Aνάρτηση στο Twitter, δηλώνοντας διαθέσιμος σε προτάσεις, αφού θέλει να αποφασίσει μόνος του για το επόμενο βήμα, επιλέγοντας να μην έχει κάποιον ατζέντη.
Αρκετά χρόνια πέρασαν από τη βραδιά που ο Βίκτορ Ολαντίπο έβγαινε από το παρκέ με το τρόπαιο του πιο βελτιωμένου παίκτη του ΝΒΑ στα χέρια. Τώρα, στα 34 του, ζητάει κάτι πολύ πιο ταπεινό: μια θέση σε κάποιο ρόστερ της λίγκας. Το αίτημά του δεν ήρθε μέσω ατζέντη ή διαρροών στα media, αλλά με μια ανοιχτή επιστολή προς τους 30 γενικούς διευθυντές των ομάδων, δημοσιευμένη στο The Players’ Tribune.
Στο κείμενό του, ο άλλοτε σταρ των Ιντιάνα Πέισερς δεν παρουσιάζει στατιστικές ούτε κάνει λόγο για εγγυημένο ρόλο. Ζητά απλώς να αποδείξει στο παρκέ ότι το σώμα του άντεξε. Ο Ολαντίπο περιγράφει πώς έφτασε στο σημείο να βρει ξανά τη σωματική του ισορροπία μετά από χρόνια αποκατάστασης, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να προσφέρει και νικηφόρο μπάσκετ και σωστή νοοτροπία στα αποδυτήρια.
Το παρελθόν του μιλάει από μόνο του. Επιλεγμένος στο Νο. 2 του draft του 2013 από τους Ορλάντο Μάτζικ, έφτασε να μετρά δύο συμμετοχές σε All-Star Game (2018, 2019) και να παίρνει το βραβείο του Most Improved Player τη σεζόν 2017-18, όταν με τους Πέισερς έριχνε 23,1 πόντους ανά αγώνα. Η πτώση όμως ήταν απότομη. Τρεις σοβαροί τραυματισμοί στο γόνατο τον κράτησαν μακριά από το παρκέ για μεγάλα διαστήματα, και η τελευταία του παρουσία σε αγώνα ΝΒΑ χρονολογείται από την περίοδο 2021-23 με τους Μαϊάμι Χιτ.
Ο δρόμος της επιστροφής πέρασε από την Κίνα και μετά από τη G-League. Με τη φανέλα των Ουισκόνσιν Χερντ, της θυγατρικής των Μιλγουόκι Μπακς, μέτρησε την περασμένη σεζόν 14,0 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 3,8 ασίστ με 2,1 κλεψιματα σε 26 παιχνίδια. Νούμερα αξιοπρεπή, όχι όμως ικανά από μόνα τους να πείσουν κάποιον γενικό διευθυντή.
Τον περασμένο Ιούλιο έκανε το επόμενο βήμα. Οργάνωσε ιδιωτικό προπονητικό «pro day» στο Λας Βέγκας, μπροστά σε στελέχη ομάδων που παρακολούθησαν την προσπάθειά του. Μέχρι στιγμής, πάντως, καμία από τις 30 ομάδες δεν έχει καταθέσει πρόταση συμβολαίου.
Πίσω από τα νούμερα και τις δοκιμαστικές, όμως, υπάρχει και μια άλλη ιστορία. Μεγάλο μέρος της επιστολής αφιερώνει στην 4,5 ετών κόρη του, τη Νόμι. Ο Ολαντίπο γράφει ότι θέλει να της αφήσει μια κληρονομιά επιμονής, όχι τίτλους και δόξες. Στο ίδιο κείμενο αναφέρεται στη σχέση του με τους γονείς του και στην αγάπη του για το άθλημα, που όπως λέει δεν έσβησε ούτε όταν οι γιατροί του έδιναν απαισιόδοξες προβλέψεις.
Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι αν κάποιος από τους ισχυρούς άνδρες της λίγκας θα ανταποκριθεί σε αυτό το κάλεσμα. Οι ομάδες είδαν, άκουσαν και έφυγαν χωρίς να δεσμευτούν. Ο Ολαντίπο, από την πλευρά του, συνεχίζει να δουλεύει και να περιμένει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχει πρόθεση να παραδώσει τα όπλα, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις πρόσφατες προπονήσεις του στην Αθήνα με γνωστούς αθλητές.