Σε μια στρατηγική επιλογή για την καριέρα του προχώρησε ο Νεοκλής Αβδάλας, αφήνοντας το Βιρτζίνια Τεκ για χάρη του Νορθ Καρολάινα. Ο 20χρονος γκαρντ στοχεύει πλέον σε ένα περιβάλλον που θα τον προετοιμάσει καλύτερα για το ΝΒΑ, έχοντας πλάι του και τον Αλέξανδρο Σαμοντούροβ.

Η επιλογή του UNC και το όνειρο της κορυφής

Μετά το τέλος της σεζόν, ο νεαρός αθλητής επέστρεψε προσωρινά στην Ελλάδα για να αξιολογήσει τα επόμενα βήματα. Όπως παραδέχτηκε στο Skweek, η απόφαση να συμμετάσχει ξανά στο κολεγιακό πρωτάθλημα ελήφθη με γνώμονα την αυτοβελτίωση. «Τελειώνοντας τη σεζόν με το Βιρτζίνια, ήρθα για λίγες ημέρες στην Ελλάδα να ξεκουραστώ και να σκεφτώ το μέλλον μου. Αν θα μπω στο Draft ή θα αλλάξω κολλέγιο, ώστε να έχω ένα καλύτερο περιβάλλον και να έχω μια καλύτερη χρονιά. Μίλησα νωρίς με τους μάνατζερ μου κι αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερο, αφού έχω κάνει τη διαδικασία του draft και ξέρω, να παίξω άλλη μια χρονιά στο κολέγιο».

Η επαφή με τον κόουτς Μαλόουν ήταν εκείνη που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ των «Tar Heels». «Ξεκίνησα αμέσως τα zoom calls, με το Νορθ Καρολάινα να είναι από τα πρώτα κολέγια που με ήθελαν, μάλιστα το πρώτο zoom ήταν από τον κόουτς Μαλόουν, συνεπώς ήταν κάτι ιδιαίτερο. Κλείνοντας το τηλέφωνο και γνωρίζοντας την ιστορία του UNC ήμουν αποφασισμένος να πάω. Μίλησα με τον μάνατζερ μου και πήραμε την απόφαση να πάω στο Νορθ Καρολάινα με σκοπό να μπω στα draft την επόμενη χρονιά».

Η νέα καθημερινότητα και ο ρόλος του Σαμοντούροβ

Μόλις πάτησε το πόδι του στις ιστορικές εγκαταστάσεις, το αίσθημα δέους ήταν έντονο. «Νιώθεις την… ιστορία με το που πατάς το πόδι σου στο campus, στα γήπεδα. Όταν πρωτοήρθα πήγα στο μουσείο και βλέποντας γενικά όλο το κολέγιο μου έδωσε έξτρα κίνητρο. Μπαίνοντας στο γήπεδο σε κάνει να θέλεις να δουλέψεις ακόμα πιο σκληρά. Είναι δέος να παίζεις για το Νορθ Καρολάινα κι ακόμα δεν το έχω καταλάβει 100%, γιατί είμαι λίγο διάστημα εδώ, αλλά μόλις ξεκινήσουν κι οι αγώνες είμαι βέβαιος ότι θα είναι μια πολύ ωραία εμπειρία».

Σχετικά με την καθημερινή ρουτίνα, ο ίδιος εξηγεί πως προτιμά ένα περιβάλλον που προσφέρει ισορροπία πέρα από το γήπεδο. «Τώρα δεν έχουν έρθει όλα τα παιδιά, συνεπώς η καθημερινότητα μου είναι πολύ απλή. Ξυπνάω, κάνω βάρη με τον γυμναστή κι ατομική. Στη συνέχεια τα οκτώ παιδιά που είμαστε εδώ, κάνουμε ομαδική. Τελειώνω περίπου στις 12, τρώω φαγητό, για το οποίο τα φροντίζει όλα η ομάδα και γυρνάω σπίτι, όπου θα παίξω κάποιο video game και θα μιλήσω με την οικογένεια μου. Απλά πράγματα… Η πραγματική… διασκέδαση θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο με τους αγώνες. Είναι καλύτερα από εκεί που βρισκόμουν, πέρασα έναν πολύ όμορφο χρόνο στο Βιρτζίνια, αλλά πέρα από το μπάσκετ δεν είχε πολλά πράγματα να κάνεις. Εδώ είναι διαφορετικά κι έχει ωραίο καιρό».

Τέλος, η παρουσία του Σαμοντούροβ τονώνει την ψυχολογία του ενόψει της απαιτητικής χρονιάς. «Με τον Αλέξανδρο είμαστε στην ίδια μανατζερική εταιρεία κι ήξερα ότι ήθελε πρώτα να έρθει στο κολέγιο. Έπρηζα, λοιπόν, τον μάνατζερ μου να παίξουμε μαζί και του έλεγα ότι θα έχουμε μια πολύ καλή σεζόν. Μιλάμε με τον “Σάμο” κάθε μέρα, ξέρει κι αυτός ότι μαζί παίζουμε καλά. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν άνθρωπος δίπλα σου, έναν Έλληνα, εντός κι εκτός παρκέ. Είναι δύσκολη η ζωή στο κολέγιο με το μπάσκετ και τις σπουδές και χάρηκα πολύ που θα είμαστε μαζί τη νέα σεζόν».