Η Μάρετ Γκρότες κρέμασε τα παπούτσια της στο βόλεϊ. Η Ολλανδή αθλήτρια αποχαιρέτησε τα γήπεδα μετά από 22 χρόνια καριέρας, με τον Παναθηναϊκό να είναι ο τελευταίος σταθμός της στην Ελλάδα. Εκεί πέρασε τέσσερα χρόνια, από το 2021 ως το 2025, και σήκωσε συνολικά τέσσερις τίτλους με το τριφύλλι.
Τίτλοι και αγώνες με πράσινο
Στον Παναθηναϊκό, η Γκρότες πήρε τρία πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο. Η παρουσία της βοήθησε την ομάδα να δυναμώσει, ειδικά στις δύσκολες στιγμές. Τώρα, με την αποχώρησή της, οι φίλαθλοι θυμούνται τα δυνατά της σερβίς και τις αποφασιστικές επιθέσεις.
Η συγκινητική ανάρτηση στο Instagram
Η ίδια μοιράστηκε τα συναισθήματά της μέσα από μια ανάρτηση. Περιγράφει πώς ξεκίνησε σαν όνειρο και έγινε πραγματικότητα σε χώρες όπως η Ιταλία, το Αζερμπαϊτζάν και η Ελλάδα. Ευχαριστεί προπονητές, συμπαίκτριες και την οικογένειά της για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Αναλυτικά η ανάρτηση της Μάρετ Γκρότους στη σελίδα της στο Instagram:
«Και τότε… παίζεται η τελευταία μπάλα, πανηγυρίζεται ο τελευταίος πόντος και ο χρόνος μου ως επαγγελματίας αθλήτρια βόλεϊ φτάνει στο τέλος του. Μετά από 22 χρόνια επαγγελματικής καριέρας, ήρθε η στιγμή να πω αντίο σε αυτή την απίστευτη αθλητική ζωή!
Αυτό που ξεκίνησε ως όνειρο ενός μικρού κοριτσιού μετατράπηκε σε μια ζωή πέρα από οτιδήποτε θα μπορούσα να φανταστώ. Το να φορέσω την πορτοκαλί φανέλα της Ολλανδίας και να αγωνιστώ σε συλλόγους στο εξωτερικό ήταν κάποτε απλώς ένα όνειρο που τελικά έγινε πραγματικότητα.
Από την Ιταλία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γαλλία, την Πολωνία, την Ελλάδα, τη Ρουμανία μέχρι την Τουρκία — κάθε χώρα, κάθε σύλλογος, κάθε σεζόν με διαμόρφωσε. Υπήρξαν δύσκολες στιγμές, θυσίες, τραυματισμοί, αμφιβολίες και αποχαιρετισμοί… αλλά και αξέχαστες νίκες, φιλίες ζωής, μαθήματα που θα κουβαλώ για πάντα και αναμνήσεις που θα με κάνουν πάντα να χαμογελώ.
Το βόλεϊ μού έδωσε πολύ περισσότερα από μια καριέρα. Μου έμαθε πειθαρχία, ανθεκτικότητα, ομαδικότητα και την ομορφιά του να συνδέεσαι με ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους προπονητές που πίστεψαν σε μένα και βοήθησαν να εξελιχθεί το παιχνίδι μου, όλες τις συμπαίκτριες με τις οποίες μοιραστήκαμε νίκες, ήττες και αμέτρητες στιγμές εντός και εκτός γηπέδου, και όλους όσοι βρίσκονταν πίσω από τα φώτα και μας στήριξαν σε αυτή τη διαδρομή.
Και πάνω απ’ όλα, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένειά μου για την άνευ όρων στήριξή σας σε όλο αυτό το ταξίδι. Ήσασταν πάντα εκεί — σε κάθε μετακίνηση, κάθε πρόκληση και κάθε επιτυχία. Πριν από κάθε αγώνα λάμβανα ένα μήνυμα από τον πατέρα μου:
«Καλή επιτυχία στο παιχνίδι Maret, υπάρχει livestream;»
Το βόλεϊ θα είναι πάντα κομμάτι αυτού που είμαι. Νιώθω πραγματικά τυχερή που μπόρεσα να ζήσω αυτή τη ζωή του αθλητή για τόσα χρόνια. Είμαι ευγνώμων για κάθε βήμα αυτής της διαδρομής και για όλους όσοι την περπάτησαν μαζί μου.
Ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου μόλις ξεκινά… σύντομα περισσότερα γι’ αυτό. Για πάντα ευγνώμων»