Ο Σιλβέν Φρανσίσκο κάθισε στο Amerikanos24 και άνοιξε την καρδιά του για τα χρόνια του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Από τις πρώτες μέρες στην Μανρέσα μέχρι τη σεζόν που έμεινε στο Περιστέρι δίπλα στον Βασίλη Σπανούλη, ο Γάλλος γκαρντ θυμάται στιγμές που άλλαξαν την πορεία του. Και βέβαια, μιλάει για εκείνο το ενδιαφέρον από τον Ολυμπιακό που δεν βγήκε σε καλό.
Από Μανρέσα στο Περιστέρι: Η αρχή και οι αποφάσεις
Εκεί που ξεκίνησε τα πάντα ήταν η Μανρέσα, με ένα try out που κράτησε δυο μέρες μόνο. Ο Φρανσίσκο περιγράφει την ομάδα σαν την καλύτερη που έχει παίξει, λόγω της χημείας και του ρόλου του εκεί. «Αποφάσισαν να με φέρουν και πέρασα από try out για δυο εβδομάδες, αλλά με πήραν μετά από δυο μέρες. Αυτή ήταν η αρχή. Για μένα αυτή ήταν η καλύτερη ομάδα που έπαιξα ποτέ, ειδικά για κάποιον σαν το ανέκδοτο εκεί πέρα (Τσίμα Μονέκε), τον ξέρετε. Ο κόσμος νομίζει ότι ο Τσίμα κάνει ότι κάνει τώρα επειδή είναι στην Euroleague, αυτό δεν είναι αλήθεια, το έκανε από πάντα, ακόμα και στην δεύτερη κατηγορία. Αν δείτε τα στιγμιότυπα και δείτε πως ήμασταν, ήταν απίστευτο, η χημεία της ομάδας και όλα αυτά. Ακόμα και ο ρόλος που είχα ήταν ένας διαφορετικός ρόλος, κατάφερα να κάνω κάτι καλό με την ομάδα».
Μετά το καλοκαίρι εκείνο, περίμενε προτάσεις από μεγάλες ομάδες. Δεν ήρθε τίποτα, ούτε από τη Βαλένθια που ζητούσε δοκιμαστικά. Τελικά, επέλεξε το Περιστέρι και τον Σπανούλη, που τον έπεισε με δυο κουβέντες για τα λεφτά και την πορεία.
«Θυμάμαι ότι το καλοκαίρι πίστευα ότι θα έχω προσφορές από ομάδες της Euroleague. Τον Ιούλιο χάσαμε κόντρα στην Ρεάλ και το πρώτο μήνυμα που έστειλα στους ατζέντηδες μου ήταν “Παιδιά τελειώσαμε, τι νέα έχουμε;”. Πέρασαν δυο-τρεις μήνες και δεν είχαμε τίποτα. Θυμάμαι ότι η Βαλένθια ήθελε να με πάρει, αλλά η Βαλένθια ήθελε να περάσω από δοκιμαστικά και δεν ήθελα να το ξανά περάσω αυτό. Μετά από αυτό έπρεπε να περιμένω μέχρι τον Σεπτέμβριο, δεν είχα ομάδα μέχρι τότε και τότε διάλεξα το Περιστέρι. Θυμάμαι μιλούσα με τον Σπανούλη. Ξέρετε στην Ελλάδα μερικές φορές καθυστερούν να σε πληρώσουν , οπότε είπα στον Σπανούλη “Kill Bill πληρώνουν στην ώρα τους;’”. Ξέρετε τι απάντησε; Είπε: “Έλα Σίσκο, πιστεύεις ότι θα παίξουν με το όνομα μου;”. Όταν το είπε αυτό και μου είπε “Σε χρειάζομαι για μια χρονιά και μετά θα πας στη Euroleague” σκέφτηκα ότι είναι ένας από τους καλύτερους προπονητές και μπορώ να μάθω από αυτόν και μετά να πάω στην Euroleague. Στο Περιστέρι έκανα μια από τις καλύτερες σεζόν μου και έμαθα πολλά από τον Σπανούλη και συνειδητοποίησα ότι ήταν εξαιρετικός προπονητής».
