Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 μετατράπηκε σε μια πρωτόγνωρη δοκιμασία αντοχής για τις εθνικές ομάδες, καθώς η διεξαγωγή του σε τρεις χώρες –ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό– επέβαλε τεράστιες αποστάσεις. Παρά τις προσπάθειες της FIFA να περιορίσει την κόπωση χωρίζοντας τις ομάδες σε περιφερειακές ζώνες, η γεωγραφική έκταση των 16 πόλεων-οικοδεσποτών δημιούργησε χαοτικές ανισότητες στο πρόγραμμα των αποστολών.

Η Αγγλία του Τόμας Τούχελ αναδείχθηκε στον απόλυτο «μαραθωνοδρόμο» της διοργάνωσης. Η ομάδα έχει διανύσει 20.918 χιλιόμετρα, έχοντας αγωνιστεί σε επτά διαφορετικές πόλεις: Κάνσας, Ντάλας, Βοστώνη, Νιου Τζέρσεϊ, Ατλάντα, Πόλη του Μεξικού και Μαϊάμι. Αυτή η διαδρομή αποτυπώνει το μέγεθος της ταλαιπωρίας, με τους παίκτες να καλούνται να διαχειριστούν συνεχείς μετακινήσεις και jet lag πέρα από τις αγωνιστικές απαιτήσεις.

Στον αντίποδα, η Γαλλία επωφελήθηκε από ένα εξαιρετικά ευνοϊκό πρόγραμμα, περιορίζοντας τις μετακινήσεις της στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ. Οι «μπλε» έχουν διανύσει μόλις 1.482 χιλιόμετρα, αγωνιζόμενοι σε Νιου Τζέρσεϊ, Φιλαδέλφεια και Μασαχουσέτη. Παρόμοια εικόνα άνεσης παρουσιάζει και το Μεξικό, το οποίο εκμεταλλεύτηκε την έδρα του για να περιορίσει τις μετακινήσεις του στα 1.005 χιλιόμετρα, κινούμενο αποκλειστικά μεταξύ Πόλης του Μεξικού και Γουαδαλαχάρας.

Η λίστα των ομάδων με τα περισσότερα χιλιόμετρα περιλαμβάνει επίσης την Ισπανία με 19.634 χιλιόμετρα και την Παραγουάη με 17.931 χιλιόμετρα. Η διεξαγωγή του τουρνουά σε μια έκταση που φτάνει τα 2.800 μίλια καθιστά τις μετακινήσεις τον καθοριστικό παράγοντα που διαμορφώνει τις συνθήκες προετοιμασίας και αποκατάστασης για κάθε αποστολή.