Έντεκα χρόνια συμπληρώνονται σαν σήμερα από τη βραδιά που ο Ατρόμητος πήρε στα χέρια του την πρώτη ευρωπαϊκή πρόκριση της ιστορίας του. Το 1-0 επί της ΑΪΚ Στοκχόλμης στο Περιστέρι, στις 6 Αυγούστου 2015, ήρθε να επιβεβαιώσει το 3-1 της προηγούμενης εβδομάδας στη Σουηδία — συνολικό σκορ 4-1 και η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου μπήκε στα playoffs του Europa League, μέσα από τον τρίτο προκριματικό γύρο.
Εκείνες τις δύο βραδιές ο Μαρσελίνιο έκανε ό,τι ήθελε. Στο «Friends Arena» έδωσε την ασίστ στον Ναπολεόνι για το πρώτο γκολ, πέτυχε το δεύτερο με ωραίο σουτ στο 15′ και κέρδισε το πέναλτι που μετέτρεψε σε τέρμα ο Ούμπιντες για το 3-1. Στη ρεβάνς πέτυχε το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης στο 67ο λεπτό: ντρίμπλα, τετ-α-τετ και «άδειασμα» στον τερματοφύλακα, με τον πανηγυρισμό που δείχνει τα χέρια του να μένει χαραγμένος στη μνήμη όσων βρέθηκαν στο γήπεδο.
Η πρόκριση δεν ήρθε από το πουθενά. Είχε προηγηθεί η νίκη επί της Άλκμααρ στην Ολλανδία, σε ένα επεισοδιακό ματς που χάθηκε λόγω ενός χαμένου πέναλτι και ενός δοκαριού, και το «διπλό» στο Σαράγεβο με δύο γκολ αμυντικών, που συνοδεύτηκε όμως από οδυνηρό αποκλεισμό. Η τρίτη απόπειρα έμελλε να είναι και η τυχερή.
Σε εκείνο το πρώτο ματς ο Γρηγορίου είχε ζητήσει από τους παίκτες του έστω ένα γκολ. Ο Ατρόμητος τον έκανε χαρούμενο μόλις στο τρίτο λεπτό, με τη «κεφαλιά-ψαράκι» του Ναπολεόνι. Οι γηπεδούχοι μείωσαν με πέναλτι του Γκοϊτόμ στο 70′, και από το 79′ έμειναν με δέκα παίκτες λόγω αποβολής του Σούνμπεργκ, όμως ο Ούμπιντες, πάλι από τη βούλα, καθάρισε το ματς.
Διαφορετική εικόνα είχε η ρεβάνς. Η ΑΪΚ βγήκε έτοιμη να κλείσει τον Ατρόμητο στα καρέ του και στο 47′ κέρδισε πέναλτι. Ο Γκορμπούνοφ, που αντιμετώπιζε πρόβλημα στο πόδι, διάβασε τη σκέψη του Παβέι, έπεσε στη σωστή γωνία και είπε όχι, κρατώντας το μηδέν μέχρι να έρθει το γκολ του Μαρσελίνιο.
Η σειρά αυτή παραμένει το πιο φωτεινό κομμάτι της ευρωπαϊκής διαδρομής του συλλόγου — που μετρά πλέον συνολικά επτά εξόδους στην ιστορία του — και κρατά ιδιαίτερη θέση και στην καρδιά του Βραζιλιάνου. Με αφορμή την επέτειο, η ΠΑΕ επικοινώνησε μαζί του, κι εκείνος μίλησε στην επίσημη ιστοσελίδα της.
«Το θυμάμαι σαν να ήταν χθες», απαντά για εκείνο το βράδυ στη Σουηδία. «Ξέραμε ότι αντιμετωπίζαμε μια δυνατή ομάδα σε μια δύσκολη έδρα, αλλά παίξαμε με αυτοπεποίθηση, πειθαρχία και πίστη. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που μένουν για πάντα στη μνήμη σου». Το κλίμα στα αποδυτήρια, συνεχίζει, ήταν θετικό, με όλους συγκεντρωμένους και γεμάτους κίνητρο: «Ξέραμε ότι είχαμε την ευκαιρία να γράψουμε ιστορία και μπορούσες να το νιώσεις αυτό».
Το γκολ της πρόκρισης στο Περιστέρι το περιγράφει ως «μία από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της καριέρας μου». Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Ατρόμητος αποκλείστηκε στα playoffs από τη Φενέρμπαχτσε σε δύο εξαιρετικά δύσκολα παιχνίδια, για τα οποία ο ίδιος διατηρεί τις επιφυλάξεις του: «Πιστεύω πως αξίζαμε να κερδίσουμε το παιχνίδι στην έδρα μας».
Στον κόσμο της ομάδας απευθύνει θερμό ευχαριστώ: «Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την απίστευτη στήριξή τους και γιατί πάντα με έκαναν να νιώθω σαν στο σπίτι μου». Και κλείνει με μια ευχή που μοιάζει με υπόσχεση: «Ελπίζω κάποια μέρα να επιστρέψω στην Αθήνα, είτε ως φίλαθλος είτε ακόμη και για να προσφέρω ξανά στην ομάδα με κάποιον τρόπο». Από το Μπουένος Άιρες όπου βρίσκεται πλέον, τρέφει «μεγάλη εκτίμηση και αγάπη» για τον Γιώργο Σπανό και τον Γιάννη Αγγελόπουλο, «παρά τις όποιες διαφωνίες υπήρξαν στο παρελθόν», δηλώνοντας περήφανος «που αποτέλεσα μέρος της ιστορίας του συλλόγου».