Ολυμπιακός, Σπανούλης και εκείνο το επεισόδιο με Ντόντσιτς
Όταν τελείωσε η χρονιά στο Περιστέρι, ήρθε πρόταση από τον Ολυμπιακό, αλλά μπλέχτηκε με τον Κώστα Σλούκα. Ο Μπαρτζώκας δεν ήθελε δυο μικρούς γκαρντ μαζί, και στο τέλος πήγε στον Γουίλιαμς-Γκος. Ο Φρανσίσκο ήθελε πολύ να πάει, μα κατάλαβε ότι χρειαζόταν χώρο για λάθη.
«Μετά από το Περιστέρι είχα πρόταση από τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός με ήθελε και θυμάμαι ότι ο Μουστάφα Φαλ μου έλεγε ότι ο Μπαρτζώκας με ήθελε, αλλά υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα. Το πρόβλημα με τον Μπαρτζώκα ήταν ότι δεν ήθελα να με επιλέξει αν ο Σλούκας ήταν εκεί, γιατί σκεφτόταν ότι αν εγώ και ο Σλούκας ήμασταν στο παρκέ θα υπήρχαν δυο μικρόσωμοι γκαρντ, οπότε για εκείνον το πρόβλημα ήταν αυτό, το να αποφασίσουν ποιον θα επιλέξουν. Εγώ ήθελα να πάω στον Ολυμπιακό πάρα πολύ. Όταν κάνεις ένα βήμα πίσω και συνειδητοποιείς “Πρέπει να πάω κάπου όπου μπορώ να κάνω μερικά λάθη και να μάθω από αυτά”, γιατί τώρα σκεφτόμουν να πάω σε μια ομάδα που θα διεκδικεί τον τίτλο και εκεί δεν έχουν χρόνο για λάθη, έχεις πάρα πολύ πίεση. Για αυτό ένιωσα ότι εκείνη τη στιγμή επέλεξαν στον Γουίλιαμς Γκος. Ήμουν στεναχωρημένος, αλλά αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού».
Τώρα για τον Σπανούλη ως προπονητή, λέει ότι ήταν σαν παίκτης δίπλα του, με ένστικτο και συμβουλές από βίντεο δικά του και του Σλούκα. Έμαθε να παίζει με πεντάρια που δεν πηδάνε ψηλά, και τον έβαλε σε mood νικητή. Αυτή η σεζόν τον άλλαξε, και τον βλέπει σαν έναν από τους κορυφαίους στην Ευρώπη.
«Ήταν σαν να έχεις έναν παίκτη δίπλα σου. Δεν έμοιαζε να είναι προπονητής. Προφανώς ήταν προπονητής παίκτης. Θυμάμαι όταν είπα στον βοηθό προπονητή “Πώς ήταν όταν ήταν παίκτης;”. Μου έλεγαν ότι όπως είναι σαν προπονητής έτσι ήταν και σαν παίκτης. Απλά «τρώει» και «πίνει» μπάσκετ, αυτό κάνει. Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται το παιχνίδι, ο τρόπος που θέλει να παίζεις. Ο Σπανούλης ήταν παίκτης με ένστικτο, οπότε ξέρει πως οι παίκτες με ένστικτο γίνονται καλύτεροι σε κάθε κατάσταση. Για μένα, έβγαλε τον καλύτερο μου εαυτό, όχι μεμονωμένα, αλλά το πως να καταλάβω το παιχνίδι και πως να παίζω με ένα πεντάρι. Αυτή ήταν μια από τις καλύτερες σεζόν μου γιατί όπου και να πήγαινα όλα τα πεντάρια ήταν αθλητικά και στο Περιστέρι ήταν η πρώτη φορά που είχα ένα σέντερ που δεν μπορούσε να πηδήξει, αλλά είχε χέρια, είχε τα πάντα. Οπότε, αυτό με εκνεύριζε και εκείνος μου έλεγε πάντα πολλά πράγματα να κάνω.
