Ο Ολυμπιακός κατάφερε φέτος να ενώσει την κατάκτηση του Πανελληνίου Παίδων με μια σταθερή πορεία ανάπτυξης που ξεκινά από τις ακαδημίες και φτάνει μέχρι την ανδρική ομάδα. Το αποτέλεσμα στον τελικό ήταν 84-74 απέναντι στη ΔΕΚΑ, όμως πίσω από το τρόπαιο βρίσκεται μια δουλειά που κρατάει τρία χρόνια και βασίζεται σε κοινή φιλοσοφία με τον Γιώργο Μπαρτζώκα.

Η πορεία μέχρι τον τίτλο

Ο Γιώργος Παντελάκης περιέγραψε το επίπεδο της διοργάνωσης και τις δυσκολίες που συνάντησε η ομάδα του. «Θεωρώ ότι γενικότερα φέτος είχαμε τέσσερις δυνατές ομάδες σε αυτήν την ηλικιακή κατηγορία. Πέραν του Ολυμπιακού και της ΔΕΚΑ, τα Εκπαιδευτήρια Πλάτωνα και το Περιστέρι ήταν αρκετά δυνατές ομάδες. Τα Εκπαιδευτήρια εμφανίστησαν με μια σοβαρή απουσία. Πιστεύω πως αν ο Βαρβαρίτης έπαιζε, θα ήταν και εκείνα εξίσου ανταγωνιστικά, αλλά και το Περιστέρι που είχε και αυτό ένα παιδί το οποίο χτύπησε κατά τη διάρκεια του τουρνουά και ήταν κομβικό για την ομάδα. Από ‘κει και πέρα, θεωρώ ότι το ΔΕΚΑ έχει μια φοβερή ομάδα, πολύ ανταγωνιστική. Ο κοουτς εκεί έχει κάνει μια τρομερή δουλειά, βρεθήκαμε σε δύο τελικούς, είχαμε παίξει πιο πριν στην κανονική διάρκεια του Gen A Stars. Ήταν μια ομάδα με χαρακτήρα και σκληρή. Και στους δύο τελικούς παίξαμε αρκετά καλά, αλλά μιλώντας για Πανελλήνιο, όταν πήγαμε εκεί και παίξαμε στην πρώτη φάση ήμασταν λίγο απροετοίμαστοι και εκτός ρυθμού. Όλες οι ομάδες όταν παρουσιάζονται στο Πανελλήνιο Παίδων έρχονται από μια απραξία ενός μήνα, γιατί μεσολαβούν εξετάσεις μετά το τελευταίο παιχνίδι που είναι σε κάθε Ένωση. Από ‘κει και πέρα, παίξαμε την 1η αγωνιστική με τη ΔΕΚΑ, όπου δεν ήμασταν καλοί και θεωρώ αυτή ήττα μάς έκανε καλό. Μετά τα παιδιά πείσμωσαν. Οι τελικοί είναι πάντα διαφορετικά παιχνίδια, βγαίνει ένας χαρακτήρας εκεί, είναι το ποια ομάδα το θέλει περισσότερο, παίζει πολύ ρόλο αυτό. Αν και δε θέλω να αδικήσω τη ΔΕΚΑ, γιατί κι αυτοί το ήθελαν αρκετά, εξίσου με εμάς, θεωρώ ότι ήμασταν λίγο πιο έτοιμοι σε κάποια κομμάτια και σε λεπτομέρειες πήραμε το παιχνίδι».

Τι προσφέρουν τα μεγάλα τουρνουά

Πέρα από το αποτέλεσμα, ο Παντελάκης στέκεται στο τι κερδίζουν οι αθλητές από τη συμμετοχή τους σε τέτοιες διοργανώσεις. «Είναι πολύ σπουδαίο. Δεν είναι μόνο το επίπεδο των αντιπάλων που τα βοηθάει να εξελιχθούν μέσα από αυτήν τη διαδικασία, είναι ότι τα παιδιά μπαίνουν και στο κομμάτι “αποστολή”, να μάθουν δηλαδή πώς είναι να πηγαίνεις αποστολή κάπου. Από ‘κει και πέρα, επειδή στο παιδικό είναι πανελλήνιο πρωτάθλημα, βλέπεις και ομάδες που το πιθανότερο είναι αν περάσεις στο Πανελλήνιο να περάσουν και εκείνες, οπότε έχεις ήδη αγωνιστεί μια φορά μ’ αυτές. Όσα περισσότερα δύσκολα παιχνίδια παίζουν τα παιδιά, σίγουρα είναι κάτι “συν”, που τα βοηθάει περισσότερο να εξελιχθούν».

