Η Καρδίτσα νίκησε τον Προμηθέα με 95-79 στην 25η αγωνιστική της Greek Basketball League και κλείδωσε μαθηματικά την παραμονή της στην κατηγορία για του χρόνου. Ο γενικός διευθυντής της ομάδας, Χρήστος Δεληγιάννης, μίλησε στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio μαζί με την Έλενα Βογιατζή και τον Γιάννη Σταυρουλάκη. Η ομάδα δείχνει ανακουφισμένη μετά από μια σεζόν γεμάτη πίεση και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις.
Η πίεση του πρωταθλήματος και η παραμονή
Ο Δεληγιάννης περιγράφει πώς άλλαξαν όλα από την πρώτη μέρα μετά την κατάκτηση του στόχου. «Καταρχάς, είναι η πρώτη μέρα που τα πράγματα φαίνονται εντελώς διαφορετικά και στην καθημερινότητά μας. Είμαστε μουδιασμένοι. Παρ’ ότι είχαμε τελειώσει το Σάββατο η παραμονή, παρακολουθήσαμε το χθεσινό (19/4) ματς του Πανιωνίου με την ΑΕΚ, συνεπαρμένοι απ’ τις προηγούμενες ημέρες και αγωνιστικές».
Είπαν χαριτολογώντας ότι κάθε Σαββατοκύριακο έπαιζαν τρία ματς λόγω του ανταγωνισμού. Το φετινό πρωτάθλημα ήταν από τα πιο σκληρά τα τελευταία χρόνια, με πέντε ομάδες να παλεύουν για αποφυγή υποβιβασμού στις δύο τελευταίες αγωνιστικές. Η Καρδίτσα έβγαλε καλό πρόσωπο, αλλά έμεινε κοντά στην επικίνδυνη ζώνη από την ένταση.
Διαχειρίστηκαν τις ήττες χωρίς πανικό, όπως και πέρσι που πήραν την πέμπτη θέση. Το προπονητικό team μένει ίδιο χρόνια τώρα και ξέρουν ο ένας τον άλλο καλά. «Αν εξαιρέσεις την περσινή σεζόν, που ήταν εκπληκτική με βάση την απόδοση και την 5η θέση που κατακτήσαμε, επειδή σαν οργανισμός είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα στην παρουσία μας στη GBL, οι ήττες μας δεν ήταν κάτι που δε μπορούσαμε να διαχειριστούμε, ακόμα και όταν πέρασε ένα πολύ μεγάλο διάστημα χωρίς νίκη σε Ελλάδα και Ευρώπη».
Έχουμε την τύχη να έχουμε το ίδιο προπονητικό επιτελείο όλα τα χρόνια, γνωρίζουμε καλά ο ένας τον άλλον και ξέρουμε ποιοι είμαστε, αυτό είναι το πολύτιμο που έχει αυτή η ομάδα. Δε μας προβλημάτιζαν οι ήττες γιατί το έχουμε ξαναβιώσει.
Φέτος άλλαξε το πρόγραμμα με τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις που έφεραν βαρύ φορτίο. Έδωσαν πέντε αγώνες σε δέκα μέρες και αυτό τους κλόνισε. Οι δυσκολίες ήρθαν από συγκυρίες, και μπήκαν σε φάση προβληματισμού για να αντέξουν πνευματικά και ενεργειακά.
Η ομάδα έπαιζε καλό μπάσκετ, αλλά οι παράμετροι έβαλαν όλη την Καρδίτσα σε εγρήγορση από νωρίς. Πίστευαν ότι θα πάει μέχρι τέλους, αλλά κατάφεραν να ξεγλιστρήσουν νωρίτερα από την πίεση της παραμονής. «Έτσι, μπήκαμε σε μια διαδικασία προβληματισμού για το αν θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε πνευματικά και ενεργειακά. Από εκείνη την περίοδο, ενώ βλέπαμε πως έχουμε μια ομάδα που έπαιξε αρκετά καλό μπάσκετ φέτος και δε θα είχε κάποιο πρόβλημα, αυτοί οι παράμετροι μάς έβαλαν σε εγρήγορση και από πολύ νωρίς κατανοήσαμε πως πρόκειται για κάτι πολύ δύσκολο, το οποίο θα κριθεί στο τέλος. Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύαμε ότι θα πήγαινε έως την τελευταία αγωνιστική, αλλά καταφέραμε να είμαστε αδιάφοροι στο κομμάτι της παραμονής».
