Φαντάσου να ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί και το κινητό να στέκεται σιωπηλό δίπλα σου, χωρίς εκείνα τα συνεχή πιπίλισμα που σε τραβάνε αμέσως μέσα σε έναν κόσμο ειδοποιήσεων και likes. Η οθόνη ανάβει κενή, χωρίς τα κόκκινα νούμερα που σου λένε τι έχασες όσο κοιμόσουν. Ξαφνικά, μένεις μόνος με τις σκέψεις σου και τον ήχο της μέρας που ξεκινά.

Η ζωή χωρίς οθόνες

Για χρόνια τα social media έγιναν ο καθημερινός σύντροφος των νέων, εκεί που βάζανε τις ιδέες τους, τις φωτογραφίες τους και τις κουβέντες τους. Χωρίς αυτά, ο χρόνος ανοίγει διαφορετικά, οι στιγμές γεμίζουν με πράγματα που απαιτούν τα χέρια και το σώμα σου. Οι νέοι βρίσκονται τώρα μπροστά σε έναν κόσμο πιο απλό, όπου η επικοινωνία γίνεται πρόσωπο με πρόσωπο και οι σχέσεις χτίζονται αργά.

Αυτή η αλλαγή έρχεται απότομα και φέρνει κενά παντού. Χρόνος που παλιά γέμιζε με βίντεο και stories, τώρα μένει άδειος μέχρι να βρεις τρόπο να τον καλύψεις με βόλτες ή βιβλία. Οι παλιότερες γενιές θυμούνται τέτοια κενά, όταν οι ειδήσεις ερχόντουσαν από ραδιόφωνο και οι φίλοι συναντιόντουσαν χωρίς να το ποστάρουν.

Νέοι τρόποι να συνδεόμαστε

Χωρίς τα social media, οι σχέσεις παίρνουν άλλο ρυθμό από εκείνον της γρήγορης ανταλλαγής μηνυμάτων. Το φλερτ γίνεται πιο αληθινό, με βλέμματα και αμήχανες παύσεις που δεν σβήνεις με ένα emoji. Και οι μεγαλύτεροι μπορούν να βοηθήσουν, δείχνοντας πώς να μιλάς χωρίς να κοιτάς την οθόνη.

Η σιωπή μετά από μια μέρα χωρίς likes κάνει τα πράγματα πιο βαθιά. Οι νέοι ανακαλύπτουν χόμπι που κρατάνε ώρες, όπως περπάτημα ή παίζοντας με φίλους στον ίδιο χώρο. Αυτή η εμπειρία φέρνει κάτι καινούργιο, μακριά από την ψεύτικη βιωσιμότητα των feeds.

Τεχνολογία, το κόλπο για να οργανώνουμε τον κόσμο με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη χρειάζεται να τον βιώνουμε.

Max Frisch

Σταδιακά, αυτή η αλλαγή δείχνει πώς η ζωή λειτουργεί χωρίς φίλτρα. Οι παρεξηγήσεις λύνονται με κουβέντες, όχι με blocks. Και μέσα σε όλα, οι νέοι μαθαίνουν να ζουν τη στιγμή όπως είναι, χωρίς να την ανεβάζουν κάπου για like.