Το Ελληνικό Φεστιβάλ στο ανατολικό Βανκούβερ άνοιξε και φέτος τις πύλες του, με τη συμμετοχή της παροικίας να δίνει τον παλμό. Ανάμεσα στους εθελοντές που φροντίζουν για την προετοιμασία, ξεχωρίζει η κυρία Βούλα. Στα 104 της χρόνια, βρίσκεται στην κουζίνα και αναλαμβάνει ένα από τα πιο αγαπημένα κεράσματα: τους λουκουμάδες.
Για δεκαετίες, η ίδια αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της διοργάνωσης. Δίπλα της, νεότεροι μαθαίνουν τα μυστικά της ζύμης και του τηγανίσματος, ενώ η παρουσία της δένει τις γενιές. Δεν είναι απλώς μια βοηθός· είναι ένα ζωντανό κομμάτι της μνήμης που μεταφέρεται από στόμα σε στόμα, από χέρι σε χέρι.
Το μεράκι της Φιλοπτώχου και τα γλυκά που ταξιδεύουν
Πίσω από τις ετοιμασίες βρίσκεται η Φιλόπτωχος Αδελφότητα, η οποία οργανώνει την παρασκευή των παραδοσιακών εδεσμάτων. Οι κυρίες της, μαζί με πολλούς άντρες της κοινότητας, δουλεύουν με την ίδια αφοσίωση όλο τον χρόνο. Τα τσουρέκια και τα κουλουράκια του Πάσχα, όπως εκείνα που περιγράφονται σε παλαιότερες δράσεις, ζυμώνονται με μαχλέπι και μαστίχα – αρώματα που γεμίζουν τον χώρο και θυμίζουν Ελλάδα. Από τις ίδιες κουζίνες, πολλά από αυτά τα γλυκά καταλήγουν σε τοπικά γηροκομεία, συνοδευόμενα από ευχές.
Οι εθελόντριες, με πρώτη την κυρία Βούλα, δεν σταματούν στο φεστιβάλ. Η ίδια λογική της προσφοράς διατρέχει όλες τις γιορτές: το Πάσχα, το καλοκαίρι, κάθε ευκαιρία για συλλογική δράση. Η Σοφία Καρασούλη, σε ανάλογες περιγραφές για τις πασχαλινές προετοιμασίες, έχει σημειώσει πως η κουζίνα του Ελληνικού Κοινοτικού Κέντρου μύριζε μαχλέπι και μαστίχα – μια εικόνα που επαναλαμβάνεται και τώρα, με την ίδια θέρμη.
Η Ιερά Μητρόπολη Καναδά στηρίζει τέτοιες πρωτοβουλίες. Ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος έχει τελέσει Θεία Λειτουργία στην κοινότητα Αγίων Νικολάου και Δημητρίου, ενισχύοντας τον δεσμό της πίστης με την πολιτιστική κληρονομιά. Το φεστιβάλ, που φέτος διαρκεί από την Παρασκευή 17 έως την Κυριακή 19 Ιουλίου, είναι ανοιχτό σε όλους – όχι μόνο σε Έλληνες.
Η 104χρονη κυρία Βούλα, με τα χέρια της να πλάθουν λουκουμάδες, στέκεται σύμβολο αντοχής. Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Η ίδια η πράξη της μιλάει: η παράδοση δεν πεθαίνει όσο υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να την υπηρετήσουν.