«Δεν υπάρχει ρεπό». Η φράση ανήκει στον Ζαχαρία Γιακουμή και ειπώθηκε μέσα στην καρδιά του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, εκεί όπου οι οθόνες δεν σβήνουν ποτέ. Την Τετάρτη, αυτός ο άνθρωπος των κρίσεων επιλέχθηκε για μια θέση εντελώς διαφορετικής υφής, αλλά εξίσου απαιτητική: θα είναι ο επόμενος επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα.
Η απόφαση ελήφθη στις 22 Ιουλίου 2026. Στα χαρτιά, πρόκειται για μια υπηρεσιακή μετακίνηση «προς το συμφέρον της υπηρεσίας», όπως χαρακτηριστικά διατυπώθηκε από την Κομισιόν. Στην ουσία, ο ελληνοκύπριος Γιακουμής φέρνει μαζί του δύο δεκαετίες τριβής στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, αφήνοντας πίσω του τα καθήκοντα του Προϊστάμενου Μονάδας Επικοινωνίας στη Γενική Διεύθυνση Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας και Επιχειρήσεων Ανθρωπιστικής Βοήθειας (DG ECHO).
Η διαδρομή του εκεί έχει ενδιαφέρον. Από το 2023, ως ο άνθρωπος που «έτρεχε» την εικόνα της Γενικής Διεύθυνσης, βρέθηκε αντιμέτωπος με τη διαχείριση της πληροφορίας σε πυρκαγιές και πλημμύρες. Νωρίτερα, ως σύμβουλος πολιτικής του Γενικού Διευθυντή της DG ECHO, είχε μάθει να διαβάζει τα γρανάζια της γραφειοκρατίας πριν αυτά μπλοκάρουν.
Γιατί δεν περίμεναν άλλο
Κατά τη διάρκεια μιας παλαιότερης δημοσιογραφικής ξενάγησης στο Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών (ERCC), ο ίδιος είχε αποκαλύψει τη φιλοσοφία του. «Ο στόχος του rescEU είναι να μην περιμένουμε πλέον», είχε πει. «Να μπορούμε να στέλνουμε βοήθεια – αεροπλάνα, ομάδες – άμεσα, πριν καν κορυφωθεί η καταστροφή. Το rescEU είναι η απάντησή μας στη γραφειοκρατία της έκτακτης ανάγκης».
Αυτή η νοοτροπία της πρόληψης, μαζί με την εμπειρία του δίπλα στον πρώην Επίτροπο Χρήστο Στυλιανίδη, φαίνεται να έπαιξαν ρόλο. Πριν καν μπει στην Κομισιόν το 2014, είχε ήδη υπηρετήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χτίζοντας τις διοργανικές επαφές που τώρα θα χρειαστεί για να εκπροσωπεί την Πρόεδρο Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Ελλάδα.
Στην Αθήνα, ο κ. Γιακουμής θα αντικαταστήσει τη Νιόβη Ρίγκου. Η ημερομηνία που θα καθίσει στην καρέκλα του επικεφαλής δεν έχει κλειδώσει ακόμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το τηλέφωνό του, συνηθισμένο να χτυπά για εκκενώσεις και σεισμούς, τώρα θα χτυπά για πολιτικές ζυμώσεις και εθνικά σχέδια ανάκαμψης.
