Στους πάγκους και στις εξέδρες του γηπέδου που φιλοξένησε τον ημιτελικό του Μουντιάλ, δύο εικόνες έκλεψαν την παράσταση μετά τη λήξη. Ο Τζουντ Μπέλιγχαμ δεν άντεξε. Ο άνθρωπος που σήκωσε στις πλάτες του την Αγγλία ως τη φάση των «4» της διοργάνωσης έβαλε τα κλάματα μόλις σφύριξε ο διαιτητής. Το 2-1 από την Αργεντινή σήμαινε τέλος για τα όνειρα των «Τριών Λιονταριών».

Λίγα μέτρα πιο πέρα, ο Ντέιβιντ Μπέκαμ αγκάλιαζε τον γιο του, Μπρούκλιν. Ούτε εκείνος μπόρεσε να κρύψει τη στενοχώρια του. Μια σκηνή που ταξίδεψε πολύ κόσμο πίσω στο χρόνο, σε μια άλλη εποχή, όταν ο Μπέκαμ ήταν στη θέση του Μπέλιγχαμ.

Από το 1998 ως σήμερα, η ίδια γεύση

Η αντιπαλότητα Αγγλίας – Αργεντινής μετράει δεκαετίες. Το 1998, στη Γαλλία, ο Μπέκαμ είχε βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα. Δέχθηκε σκληρό φάουλ από τον Ντιέγκο Σιμεόνε, του ανταπέδωσε την κλωτσιά μπροστά στον Δανό διαιτητή Μίλτον Νίλσεν και είδε την κόκκινη κάρτα. Ο αποκλεισμός στα πέναλτι έγινε συνώνυμο της δικής του «προδοσίας» – όπως το έθεσε τότε και ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον. «Αν είχε σκοτώσει, είχε κλέψει ή είχε προδώσει την πατρίδα του, θα είχε διασυρθεί λιγότερο», είχε πει ο προπονητής του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά ούτε εκείνος μπόρεσε να προστατεύσει τον 23χρονο τότε άσο.

Η εκδίκηση ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα. Στο Μουντιάλ της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας, η Αγγλία νίκησε 1-0 την Αργεντινή στη φάση των ομίλων. Ο Μπέκαμ ευστόχησε σε πέναλτι – το ίδιο χέρι που είχε αποβληθεί το 1998 έγραψε το αντίο της «Αλμπισελέστε» από τη διοργάνωση. Κι ας είχε τότε η ομάδα των «τάνγκο» μια τρομερή φουρνιά: Μπατιστούτα, Κρέσπο, Βερόν, Ορτέγκα, Ζανέτι.

Ο Μπέκαμ στις εξέδρες δεν ήταν ένας τυχαίος πρώην παίκτης. Ήταν η ζωντανή υπενθύμιση ενός κύκλου που ποτέ δεν κλείνει οριστικά. Από την κόκκινη κάρτα του 1998 και το πέναλτι του 2002, ώς το 2026 και τα δάκρυα του Μπέλιγχαμ.

Ο Λιονέλ Μέσι, από την άλλη, παραμένει ο «αιώνιος βασιλιάς» της Αργεντινής. Ο Λιονέλ Σκαλόνι συνεχίζει στον πάγκο. Και τώρα, η ομάδα τους περιμένει τον τελικό.