Επτά χρόνια πέρασαν από την πυρκαγιά στο Μάτι που έφερε θάνατο σε 120 ανθρώπους και μόνιμες βλάβες σε άλλους 57, κι όμως η Δικαιοσύνη ετοιμάζεται να κουβεντιάσει αιτήματα μείωσης ποινών για τους καταδικασμένους. Ο Σύλλογος Θυμάτων βγάζει ανακοίνωση και λέει ξεκάθαρα ότι τέτοια πράγματα δεν είναι απλές νομικές διαδικασίες. Οι συγγενείς θυμούνται κάθε μέρα τον πόνο και ζητούν να μην ξεχαστούν τα θύματα πίσω από τεχνικές λεπτομέρειες.
Η τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018 έμεινε χαραγμένη στη μνήμη όλων, με οικογένειες που ακόμα παλεύουν να σταθούν στα πόδια τους.
Τι λένε οι συγγενείς για τα αιτήματα στο Άρειο Πάγο
Στις 28 Ιανουαρίου 2026, ο Άρειος Πάγος θα δει τα αιτήματα μείωσης ποινών από τρεις υψηλόβαθμους στο Πυροσβεστικό Σώμα και την Πολιτική Προστασία, που εκτίουν φυλάκιση, και από τον εμπρηστή που έχει εξαγοράσιμη ποινή και θέλει κι άλλη μείωση, για την υπόθεση της 23ης Ιουλίου 2018. Αυτό έρχεται μόλις επτά μήνες μετά την απόφαση του Εφετείου Αθηνών στις 4 Ιουνίου 2025. Επτάμιση χρόνια μετά την εγκληματική τραγωδία που στοίχισε στις ζωές όλων ημών, θυμάτων και συγγενών, στον Άρειο Πάγο δεν θα δικαστούν τα γεγονότα.
Θα συζητηθούν νομικά αιτήματα που βασίζονται σε υποτιθέμενα κενά ή λάθη της διαδικασίας, με στόχο τη μείωση των ποινών των ενόχων. Δεν είναι τυχαίο που οι άλλοτε βαρύγδουπες δηλώσεις αθώωσης των καταδικασθέντων που κατέκλυζαν τότε τις δικαστικές αίθουσες και τις απολογίες τους με στόμφο, τώρα αφορούν μόνο σε ισχυρισμούς σχετικούς με ″ελλείψεις″ στις διαδικασίες για να μειώσουν τις συνέπειες των πράξεων τους, για τις οποίες είναι εμφανές ότι δεν παρουσιάζουν καμία μεταμέλεια.
Ο πόνος πίσω από τους αριθμούς και η κραυγή για δικαιοσύνη
Για μια ″υπόθεση″ που αφορά τον θάνατο 120 ανθρώπων, 104 ταυτοποιημένων και 16 αταυτοποίητων, και τις μόνιμες βλάβες άλλων 57, όπου πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχουν πρόσωπα, οικογένειες, ζωές που διαλύθηκαν για πάντα, ενώ ο πόνος, η απώλεια και οι πληγές παραμένουν ζωντανά. Το μήνυμα που εκπέμπεται δεν αφορά μόνο όμως το παρελθόν, αλλά και το μέλλον. Όταν τέτοιες πράξεις αντιμετωπίζονται με τέτοια αμετροέπεια, τι αποτροπή υπάρχει για να μην επαναληφθούν;
Όταν για ένα έγκλημα με τόσους νεκρούς και καμένους αναζητούνται «τεχνικά» πατήματα για επιείκεια, γεννιέται εύλογα ένα ερώτημα: ποια είναι τελικά η αξία της ανθρώπινης ζωής; Δεν προκαλεί εντύπωση βέβαια σε εμάς, αφού με αντίστοιχους ισχυρισμούς και “τεχνικά” τερτίπια αφαιρέθηκε εξαρχής το δικαίωμα δίκαιης υποστήριξης των κατηγοριών από μέρους μας. Δεν είμαστε νομικοί ή ειδικοί, αλλά άνθρωποι που χάσαμε δικούς μας ανθρώπους ή παραμένουμε καμένοι με μόνιμες βλάβες και ζητάμε το αυτονόητο: η Δικαιοσύνη να μην ξεχάσει τα θύματα.
Δεν μιλάμε για εκδίκηση, μα για την ανάγκη η Δικαιοσύνη να αναγνωρίζει το μέγεθος της καταστροφής και να μην αντιμετωπίζει όποιες τέτοιες τραγωδίες σαν συνηθισμένες υποθέσεις. Η απόφαση που θα ακολουθήσει δεν θα είναι μια ακόμη νομική κρίση. Θα είναι ένα μήνυμα για το αν σε αυτή τη χώρα η ανθρώπινη ζωή έχει πραγματική αξία ή θα εξευτελίζεται τυπολατρικά μπροστά σε τεχνικές και διαδικαστικές λεπτομέρειες. Και η Δικαιοσύνη οφείλει να το λάβει υπόψη.
Η 23η Ιουλίου 2018 δεν είναι παρελθόν. Είναι ένας μόνιμος πόνος και μια πληγή πάντοτε ανοιχτή. Μια υπενθύμιση του τι δεν πρέπει να βιώσει ποτέ στο μέλλον κανείς. Το Διοικητικό Συμβούλιο. Με εκτίμηση εκ μέρους των μελών, Η Πρόεδρος Αναγνώστου Κάλλι. Ο Γ. Γραμματέας Καΐρης Γιώργος.