Ο Ράσελ Γουέστμπρουκ βρίσκεται από τις αρχές Αυγούστου χωρίς συμβόλαιο, με τις ομάδες να μην δείχνουν διάθεση να αναλάβουν το ρίσκο. Για έναν παίκτη που κάποτε κουβαλούσε ολόκληρες επιθέσεις και έπαιρνε τα πρωτοσέλιδα, η εικόνα του έμπειρου γκαρντ που περιμένει ένα τηλέφωνο έχει πλέον συνηθιστεί.
Δεν ήταν πάντα έτσι. Το καλοκαίρι του 2008, οι Σιάτλ Σουπερσόνικς μετακόμισαν στην Οκλαχόμα και με το Νο. 4 του draft πήραν τον τότε άπειρο γκαρντ από το UCLA, ο οποίος στη μοναδική του σεζόν στους Μπρούινς είχε 12.7 πόντους, 3.9 ριμπάουντ και 4.3 ασίστ. Μαζί με τον Κέβιν Ντουράντ και αργότερα τον Τζέιμς Χάρντεν, έχτισαν μια ομάδα που έφτασε μέχρι τους τελικούς του 2012, όπου οι Μαϊάμι Χιτ των ΛεΜπρόν Τζέιμς, Ντουέιν Γουέιντ και Κρις Μπος τους κέρδισαν με 4-1.
Η αποχώρηση του Ντουράντ το καλοκαίρι του 2016 για τους Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς ήταν σημείο καμπής. Ο Γουέστμπρουκ έμεινε μόνος, ανέλαβε τα πάντα και την επόμενη σεζόν μέτρησε 31.6 πόντους, 10.7 ριμπάουντ και 10.4 ασίστ κατά μέσο όρο — triple-double σε ολόκληρη τη regular season, κάτι που είχε να γίνει από τον Όσκαρ Ρόμπερτσον το 1962. Αυτό του έδωσε το βραβείο του MVP της σεζόν 2016-17.
Ήταν η κορύφωση, αλλά και η αρχή του τέλους. Το 2019, ο Πολ Τζορτζ ανταλλάχθηκε στους Κλίπερς και ο Γουέστμπρουκ έφυγε για τους Χιούστον Ρόκετς, όπου ξαναβρήκε τον Χάρντεν. Δεν λειτούργησε. Ήρθε ήττα από τους Λέικερς στους playoffs του 2020, οι Ρόκετς άλλαξαν ρότα και από τότε ο Γουέστμπρουκ άρχισε τον γύρο: Γουίζαρντς, Λέικερς, Κλίπερς, Νάγκετς, Κινγκς. Έξι ομάδες τα τελευταία επτά χρόνια.
Γιατί ένας παίκτης με τη δική του εμβέλεια δεν βρήκε ποτέ ξανά σταθερό ρόλο; Το σουτ του ποτέ δεν ήταν αξιόπιστο και οι αποφάσεις του στην οργάνωση συχνά προβλημάτιζαν, ειδικά όταν η ομάδα χρειαζόταν ηρεμία στα τελευταία λεπτά. Η αθλητικότητά του, που ήταν το όπλο του, μειώθηκε με τους τραυματισμούς στα γόνατα, και μετά τα 35 ο ρόλος του ως βασικός χειριστής έμοιαζε περισσότερο εμπόδιο παρά πλεονέκτημα.
Παράλληλα, το NBA αλλάζει: οι ομάδες προτιμούν να ρίχνουν χρόνο σε νέους παίκτες που μπορούν να σουτάρουν από μακριά και να αμύνονται σε πολλαπλές θέσεις. Ο Γουέστμπρουκ είναι παίκτης που θέλει την μπάλα στα χέρια του για να είναι αποτελεσματικός και αυτό δεν ταιριάζει εύκολα σε σύγχρονα πλάνα ανάπτυξης.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2025-26 αγωνιζόμενος στους Κινγκς κατέγραψε μέσους όρους 15.2 πόντων, 5.4 ριμπάουντ και 6.7 ασίστ, την ίδια στιγμή που ο σύλλογος του Σακραμέντο ολοκλήρωσε τη χρονιά με απογοητευτικό ρεκόρ 22-60 και κατατάχθηκε μεταξύ των αδύναμων συλλόγων του πρωταθλήματος. Ο ίδιος δέχτηκε να βγαίνει από τον πάγκο, δείχνοντας προσαρμοστικότητα, αλλά ούτε αυτό ήταν αρκετό για να αλλάξει την εικόνα.
Παρόλα αυτά, η θέση του στην ιστορία είναι ασφαλής. Ο Γουέστμπρουκ είναι ο απόλυτος κάτοχος του ρεκόρ triple-doubles στην ιστορία του NBA και έχει συμπεριληφθεί στην επετειακή ομάδα για τα 75 χρόνια του θεσμού. Μετρά εννιά συμμετοχές σε All-Star Game, δύο βραβεία MVP σε αυτά, ενώ με την Team USA πήρε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2012. Έχει περάσει το όριο των 25.000 πόντων και είναι μέσα στους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών.
Το ημερολόγιο γράφει 7 Αυγούστου και ο Γουέστμπρουκ παραμένει ελεύθερος. Πιθανότατα θα βρει κάπου συμβόλαιο, ακόμα και ως βετεράνος που προσφέρει ηγεσία στα αποδυτήρια, αλλά πλέον κάθε ομάδα που ενδιαφέρεται ξέρει τι παίρνει: και τα καλά και τα κακά.
Ίσως αυτό το τέλος να μην του αξίζει, μα ο μύθος του παραμένει. Ακόμα κι αν αποσυρθεί χωρίς άλλο πρωτάθλημα, θα μνημονεύεται για τον τρόπο που αγωνιζόταν, δίνοντας τα πάντα σε κάθε φάση, και για όσα κατάφερε σε μια εποχή που οι ομάδες άλλαζαν ταχύτητα γύρω του.