Η Άλμα Λάτα, μητέρα της Κλαούντιας, βγήκε χτες και μίλησε ανοιχτά κατά της ιδέας να μπει στην πολιτική η Μαρία Καρυστιανού. Είπε ξεκάθαρα ότι τώρα ο μοναδικός δρόμος είναι τα δικαστήρια για τα παιδιά που χάθηκαν στα Τέμπη. Σχεδόν τρία χρόνια μετά το δυστύχημα, κανείς από όσους φταίνε δεν κάθεται φυλακή.

«Είναι θλιβερό πως πλησιάζουν τρία χρόνια και κανείς δεν έχει οδηγηθεί στη φυλακή», είπε η Άλμα Λάτα με φωνή βαριά από θλίψη. Η κουβέντα γύρω από τα Τέμπη αρχίζει να αλλάζει κατεύθυνση, ενώ θα έπρεπε να κολλάει μόνο στη δικαιοσύνη. Καταλαβαίνει πώς νιώθει η Μαρία Καρυστιανού, αφού έχασε και εκείνη την κόρη της, αλλά πιστεύει πως η ώρα για πολιτικά δεν είναι ακόμα.

Ο κίνδυνος από πολιτική κίνηση

Η Λάτα βλέπει μεγάλο ρίσκο αν προχωρήσει κάτι τέτοιο. Άλλοι μπορεί να εκμεταλλευτούν τον πόνο των οικογενειών για δικό τους όφελος ή να χαλάσουν τον κοινό αγώνα. Η Μαρία θα φάει πιέσεις και επιθέσεις, κάτι που θα ρίξει νερό στο μύλο της αποδυνάμωσης.

Δεν θα στήριζε ποτέ εκείνη ένα κόμμα βασισμένο μόνο στον πόνο των γονιών. «Ο κόσμος ψηφίζει για τη ζωή του: για την παιδεία, την υγεία, τον αγροτικό τομέα, τα καθημερινά του προβλήματα. Για να μπεις στην πολιτική πρέπει να έχεις άποψη και σχέδιο για όλα αυτά, όχι μόνο για τα Τέμπη», είπε κατηγορηματικά.

«Όλος ο χρόνος και η ενέργεια πρέπει να δοθούν στη δικαστική μάχη και όχι στο ποιοι θα μπουν σε ένα κόμμα ή πώς θα οργανωθεί». Ο αγώνας τώρα είναι σκληρός και κάθεται στα δικαστήρια. «Ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας είναι σκληρός και είναι στα δικαστήρια. Η ανάκριση δεν έγινε όπως έπρεπε – το λέει και η ίδια η Μαρία – και αυτό πρέπει να το παλέψουμε νομικά, μέχρι τέλους».

Η ιστορία της Κλαούντιας Λάτα

Γεννήθηκε στη Λάρισα η Κλαούντια, με ελληνική υπηκοότητα, και ήταν πάντα εξαιρετική μαθήτρια. Σπούδαζε ιατρική στη Θεσσαλονίκη όταν έγινε το κακό. Επέστρεφε με το τρένο από την Πάτρα μετά το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας.

Οι γονείς της, που μένουν σε χωριό κοντά στη Λάρισα, της είπαν να σταματήσει να τη δουν, αλλά αρνήθηκε. Ήθελε να φτάσει γρήγορα πίσω, να κοιμηθεί και να πιάσει το διάβασμα. Λίγο αργότερα, όλα τελείωσαν απότομα εκείνη τη νύχτα στα Τέμπη. Ο πόνος αυτός δεν πρέπει να γίνει πολιτικό όπλο, αλλά να μείνει αγώνας για δικαίωση – έτσι λέει η μητέρα της, η Άλμα Λάτα.