Μου έλεγε “Δες εμένα όταν ήμουν παίκτης”. Είχα εκατοντάδες βίντεο του να βλέπω και επίσης έβλεπα και τον Σλούκα και τον Νικ Καλάθη, οπότε έπρεπε να μάθω πως εκείνοι μπορούσαν να παίζουν με ένα πεντάρι που δεν μπορεί να πηδήξει, ενώ εγώ με την ταχύτητα μου χρειάζομαι κάποιον που μπορεί να πηδήξει και να τρέξει γρήγορα. Με έκανε να μάθω πολλά. Για να είμαι ειλικρινής ήταν από τα καλύτερα πράγματα, γιατί νιώθω ότι τα παιχνίδια πηγαίνουν πιο αργά για μένα και συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να τον βρω, εκείνον και τους άλλους. Για μένα όταν λέω στους άλλους ότι ο Σπανούλης είναι από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη δεν με πιστεύουν και απλά έλεγα “κοίτα και θα καταλάβεις”. Γιατί οτιδήποτε κάνει αν κάνεις ένα λάθος, κάποιος θα τιμωρηθεί γι αυτό. Εκείνος έκανε τα πράγματα πιο εύκολα για τους γκαρντ, ειδικά για τα πεντάρια. Επίσης θέλω να πω ότι μιλάει πολύ. Θα σου πει τι θέλει να κάνεις και πως θα γυρίσει το μυαλό σου στο beast mode και στο ότι πρέπει να συγκεντρωθείς, είναι πολύ καλός σε αυτό. Κάποιες φορές έχω κάποια σκαμπανεβάσματα και μετά λέω στον εαυτό μου “Δεν έχουμε χρόνο για σένα να λες τέτοια και να νευριάζεις, πρέπει να σηκώσεις το κεφάλι. Πόσες φορές χάνω ένα σουτ; Υπάρχουν φορές που έχω μηδέν πόντους στο πρώτο ημίχρονο και 20 στο δεύτερο, γιατί η νοοτροπία μου αλλάζει και σκέφτομαι κάτι άλλο. Πάντα μου έλεγε “Σίσκο είσαι ένας two-way παίκτης, είσαι παίκτης του εκατομμυρίου, απλά κατάλαβε το. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να βελτιώσεις όταν είσαι στο υψηλότερο επίπεδο και ξέρω ότι θα το κάνεις αν με ακούς”. Και αυτό κάνω».
Ρωτήθηκε για τους top point guards τώρα, και απάντησε γρήγορα: Μάικ Τζέιμς, Ναντίρ Χιφί, Κώστας Σλούκας, Τι Τζέι Σορτς και τον εαυτό του. «Μάικ Τζέιμς, Ναντίρ Χιφί, Κώστας Σλούκας, Τι Τζέι Σορτς και τον εαυτό μου».
Για τον Σλούκα, κρατάει τα καλύτερα λόγια, χωρίς να αποκαλύψει scouting. Τον είδε πρώτη φορά και εντυπωσιάστηκε από το πώς ελέγχει το παιχνίδι, ειδικά στα κρίσιμα λεπτά.
«Δεν θα μιλήσω για τον τρόπο που παίζει γιατί , γιατί θα είναι ένα καλό scouting report, ειδικά στο pick and roll. Αλλά είναι απίστευτο το πως παίζει. Για να είμαι ειλικρινής πίστευα ότι αυτή η χρονιά θα είναι υπερβολή για εκείνον, αλλά με έβγαλε λάθος. Ο τρόπος που καταλαβαίνει το παιχνίδι, ο τρόπος που παίζει. Η πρώτη φορά που είδα τον Σλούκα ήμουν κάπως “Ποιος είναι αυτός ο τύπος”. Όταν δεν ξέρεις κάποιους ανθρώπους τους κρίνεις από την εμφάνιση τους και το πως παίζουν. Όταν βλέπεις τα στιγμιότυπα λες “Τώρα καταλαβαίνω”. Ο τρόπος που καταλαβαίνει ο Σλούκας το παιχνίδι, ο τρόπος που μπορεί να κάνει μια ομάδα να κερδίσει, ο τρόπος που μπορεί να αλλάξει το παιχνίδι, ειδικά στο τέταρτο δεκάλεπτο, η ικανότητα του στο να δίνει πάσες και όταν σουτάρει την μπάλα είναι τρελό. Ξέρει το παιχνίδι και είναι δύσκολο να σταματήσεις έναν παίκτη που ξέρει πως να ελέγχει την ομάδα και μπορεί να παίζει και για τον ίδιο. Είναι πολύ δύσκολο. Δεν έχω μιλήσει ποτέ για εκείνον για κάθε φορά που έπαιζα εναντίον του όταν ήμουν στο Περιστέρι, αλλά του βγάζω το καπέλο, ο τρόπος που αλλάζει το παιχνίδι στην ηλικία του είναι κάτι μεγάλο».