Η κοινή γραμμή με την ανδρική ομάδα

Η δουλειά στις ακαδημίες συνδέεται άμεσα με όσα γίνονται στην πρώτη ομάδα. Ο Παντελάκης συνεργάζεται με τον Αχιλλέα Δεμέναγα τα τελευταία τρία χρόνια στον Ολυμπιακό και περιγράφει τη φιλοσοφία που ακολουθούν. «Εμείς τώρα κλείσαμε τον τρίτο χρόνο παρέα με τον Αχιλλέα Δεμέναγα, που ήρθαμε μαζί στον Ολυμπιακό. Έχουμε μια φιλοσοφία κοινή με την ανδρική ομάδα στον τρόπο παιχνιδιού. Από ‘κει και πέρα, φέτος στους παίδες προσπαθήσαμε τα παιδιά να τα κάνουμε να παίξουν γρήγορα το παιχνίδι, να πάρουν αποφάσεις πάνω στην ταχύτητα, φύγαμε, δηλαδή, από κάποιες σταθερές, αλλά ήταν η ομάδα τέτοια που είδαμε ότι μπορούσε ν’ ανταπεξέλθει σε ένα κομμάτι σαν αυτό. Σίγουρα ζήσαμε με τα λάθη, γιατί τα παιδιά πρέπει να κάνουν λάθη για να μάθουν. Θεωρούμε ότι έχουμε ένα προπονητικό πρόγραμμα το οποίο έχει να κάνει με την εξέλιξη περισσότερο της προσωπικότητας του αθλητή, δηλαδή προσπαθούμε να βάλουμε κάποιους απλούς κανόνες στο παιχνίδι των παιδιών ώστε να μπορούν να βγάλουν την προσωπικότητα τους και να μη διστάζουν να κάνουν πράγματα που να έχουν το ένστικτο να τα κάνουν. Η ανδρική ομάδα μάς έχει βοηθήσει πολύ, γιατί εμείς ερχόμενοι στον Ολυμπιακό έχουμε ένα πλάνο κοινό και προσπαθούμε να περάσουμε την κοινή φιλοσοφία. Ο αυτοσκοπός δεν είναι η διάκριση, είμαστε χαρούμενοι όταν έρχεται και η διάκριση μαζί με αυτό, αλλά να αναπτύξουμε παίκτες οι οποίοι θα απασχολούν το ελληνικό μπάσκετ σε μερικά χρόνια».

Το staff της ανδρικής ομάδας δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το εφηβικό τμήμα, κάτι που ξεχωρίζει σε σχέση με άλλες ομάδες της Α1. Παράλληλα ο σύλλογος απασχολεί περίπου 300-310 παιδιά στις ακαδημίες του και η φιλοσοφία είναι να αποφεύγονται τα μεγάλα γκρουπ για να διασφαλίζεται η εξέλιξη των παιδιών.

Οι εγκαταστάσεις και το μέλλον

«Ο Ολυμπιακός απασχολεί περίπου 300-310 παιδιά. Θεωρώ ότι γενικότερα με την αναβάθμιση του γηπέδου θα γίνουν πολύ περισσότερα. Ο Ολυμπιακός από μόνος του είναι ένα μεγάλο brand name. Δε θέλουμε να έχουμε μεγάλα γκρουπ στις ακαδημίες, γιατί πιστεύουμε ότι τα παιδιά δεν εξελίσσονται εύκολα με αυτόν τον τρόπο. Ωστόσο, με την ανάπτυξη των εγκαταστάσεων θεωρώ ότι θα μπορέσουμε να μεγαλώσουμε τον αριθμό των γκρουπ που υπάρχουν».