Η εμπειρία στο Basketball Champions League
Συζητούσαν συνέχεια για την άγνοια κινδύνου στα ευρωπαϊκά ματς. Ήταν η πρώτη φορά για τον Δεληγιάννη ως παράγοντας σε τέτοια διοργάνωση και δεν είχαν άγχος για αποτελέσματα. Ήθελαν απλά να εκπροσωπήσουν την πόλη και το ελληνικό μπάσκετ όσο καλύτερα γίνεται, και το πέτυχαν.
Του έκανε εντύπωση η διάθεση όλων στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις. Οι παίκτες έχουν μεγαλύτερο κίνητρο εκεί. «Μέχρι και τον τελευταίο καιρό το συζητούσαμε με τους συνεργάτες όλους. Κι εμένα ήταν η πρώτη φορά που σαν στέλεχος και παράγοντας της ομάδας συμμετείχα σε μια ευρωπαϊκή διοργάνωση. Είχε να κάνει με το θέμα άγνοιας κινδύνου ή του μη άγχους του αποτελέσματος. Δεν είχαμε άγχος για το αν πραγματικά θα πάμε καλά ή δε θα πάμε».
Θέλαμε απλά η ομάδα να μπορέσει να εκπροσωπήσει την πόλη και το ελληνικό μπάσκετ επάξια, πράγμα που κατάφερε. Μου έκανε τρομερή εντύπωση το ότι είδα πως και εμείς και οι υπόλοιπες ομάδες αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά ματς με μεγαλύτερη διάθεση. Ίσως και οι ίδιοι οι παίκτες έχουν μεγαλύτερο κίνητρο σε αυτό.
Η συμμετοχή στο Basketball Champions League άξιζε απόλυτα. Ο οργανισμός μεγάλωσε απίστευτα μέσα σε 12 χρόνια, από τη Γ’ Εθνική στους “16” του BCL. Έβγαλε την Καρδίτσα από την εσωστρέφεια της επαρχίας και έδωσε εμπειρία σε όλους.
Δεν πήραν μάθημα ακριβώς, αλλά είδαν το επόμενο επίπεδο και τι χρειάζεται. Για μια επαρχιακή ομάδα με δυσκολίες σε ταλαιπωρία, πρόγραμμα και οικονομικά, κέρδισαν γνώση. Η ομάδα ήταν έτοιμη σε διάθεση και δυνάμεις, αλλά λειτουργικά υστερούσε ο οργανισμός από τον όγκο δουλειάς.
Οι άνθρωποι κουράστηκαν, αλλά έδειξαν ενότητα και δύναμη για να πετύχουν. «Θα πω με πολύ μεγάλη σιγουριά ότι άξιζε στο 100%. Άξιζε γιατί ο οργανισμός μεγάλωσε ασύλληπτα πολύ σε σχέση με την πορεία της ομάδας αυτής. Η Καρδίτσα μέσα σε 12 χρόνια έφτασε στους “16” του BCL. Πριν 12 χρόνια έφτασε στην τότε Γ’ Εθνική και σε όλη αυτήν την περίοδο φτάσαμε από εκεί μέχρι τους “16” του BCL με αξιώσεις».
Ήταν τεράστιο το “άλμα”, το οποίο μεγάλωσε πάρα πολύ τον σύλλογο, τον οργανισμό και έβγαλε την ίδια την πόλη από μια εσωστρέφεια που έχει κάθε μικρή επαρχία. Γι’ αυτό είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι και χαρούμενοι, τόσο επειδή το κάναμε όσο επειδή πήγε καλά δίνοντας στο οργανισμό όλη αυτήν την εμπειρία.
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν το βάθος του ρόστερ, ειδικά μετά τον τραυματισμό του Φράνσις Οκόρο. Βγήκαν εκτός προϋπολογισμού νωρίς και η αγορά ήταν ακριβή χωρίς εύκολες επιλογές. Η γεωγραφική θέση της Καρδίτσας δυσκολεύει τα πράγματα, αλλά θα ξαναδοκιμάσουν καλύτερα προετοιμασμένοι.
