληξε: «Είναι 20 χρόνια, μία πόλη, μία ομάδα, μία φανέλα, και απόψε αυτό το Νο 3 είναι σε όλες τις πλάτες μας».
Ο ιδιοκτήτης των Μέρκιουρι, Ματ Ισμπία, είπε ότι για δύο δεκαετίες η Ταουράσι όρισε το πρότυπο για το τι σημαίνει να νικάς, να ανταγωνίζεσαι και να ηγείσαι στο υψηλότερο επίπεδο.
Στο παλμαρέ της: τρία πρωταθλήματα WNBA (2007, 2009, 2014), τρεις τίτλοι NCAA με το UConn, πέντε χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια με τις ΗΠΑ, τρία παγκόσμια πρωταθλήματα. Τους χειμώνες χωρίς WNBA έπαιζε στην Ευρώπη: έξι EuroLeague, επτά πρωταθλήματα Ρωσίας, ένα Τουρκίας.
Οι ατομικές διακρίσεις δεν χωρούν σε μία λίστα. Δύο φορές MVP των τελικών, μία φορά MVP της σεζόν, δεκατέσσερις συμμετοχές στην κορυφαία ομάδα του πρωταθλήματος, έντεκα All-Star. Είναι η πρώτη σκόρερ στην ιστορία του WNBA, με 10.646 πόντους, και πρώτη και στα τρίποντα, με 1.447 εύστοχα.
Ο αριθμός 10.646 δεν έμεινε μόνο στα στατιστικά. Ένας δρόμος κοντά στο Mortgage Matchup Center πήρε τ’ όνομά της, μαζί με τον αριθμό της.
Στη συνέντευξη Τύπου μετά την τελετή, η Ταουράσι μίλησε για τους γονείς της. Ο Μάριο και η Λίλι, μετανάστες από την Αργεντινή, δούλεψαν πενήντα χρόνια σε ένα εργοστάσιο σιδήρου. «Μόχθησαν, δούλεψαν, έκαναν τις ΗΠΑ καλύτερο μέρος», είπε, με τη φωνή να σπάει.