Ο Ντανίλο Αντζούσιτς πήρε την απόφαση να δοκιμάσει κάτι καινούργιο φέτος. Αντί να μείνει στο Ντουμπάι, διάλεξε τον Άρη Betsson και το ελληνικό πρωτάθλημα, πρώτη φορά στην καριέρα του. Σε κουβέντα με το Basketball Sphere, άνοιξε την καρδιά του για τη ζωή στη Θεσσαλονίκη και για το πώς βλέπει τον σύλλογο που αγαπάει περισσότερο, την Παρτίζαν.
Η νέα αρχή στον Άρη και η δίψα για παιχνίδι
Είπε ότι ήθελε να παίζει περισσότερο, και αυτό βρήκε στον Άρη. Παρά τα χρόνια του, νιώθει ακόμα ενέργεια για μπάσκετ και μάχες. Τα ματς δεν πάνε πάντα καλά, αλλά ο ρόλος του στο γήπεδο τον κρατάει ικανοποιημένο.
«Είμαι πολύ καλά, πραγματικά. Ο βασικός λόγος που άλλαξα ομάδα ήταν για να παίζω. Παρότι βρίσκομαι σε πιο “βετεράνικη” ηλικία, έχω ακόμα μεγάλη δίψα για το παιχνίδι και τον ανταγωνισμό. Αυτό ακριβώς έψαχνα και αυτό βρήκα στον Άρη.
Τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα καλύτερα, αλλά παλεύουμε. Το σημαντικό για μένα είναι ότι βρίσκομαι στο παρκέ, έχω λεπτά συμμετοχής και ρόλο. Νιώθω ότι μπορώ ακόμα να προσφέρω πολλά στο μπάσκετ και δεν ήθελα τα τελευταία χρόνια της καριέρας μου να τα περάσω στον πάγκο, ειδικά από τη στιγμή που νιώθω καλά σωματικά».
Αυτό το βήμα το είδε σαν νέο κεφάλαιο. Ήθελε να αλλάξει τα πράγματα, να ταιριάξουν οι φιλοδοξίες του με αυτές της ομάδας. Οι συζητήσεις με διοίκηση, Νίκο Ζήση και Ιγκόρ Μιλίτσιτς τον έπεισαν ότι ταιριάζει.
«Ήθελα να αλλάξω συνολικά την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ακόμα νιώθω ότι μπορώ να παίζω σε υψηλό επίπεδο και να δώσω πολλά στο άθλημα. Γι’ αυτό έψαχνα έναν σύλλογο όπου οι φιλοδοξίες μου θα ταίριαζαν με τις δικές του.
Με τον Άρη όλα ταίριαξαν: οι συζητήσεις με τη διοίκηση, με τον Νίκο Ζήση, με τον προπονητή Ιγκόρ Μιλίτσιτς για τον ρόλο μου και το πώς μπορώ να βοηθήσω την ομάδα. Μέχρι στιγμής πιστεύω ότι ήταν σωστή απόφαση. Παίζω, απολαμβάνω το παιχνίδι και οι αριθμοί το δείχνουν, αλλά για μένα το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος συμμετοχής».
Ο Άρης σαν μεγάλο όνομα και η σύνδεση με Παρτίζαν
Μόλις ήρθε, κατάλαβε πόσο βαρύς είναι ο Άρης στην Ελλάδα. Ο κόσμος τον σταματάει στο δρόμο, μιλάει για την ομάδα σαν να ‘ναι οικογένεια. Αυτό το πάθος το είχε ξαναζήσει μόνο στην Παρτίζαν.
«Ο κόσμος στα μέρη μας δεν συνειδητοποιεί πόσο μεγάλος σύλλογος είναι ο Άρης στην Ελλάδα. Ειλικρινά, ούτε εγώ το καταλάβαινα πλήρως πριν έρθω. Από την πρώτη στιγμή το ένιωσα: οι άνθρωποι στην πόλη με σταματούν, με χαιρετούν, μιλούν για την ομάδα. Αυτό μου είχε συμβεί μόνο στην Παρτίζαν, όταν ζούσα στο Βελιγράδι.
Υπάρχει τεράστια μπασκετική παράδοση και ιστορία. Η κληρονομιά του Νίκου Γκάλη είναι ζωντανή. Το γήπεδο γεμάτο, έντονη ατμόσφαιρα, πάθος. Όταν παίζεις καλά σε αποθεώνουν, όταν όχι, το δείχνουν. Αυτή η πίεση και αυτή η σημασία κάθε αγώνα ήταν κάτι που μου έλειπε μετά την Παρτίζαν και ήταν βασικός λόγος που ήρθα εδώ».
Το πρωτάθλημα εδώ τον ξάφνιασε στην αρχή. Είναι πιο αργό, με πολλή φόλα, σαν χασάπικο. Τώρα έχει συνηθίσει και παίζει καλύτερα.
«Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι διαφορετικό από όσα έχω παίξει. Ο ρυθμός είναι πιο αργός και το παιχνίδι πολύ πιο σκληρό. Το λέω χαριτολογώντας “χασάπικο πρωτάθλημα”. Επιτρέπεται πολλή επαφή, δεν σφυρίζονται εύκολα φάουλ. Στην αρχή ήταν περίεργο για μένα, αλλά πλέον έχω προσαρμοστεί. Τώρα νιώθω άνετα και αυτό φαίνεται και στο παιχνίδι μου».
Για την Παρτίζαν νιώθει βαθιά σύνδεση, σαν δεύτερο σπίτι. Την ακολουθεί από μακριά, αλλά πονάει με τα προβλήματα μετά την αποχώρηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Σταμάτησε τα social για να μην αγχώνεται.
«Αγαπάω την Παρτίζαν. Την παρακολουθώ, την υποστηρίζω και μου είναι πολύ δύσκολο να βλέπω όσα συμβαίνουν. Με στενοχώρησαν ιδιαίτερα όλα όσα γράφτηκαν από ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε το 20% όσων συμβαίνουν μέσα στην ομάδα.
Σταμάτησα να διαβάζω social media, γιατί με επηρέαζε ψυχολογικά. Πόνεσα ιδιαίτερα για τον Βάνια Μαρίνκοβιτς. Είναι παιδί του συλλόγου, αρχηγός, γύρισε στην καλύτερη ηλικία του και δεν άξιζε τέτοια αντιμετώπιση».
Πιστεύει ότι οι πραγματικοί φίλαθλοι δεν εγκαταλείπουν ποτέ. Η ομάδα είχε φτάσει ψηλά, με Ευρωλίγκα και σταθερότητα. Ελπίζει να γυρίσουν πίσω οι καλές μέρες, με στήριξη από όλους.
«Όποιος αγαπά πραγματικά την Παρτίζαν, δεν μπορεί ποτέ να θέλει να χάσει η ομάδα, ό,τι κι αν συμβαίνει. Η ομάδα έφτασε πολύ ψηλά τα τελευταία χρόνια: Ευρωλίγκα, σταθερότητα, μεγάλο μπάτζετ. Θα ήταν τραγικό να γκρεμιστούν όλα μέσα σε λίγους μήνες.
Ελπίζω οι φίλαθλοι να δείξουν ξανά ότι δεν είναι οπαδοί των αποτελεσμάτων, αλλά του συλλόγου. Να στηρίξουν την ομάδα, όπως πάντα».