«Δε θα έλεγα ότι πήραμε κάποιο μάθημα. Είδαμε ποιο είναι το επόμενο επίπεδο και τι απαιτεί για μια επαρχιακή ομάδα με τις δυσκολίες που έχει η Καρδίτσα, σε επίπεδο ταλαιπωρίας, προγράμματος αλλά και οικονομικά. Κερδίσαμε την εμπειρία τού να γνωρίζουμε τι απαιτεί αυτό το επίπεδο. Ξέραμε πως θα αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις, όμως όταν το βιώνεις και βλέπεις πραγματικά τις ανάγκες ενός τέτοιου εγχειρήματος είσαι σκεπτικός για το αν ήσουν έτοιμος γι’ αυτό».
Εγώ θα πω με μεγάλη σιγουριά ότι η ομάδα ήταν έτοιμη σε επίπεδο διάθεσης, δυνάμεων αλλά και από οικονομικής φύσεως, ωστόσο ο οργανισμός δεν ήταν έτοιμος λειτουργικά. Έπεσε πάρα πολύ μεγάλος όγκος δουλειάς σε συγκεκριμένους ανθρώπους, οπότε αυτό έφερε μια κόπωση και μια φθορά. Για μίαν ακόμα φορά η ομάδα και όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτό το εγχείρημα απέδειξαν πόσο ενωμένοι είναι και πόσο δυνατοί έτσι ώστε να κατακτούν τους στόχους, όσο δύσκολοι κι αν είναι.
Ξεχωρίζει η νίκη στην Οστάνδη στο πρώτο εκτός έδρας, που τους έκανε να συνειδητοποιήσουν το επίπεδο. Ξαφνικά από τα ταξίδια στη Βόρεια Ελλάδα βρέθηκαν εκεί και κέρδισαν ιστορικά. Και η οδύσσεια μετά το ματς με την Άλμπα, που κρίθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα, δεν θα ξεχαστεί – απίστευτη ταλαιπωρία στην επιστροφή.
«Σίγουρα το πρώτο εκτός έδρας ματς με την Οστάνδη και η νίκη που ήρθε εκεί. Όταν βρεθήκαμε στην Οστάνδη συνειδητοποιήσαμε πραγματικά το πού έχει φτάσει η ομάδα. Μέχρι να πάμε δεν είχαμε καταλάβει πραγματικά τι έχει συμβεί, αλλά όταν το ζεις είναι αλλιώς».
Όταν είσαι σε αυτήν την ομάδα, με τους ίδιους ανθρώπους που είχαν “οργώσει” τη Βόρεια Ελλάδα και ξαφνικά βρίσκεσαι στην Οστάνδη, στο παρθενικό ευρωπαϊκό ταξίδι, απέναντι σε έναν διαχρονικά ευρωπαϊκό αντίπαλο και τον νικάς, αυτό σού μένει “χαραγμένο” και είναι ιστορικό επίτευγμα.
Επίσης, σαν τρομερή εμπειρία η οποία δε θα ξεχαστεί ποτέ είναι η ταλαιπωρία που “έφαγε” η ομάδα μετά το εκτός έδρας ματς με την Άλμπα, το οποίο κρίθηκε πραγματικά στα τελευταία δευτερόλεπτα. Η εμπειρία που ζήσαμε στην επιστροφή ήταν τρομερή, ακόμα και διοικητικά. Η… οδύσσεια που πέρασε η ομάδα ήταν απίστευτη, δεν την είχαμε ξαναζήσει ποτέ. Δεν πιστεύαμε ότι μπορούν να πάνε τα πράγματα τόσο στραβά.
Για τη φετινή GBL, είναι επιτυχία του ΕΣΑΚΕ που όλες οι ομάδες παλεύουν μέχρι τέλους. Το ελληνικό μπάσκετ ανεβαίνει, τραβάει νέους επενδυτές και όλα είναι πιθανά. Αλλά γίνεται και αγχωτικό για όσους μέσα είναι.
Βλέποντας τις ομάδες στη ζώνη υποβιβασμού, φαίνεται το υψηλό επίπεδο. «Από άποψη πρωταθλήματος και στόχων του ΕΣΑΚΕ, πραγματικά είναι ασύλληπτη επιτυχία το γεγονός πως μέχρι και την τελευταία αγωνιστική σχεδόν όλες οι ομάδες έχουν στόχο είτε για πάνω είτε για κάτω».