Αυτό το καλοκαίρι, ο Ολυμπιακός τον ήθελε ξανά, αλλά με την ανατροπή του Τρικιέρι και πολλούς γκαρντ, έμεινε στη Ζαλγκίρις. Ήταν θέμα timing, λέει.
«Ναι αυτό είναι αλήθεια. Ήθελα να πάω εκεί, αλλά νιώθω ότι αυτό που συνέβη ήταν ότι όταν άκουσα ότι ο Αντρέα Τρικιέρι απολύθηκε, όλη η ομάδα, οι παίκτες, προσπαθούσαν να καταλάβουν τι έγινε, ποιον προπονητή θα πάρουμε. Στο μυαλό μου έλεγα “ Ουάου, αποκλείεται να απολύθηκε ενώ ξέραμε ότι θα έχουμε τον ίδιο προπονητή και την επόμενη σεζόν και σχεδόν την ίδια ομάδα οπότε μπορούμε να χτίσουμε κάτι και να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον και να έχουμε μια ομάδα που μπορεί να παίζει για δεύτερη χρονιά μαζί”. Ήταν πολύ αργά όταν ο Ολυμπιακός ήθελε να μιλήσει τον ατζέντη μου. Πριν από αυτό έλεγα “Γιατί όχι” αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν πολλοί γκαρντ. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, ξέρω ότι υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν θα μπορούσα να κάνω και για μένα η καλύτερη ιδέα ήταν να μείνω στη Ζαλγκίρις και να συνεχίσω το ταξίδι μου εκεί. Η Ζαλγκίρις είπε όχι στον Ολυμπιακό, το ίδιο και ο ατζέντης μου, επειδή με του γκαρντ που είχαν θα ήταν πολύ δύσκολο. Ίσως δεν ήταν σωστό το timing».
Και φυσικά, το επεισόδιο με τον Λούκα Ντόντσιτς, που έγινε viral. Ήταν στο τέλος αγώνα, γύρισε να τσεκάρει το ρολόι, και μετά τα ξεκαθάρισαν. Τίποτα σοβαρό, λέει, και ο Ντόντσιτς δεν θύμωσε αλήθεια.
«Αρχικά το σύνολο των πόντων ήταν πολύ σημαντικό. Για να είμαι ειλικρινής το παιχνίδι είχε τελειώσει, ξέρω ότι κερδίσαμε. Όταν μου έδωσε το χέρι του είπα “Τι γίνεται;”. Δεν θα πω τίποτα, αλλά όλοι με είδατε να γυρνάω πίσω, κάτι με κάλεσε. Νιώθω ότι οι συμπαίκτες μου και όλοι μου έλεγαν “Πήγαινε, είναι πολύ σημαντικό”. Οπότε αυτό που έκανα ήταν να γυρίσω πίσω, κοίταξα το ρολόι και πήγα κατευθείαν προς τα εκεί. Είδατε πως ήταν και πως αντέδρασα, τσέκαρα το ρολόι και είπα “Αχ”. Μετά ήταν όλο τρελό. Μετά μίλησα με τον Λούκα και μου είπε “Γιατί το έκανες αυτό;” και του είπα “Αδερφέ συγγνώμη, δεν ήθελα να το κάνω αυτό”. Κατάλαβε, ήθελε να το παίξει έκπληκτος, αλλά καταλάβαινε. Ακόμα και ο Πρέπελιτς μου μίλησε και μου είπε “ Ο κόσμος αρχίζει να σε μαθαίνει και αν αρχίζεις να κάνεις τέτοια πράγματα το όνομα σου δεν θα παραμείνει ίδιο, θα σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά”. Στην πραγματικότητα δεν έκανα τίποτα κακό. Ο Πρέπελιτς είναι ο αδερφός μου. Απλά του είπα “Δεν το έκανα επίτηδες, είναι εντάξει μην ανησυχείς”. Αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα τρελό. Απλά πιστεύω ότι ο Λούκα δεν ήταν πραγματικά νευριασμένος. Τον είδα μετά να γελάει».