Ο Βασίλης Ξανθόπουλος μίλησε ξανά μέσω ΕΟΚ WebRadio, λίγες εβδομάδες πριν ξεκινήσει η δεύτερη χρονιά του στον πάγκο του Περιστερίου. Μέσα σε λίγους μήνες ο πρώην γκαρντ πέρασε από την ενεργό δράση στην τεχνική ηγεσία, και όπως παραδέχεται, η μετάβαση ήταν… απότομη. «Δεν πρόλαβα να καταλάβω την αλλαγή, έπεσα κατευθείαν στα βαθιά», είπε χαρακτηριστικά.
Κι όμως, εκείνη η απόφαση δεν ήταν αυτονόητη. Όταν του έγινε η πρόταση, ζήτησε χρόνο. «Δεν είπα κατευθείαν “ναι”. Ήταν τιμή, αλλά και τεράστια έκπληξη για εμένα. Το πρώτο πράγμα που είπα ήταν να με αφήσουν να το σκεφτώ, γιατί δεν είναι εύκολο και δεν ξέρω αν είναι και το σωστό», αποκαλύπτει. Η στήριξη από τη διοίκηση, ωστόσο, τον έπεισε να «κολυμπήσει στα βαθιά». Τελικά, η πρώτη χρονιά εξελίχθηκε πολύ καλά, τόσο για τον ίδιο προσωπικά όσο και για την ομάδα.
Πλέον, όμως, το δύσκολο κομμάτι είναι μπροστά του. «Το δύσκολο της σεζόν είναι όταν φτιάχνεις την ομάδα ξανά, κοιτάς τα κομμάτια που θες να κρατήσεις, αν μπορείς να τα κρατήσεις», τονίζει. Το ρόστερ για τη νέα αγωνιστική περίοδο έχει ήδη κλείσει εδώ και δύο-τρεις εβδομάδες, με κάποιες ανανεώσεις που θα ανακοινωθούν σύντομα και νέες προσθήκες. Η βάση, όμως, είναι κοινή: η ταυτότητα του Περιστερίου πρέπει να μείνει ίδια. «Θα είμαστε μια πάρα πολύ σκληρή ομάδα που δε θα παρατάει κανένα παιχνίδι και θα πηγαίνει παντού για τη νίκη», ξεκαθαρίζει.
Μέσα σε όλο αυτό, η προετοιμασία παίζει κομβικό ρόλο. Τα νέα παιδιά πρέπει να καταλάβουν τη φιλοσοφία της ομάδας, οι παλιοί να βοηθήσουν. Ο 41χρονος προπονητής ξέρει ότι φέτος δεν θα έχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού που είχε στην πρώτη του χρονιά. «Πέρυσι δε μας περίμεναν και κάπως μας βοήθησε στην αρχή. Τώρα όπου πάμε θα ξέρουν ποιοι είμαστε», σημειώνει.
Μεγάλες επενδύσεις, μικρότερη δεξαμενή
Αλλαγή φέρνουν και τα νέα οικονομικά δεδομένα στο ελληνικό μπάσκετ. Ο Ξανθόπουλος στάθηκε στις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης, ΠΑΟΚ και Άρη, που μπήκαν δυναμικά με επενδυτές. «Από τη μια είναι πολύ σημαντικό για το ελληνικό μπάσκετ, αλλά από την άλλη χαλάει και την αγορά στις ομάδες που είναι πιο κάτω», λέει. Οι μικρότερες ομάδες βλέπουν τις επιλογές να λιγοστεύουν, βλέπουν παίκτες να αποκτούν υπεραξία. «Κάποιοι αποκτούν υπεραξία και οι επιλογές λιγοστεύουν ακόμα περισσότερο για τις μικρές ομάδες», συμπληρώνει.
Για τον ίδιο, πάντως, η απόφαση του παίκτη είναι καθοριστική. «Είναι πολύ σημαντικό σε κάποιες περιπτώσεις να χρειαστεί να κάνεις ένα βήμα πίσω στο οικονομικό ώστε να αγωνιστείς κάπου που αυτό θα σου αποφέρει, ίσως, σε 2-3 χρόνια μια καλύτερη πρόταση από μια μεγάλη ομάδα».
Ο Έλληνας τεχνικός έχει ξεκάθαρη άποψη και για το ελληνικό στοιχείο. «Πιστεύω πάρα πολύ στους γηγενείς. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο να έχουν καλούς Έλληνες παίκτες οι ομάδες». Είναι υπέρμαχος του μεγάλου rotation, θεωρεί ότι κανείς δεν πρέπει να αγωνίζεται πάνω από 27-28 λεπτά. «Το παιχνίδι, έτσι όπως έχει γίνει, χρειάζεται μεγάλο rotation».
Για τους νεαρούς Έλληνες, ωστόσο, θέτει προϋποθέσεις. «Δεν πρέπει αυτά τα παιδιά να “καούν”. Δεν πρέπει ντε και καλά να μπουν να παίξουν, γιατί αυτό μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ». Ο μελλοντικός στόχος, όπως λέει, είναι το Περιστέρι να βγάζει παίκτες από την ακαδημία του. Αλλά η θέση στο γήπεδο πρέπει να κερδίζεται. «Δεν πρέπει να βάζεις τον Έλληνα επειδή “πρέπει”, αλλά επειδή αξίζει. Ναι, να εκμεταλλευτούν την αγορά, αλλά πρέπει να δουλεύουν καλά και να κερδίζουν τη θέση τους».
Την ίδια λογική εφαρμόζει και για τους ξένους. «Όχι επειδή πληρώνεις έναν ξένο ακριβά να έχει αυτό το “πρέπει”, αλλά να αγωνίζεται επειδή σου κάνει τη δουλειά για την οποία τον πήρες».
Το στιλ παιχνιδιού θα χτιστεί σταδιακά. Η προεργασία έχει ήδη γίνει με τους νέους παίκτες, ώστε να γνωρίζουν τι τους περιμένει. «Πρέπει να ξέρουν σε τι ομάδα έρχονται, διότι μπορεί και ο παίκτης να μην ταιριάζει στη φιλοσοφία ή να μη θέλει να ευθυγραμμιστεί με τα “θέλω” της ομάδας», εξηγεί. Στη 12άδα-13άδα υπολογίζονται έξι ή επτά νέα πρόσωπα. Το προπονητικό team θα δει πώς δέχονται την πληροφορία και με βάση αυτό θα βάλει τα κομμάτια.
Στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράει για τον Ξανθόπουλο είναι η εικόνα της ομάδας. «Θέλουμε να βγάζουμε προς τα έξω ότι χαίρεται το παιχνίδι, να φαίνεται ότι είμαστε μια οικογένεια. Μέσα από τα λάθη μας να μαθαίνουμε και να υπάρχει συνεχής πρόοδος».