Η συνέχεια των επιτυχιών

Η κατάκτηση του τίτλου στα παίδια έρχεται μετά από αντίστοιχες διακρίσεις σε εφήβους και την ανδρική ομάδα. «Θεωρώ ότι είναι ένας δρόμος τον οποίον ο κόουτς Μπαρτζώκας έχει δημιουργήσει και εμείς οι υπόλοιποι έχουμε ακολουθήσει. Ο Ολυμπιακός είναι ένα σωματείο χαμηλών τόνων, με ηρεμία και ψυχραιμία. Είναι ένα σωματείο που μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου ήρεμα, με καθαρό μυαλό, και αυτό λέει πολλά. Όταν ένας τόσο μεγάλος σύλλογος, όπως είναι ο Ολυμπιακός, μπορεί και σου δίνει την ηρεμία και την ισορροπία που χρειάζεται ώστε να μη νιώθεις ανασφάλεια γι’ αυτό που κάνεις, τότε μπορείς να το κάνεις τέλεια, γιατί έχεις πάρα πολλά εργαλεία. Εμάς είναι η δεύτερη φορά στα τρία χρόνια που κάνουμε ένα νταμπλ παίδων-εφήβων. Σίγουρα μάς χαροποιεί πολύ, γιατί δεν είναι εύκολο να κάνεις κάτι τέτοιο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, αλλά τα εύσημα πάνε στην υγεία όλου του οργανισμου, που εμείς είμαστε έναν μικρό μέρος αυτού».

Η απώλεια της Κανέλλας Χρυσονίδου

Ο Παντελάκης δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην πρόσφατη απώλεια της Κανέλλας Χρυσονίδου. «Χθες ήταν μια δύσκολη μέρα για τον σύλλογο. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει ότι τον κόσμο που εργάζεται γι’ αυτόν τον έχει σαν οικογένεια, είναι ένας οικογενειακός σύλλογος. Είναι και ένας σύλλογος που δείχνει σεβασμό στους υπαλλήλους του και αυτό φαίνεται και από τη διάρκεια που μένουν οι άνθρωποι και δουλεύουν για εκεί. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που ήταν 25 χρόνια στην ομάδα, με τον οποίο είχαμε τεράστια καθημερινή τριβή. Μιλάμε για έναν πολύ εξυπηρετικό άνθρωπο που είχε πάντα το χαμόγελο στα χείλη».

Αναφέρθηκε και στις κινήσεις από Παναθηναϊκό και Μπαρτζώκα. «Ο κόουτς Μπαρτζώκας είχε αναφερθεί στην Κανέλλα αφιερώνοντάς της το κύπελλο της Ευρώπης. Καταλαβαίνεις πόσο μεγάλη κίνηση είναι αυτή. Όπως και ο Παναθηναϊκός με τη συλλυπητήρια ανακοίνωση που έκανε, ήταν μια πραγματικά πολύ όμορφη κίνηση. Μακάρι όλα αυτά που μας ενώνουν να μην εμφανίζονται μόνο σε τέτοιες δυσάρεστες στιγμές, αλλά να τα θυμόμαστε πιο συχνά».

Η υπομονή και η πραγματική εξέλιξη

Κλείνοντας, ο προπονητής μίλησε για την ανάγκη υπομονής από πλευράς των νέων αθλητών. «Είναι ξεκάθαρο, τα παιδιά βλέπουν… τη μύτη του παγόβουνου. Θεωρώ ότι έτσι είναι γενικά η κοινωνία μας, θέλουν να φτάσουν κάπου χωρίς να κουραστούν και το αντίστοιχο συμβαίνει και στο μπάσκετ. Ένα χαρακτηριστικό που έχουμε εμείς είναι ότι προσπαθούμε ν’ ακούμε τα παιδιά, τι έχουν στο μυαλό τους και μετά μέσα από τις στιγμές που έχουμε μαζί τους να τους εξηγήσουμε ποια είναι η διαδικασία και πώς μπορείς να φτάσεις στο καλύτερο επίπεδο που μπορείς. Θεωρώ ότι τα παιδιά που συνεργάζομαι εγώ μπορούν να φτάσουν εκεί που πρέπει και έχουν επιμονή. Σίγουρα υπάρχουν και παιδιά που θέλουν να φτάσουν πιο γρήγορα εκει που έχουν στο μυαλό τους, αλλά και σε αυτά πρέπει να δώσουμε τα σωστά ερεθίσματα για να καταλάβουν».