Με τον Ολυμπιακό και τον ΟΦΗ να ετοιμάζονται για την πρώτη τους εμφάνιση στη League Phase, το ελληνικό ενδιαφέρον για το Europa League αποκτά φέτος διπλή εκπροσώπηση. Πίσω από τον θόρυβο της νέας σεζόν, ωστόσο, στέκεται μια πραγματικότητα που δύσκολα αμφισβητείται: το τρόπαιο, τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, φέρει σχεδόν πάντα ισπανική υπογραφή.

Από τη σεζόν 2000-01 μέχρι την περίοδο 2025-26, οι ισπανικοί σύλλογοι μετράνε 12 φορές σε 26 διοργανώσεις – σχεδόν τα μισά τρόπαια, δηλαδή, όσα έχουν μοιραστεί σε αυτό το διάστημα. Η καταγραφή αυτή δεν δείχνει καμία τάση να ανατραπεί, με τους υπόλοιπους διεκδικητές να ακολουθούν από μεγάλη απόσταση.

Η κυριαρχία, εξάλλου, δεν έχει μείνει μόνο στο Europa League. Στο Champions League της ίδιας περιόδου οι ισπανικές ομάδες έχουν προσθέσει 11 τίτλους, ένα νούμερο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη Ρεάλ Μαδρίτης – πρώτη σε κατακτήσεις με 15 συνολικά – ενώ η Σεβίλλη αποτελεί τη βασίλισσα της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης με επτά τρόπαια και η Ατλέτικο Μαδρίτης έχει συνεισφέρει άλλα τρία.

Οι εθνικές ομάδες δεν υστερούν σε επιτυχίες. Δύο Μουντιάλ, το 2010 και το 2026, τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2008, 2012, 2024) και το Nations League του 2023 – οκτώ μεγάλα τρόπαια μέσα στον 21ο αιώνα, ένα ρεκόρ που κανένας άλλος ανταγωνιστής δεν έχει πλησιάσει.

Πίσω τους βρίσκονται οι υπόλοιπες δυνάμεις: η Αγγλία με έξι κατακτήσεις, Πορτογαλία και Ρωσία από δύο, ενώ Ολλανδία, Ουκρανία, Γερμανία και Ιταλία έχουν από μία. Το ευρωπαϊκό τοπίο, με άλλα λόγια, έχει σαφή κλίση προς τα δυτικά.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, η ελληνική παρουσία αποκτά ξεχωριστή αξία. Ολυμπιακός και ΟΦΗ καλούνται να συνδυάσουν την ιστορία τους με τη φρεσκάδα της πρόκρισης, και η συμμετοχή στη League Phase αποτελεί ήδη μια δυνατή αρχή απέναντι σε μερικά από τα μεγαλύτερα κλαμπ της Ευρώπης.