Η παραίτηση του Γιασέρ Αλ Μισεχάλ από την ηγεσία της σαουδαραβικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας έπεσε σαν κεραυνός, μετά την απογοητευτική πορεία της εθνικής ομάδας στο Μουντιάλ 2026. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, υπό τις οδηγίες του Γιώργου Δώνη, δεν κατάφερε να υπερβεί τον σκόπελο της φάσης των ομίλων, καταλήγοντας στην ουρά του ομίλου με αριθμό οκτώ.

Η πορεία στο Μουντιάλ και το τέλος μιας εποχής

Η ομάδα βρέθηκε σε έναν απαιτητικό όμιλο με Ισπανία, Ουρουγουάη και Πράσινο Ακρωτήρι. Παρά την ιστορική ισοπαλία 1-1 με την Ουρουγουάη του Μαρσέλο Μπιέλσα στο Μαϊάμι, όπου ο Αλ Αμρί άνοιξε το σκορ, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Η βαριά ήττα με 4-0 από την Ισπανία στην Ατλάντα αποδείχθηκε καταδικαστική, ενώ το 0-0 με το Πράσινο Ακρωτήρι σφράγισε τον αποκλεισμό.

Ο Γιώργος Δώνης, που ανέλαβε καθήκοντα μερικούς μήνες πριν την έναρξη έπειτα από την απομάκρυνση του Ερβέ Ρενάρ, έγινε ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κέρδισε βαθμό σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ωστόσο, η διοικητική αστάθεια και οι υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί μετά το 2022 δημιούργησαν ένα εκρηκτικό κλίμα. Ο Ρενάρ, που είχε επιστρέψει τον Οκτώβριο του 2024 αντικαθιστώντας τον Ρομπέρτο Μαντσίνι, αποχώρησε μόλις δύο μήνες πριν το τουρνουά, αφήνοντας την ομάδα σε μια μεταβατική περίοδο.

Αβεβαιότητα για το μέλλον

Η διοίκηση δέχθηκε σφοδρή κριτική από αναλυτές και φιλάθλους για την έλλειψη σταθερότητας. Ο Αλ Μισεχάλ, που είχε δηλώσει πως η χώρα έχει προκριθεί επτά φορές στο Παγκόσμιο Κύπελλο, εκ των οποίων τις δύο υπό τη δική του προεδρία, επέλεξε να αποχωρήσει αναλαμβάνοντας το βάρος της αποτυχίας. Η επόμενη μέρα για το σαουδαραβικό ποδόσφαιρο φαντάζει αβέβαιη, καθώς η ομάδα δεν μπόρεσε να επαναλάβει τις εκπλήξεις του παρελθόντος, αφήνοντας τους φιλάθλους με το αίσθημα της ανεκπλήρωτης προσδοκίας.