Δεκαπέντε χρόνια συμπλήρωσε φέτος το Zagori Mountain Running και το τριήμερο 17-19 Ιουλίου στο Τσεπέλοβο και τα γύρω χωριά γέμισε με χιλιάδες αθλητές και φίλους του ορεινού τρεξίματος. Ο μεγαλύτερος αγώνας του είδους στην Ελλάδα, που διοργανώνει η My Adventure, επέλεξε ως κεντρικό θεματικό άξονα το «BE WATER» – μια υπενθύμιση της δύναμης και της προσαρμοστικότητας του νερού, αξίες που συνοδεύουν κάθε προσπάθεια των δρομέων. Το event συγκεντρώνει κάθε χρόνο ελίτ και ερασιτέχνες δρομείς από όλο τον κόσμο, με τις εκκινήσεις και τους τερματισμούς να κατανέμονται σε βασικά χωριά του Ζαγορίου.
Από το Challenge των 93 χιλιομέτρων σε δύο ημέρες και το ultra TeRA των 60 χιλιομέτρων με εκκίνηση από το Τσεπέλοβο, έως το Zagori Classic Race 33χλμ., τον Ημιμαραθώνιο 21χλμ., το Forest 10χλμ. και το Fun 5χλμ., το πρόγραμμα κάλυψε διαφορετικά επίπεδα αντοχής. Ξεχωριστή θέση είχε ο παιδικός αγώνας «ΖΑΓΟΡΑΚΙ» του 1χλμ., που δίνει στους μικρούς δρομείς την ευκαιρία να γνωρίσουν τη χαρά της άσκησης. Το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΖΑΓΟΡΙ, ως Μεγάλος Χορηγός, προσέφερε ενυδάτωση σε κάθε σταθμό.
Η κλασική διαδρομή των 33 χιλιομέτρων διατρέχει επτά χωριά του Ζαγορίου, με έξι πέτρινες σκάλες και περάσματα από ιστορικά γεφύρια – του Χάτσιου, της Κοβατσίνας, του Κοντοδήμου, του Μίσιου, της «Πέρα» και του «Dothe», σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του αγώνα. Οι δρομείς έχουν να αντιμετωπίσουν 2.100 μέτρα θετικής υψομετρικής, ανάμεσα σε δασικά μονοπάτια και αλπικά τοπία. Η ευρύτερη περιοχή, μια ξεχωριστή γεωγραφική, ιστορική και αρχιτεκτονική ενότητα της Ηπείρου με τα 46 χωριά της, αποτελεί το φόντο του αγώνα· όπως λένε οι διοργανωτές, οι αθλητές βιώνουν μέσα από την προσπάθειά τους τον «τόπο πίσω από το βουνό».
Το μουσικό σήμα της εκκίνησης είναι εδώ και χρόνια το «Zvara» των Villagers of Ioannina City, με τη συνοδεία μιας κουδούνας. Το κομμάτι πρωτοεμφανίστηκε στο δεύτερο EP της μπάντας, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2014 από τη Mantra Records, και συνοδεύεται από το «Karakolia» – δύο κομμάτια γραμμένα στα ελληνικά, με έντονη την επιρροή της παραδοσιακής μουσικής της Ηπείρου.
Το Σάββατο ανήκε στους δρομείς των 60 χιλιομέτρων, που δοκίμασαν τα όριά τους στην ultra απόσταση, με τον τερματισμό να πανηγυρίζεται από όσους αψήφησαν κάθε δυσκολία. Ένας δρομέας που έτρεξε τα 33 χιλιόμετρα κράτησε ημερολόγιο των όσων έζησε. Το πρωί της Κυριακής, η πλατεία του Τσεπελόβου γεμίζει από κόσμο που ζεσταίνεται, πίνει τις τελευταίες γουλιές καφέ ή κοιτά σιωπηλός το βουνό. Η διαδρομή ξεκινά από το Γυμνάσιο και κινείται δεξιόστροφα: τα πρώτα 2,6 χιλιόμετρα κατηφορίζουν σε χωματόδρομο, το Γεφύρι του Χάτσιου και μετά το Φαράγγι του Βίκου. Ανηφόρα 1,4 χιλιομέτρων, το Περδικονέρι και το νέο μονοπάτι οδηγούν στους Κήπους, όπου βρίσκεται ο Κεντρικός Σταθμός Τροφοδοσίας. «Είσαι καλά;» ρωτούν οι εθελοντές. «Ναι», απαντά αυτόματα.
Σειρά έχουν το γεφύρι του Κοντοδήμου, οι σκάλες της Μπάγιας και το Κουκούλι, μετά το γεφύρι του Μίσιου και η ανάβαση από τη Σκάλα της Βίτσας. Στο Μονοδένδρι έχουν μαζευτεί περίπου 1.000 μέτρα θετικής υψομετρικής. Κάποιοι δρομείς τραυματίζονται, αλλά φωνάζουν «να προσέχετε» και «καλό αγώνα». Το πέρασμα από το φαράγγι, η σκάλα του Μονοδενδρίου και η μεγαλύτερη ανάβαση – το «μονοπάτι των Μοϊκανών» – φέρνουν τον δρομέα στο Καπέσοβο στα 22,5 χιλιόμετρα με +1.470 μέτρα υψομετρικής. «Βασίλη κουράγιο», λέει ο συνοδοιπόρος του Δημήτρης. Στο Βραδέτο, στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής στα 1.620 μέτρα, οι μεγάλες ανηφόρες τελειώνουν. «Μέχρι το επόμενο δέντρο. Μέχρι τη στροφή. Μέχρι εκείνον τον βράχο», γράφει, προτού αρχίσει η κατάβαση.
Στη Σκάλα Τσεπελόβου, δύο χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό, οι φωνές δυναμώνουν. Τα 33 χιλιόμετρα κλείνουν με δάκρυα στη θέα των παιδιών και της συζύγου που περιμένουν. Λίγες ώρες αργότερα, με κράμπες σε σημεία που δεν πίστευε, σκέφτεται ήδη τον επόμενο αγώνα. «Άντε και στα επόμενα», ακούγεται καθώς τσουγκρίζει ένα ποτήρι μπύρα. Στο κατώφλι του επόμενου τριήμερου, η υπόσχεση παραμένει: να επιστρέψει στο Ζαγόρι.
