Ο Σωτήρης Μανωλόπουλος, team manager της Μυκόνου, περιγράφει με ειλικρίνεια την πρώτη χρονιά της ομάδας στη GBL. Η πορεία από την προετοιμασία τον Αύγουστο μέχρι την τελική νίκη στο Μαρούσι που εξασφάλισε την παραμονή ήταν γεμάτη προκλήσεις και χαρές. Τώρα, κοιτάζοντας πίσω, μιλάει για τα μαθήματα και τις στιγμές που άλλαξαν τα πάντα.
Νίκες που έγραψαν ιστορία
Ξεκινήσαμε με πολλή δουλειά και ερωτηματικά, όπως σε κάθε νέα προσπάθεια, αλλά χτίσαμε κάτι αληθινό βήμα βήμα. «Είναι μια διαδρομή γεμάτη απαιτήσεις αλλά και βαθιά ικανοποίηση.» Η νίκη εκτός έδρας κόντρα στο Μαρούσι δεν ήταν απλά ένα σκορ – ήταν η κορύφωση μιας ολόκληρης σεζόν.
Πολλές στιγμές ξεχώρισαν. Το πρώτο ματς στη Μύκονο με τον Ολυμπιακό έφερε το όραμα της διοίκησης στην πράξη. Και εκείνο το διπλό στον Ηρακλή έθεσε τις βάσεις για ό,τι ακολούθησε.
Η νίκη στο Μαρούσι σφράγισε την παραμονή. Σε προσωπικό επίπεδο, συγκινήθηκα βαθιά βλέποντας την κόρη μου και την οικογένειά μου στην κερκίδα. «Οι δύο νίκες με την κόρη μου στην κερκίδα ήταν για μένα μια εμπειρία με βαθιά συγκίνηση».
Η ταυτότητα που κράτησε την ομάδα όρθια
Όταν ρωτήθηκε για το κλειδί της επιτυχίας, απάντησε χωρίς περιστροφές. «Το βασικό στοιχείο ήταν η αυθεντικότητα.» Δεν προσπαθήσαμε να γίνουμε κάτι άλλο – μείναμε πιστοί σε αυτό που είμαστε, με πλάνο, πίστη και υπομονή.
Κατάλαβα ότι μπορούμε να σταθούμε στην ελίτ όταν η ομάδα κέρδιζε χωρίς να χάνει την ταυτότητά της. Παίζαμε με αρχές και συγκεκριμένο στυλ, όχι μόνο για το αποτέλεσμα. Αυτό έκανε τη διαφορά σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Η φιλοσοφία του οργανισμού κράτησε όλα σε ισορροπία. Στις κακές περιόδους δεν υπήρξε πανικός – αποφάσεις με καθαρό μυαλό, πάντα για το σύνολο. «Αυτό δημιουργεί εμπιστοσύνη και, όταν υπάρχει εμπιστοσύνη, έρχεται και η συνοχή. Αυτό πιστώνεται εξ ολοκλήρου στους κ. Αγγελετάκη και Δακτυλίδη».
Οι ισορροπίες ανάμεσα σε διοίκηση, σταφ και παίκτες κρατήθηκαν με σεβασμό στους ρόλους. Ο καθένας ξέρει τα όριά του, με επικοινωνία και ειλικρίνεια. «Δεν υπάρχουν “εγώ”, μόνο “εμείς”. Το “togetherness” είναι ένας βασικός κανόνας που έχει θέσει ο κόουτς Ζιάγκος από την αρχή της σεζόν».
Η διοίκηση έδωσε σταθερότητα πέρα από τα φανερά. Οι κ.κ. Αγγελετάκης και Δακτυλίδης, μαζί με όλο το team γύρω από την ομάδα, δημιούργησαν ένα περιβάλλον ηρεμίας και επαγγελματισμού. «Αυτή η σιωπηλή δύναμη είναι, πολλές φορές, το πιο σημαντικό στοιχείο».
Εκείνη την περίοδο, η Μύκονος Betsson ανέβηκε από χαμηλότερες κατηγορίες και τώρα στέκεται γερά στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ.
Από την πρώτη του χρονιά ως team manager, το μεγάλο μάθημα ήταν η διαχείριση ανθρώπων. Δεν είναι μόνο διαδικασίες – πρόκειται για χαρακτήρες και συναισθήματα. «Έμαθα να ακούω περισσότερο και να αντιδρώ με μεγαλύτερη ψυχραιμία, αποφεύγοντας τον παρορμητισμό.»
Η χρονιά αυτή με ώριμασε σε πολλά επίπεδα. Βγήκα από τη ζώνη άνεσής μου, ανέλαβα νέες ευθύνες. «Μέσα από αυτή τη διαδρομή, ανακάλυψα ότι ο ρόλος του team manager είναι πολύ πιο πολυδιάστατος απ’ όσο φαίνεται, λειτουργώντας ως ο glue guy μεταξύ διοίκησης, προπονητικού επιτελείου και παικτών».
Η ταυτότητα της Μυκόνου συνοψίζεται σε μία φράση: «Μια ομάδα με ταυτότητα και χαρακτήρα».
Πολλές φορές ένιωσα υπερηφάνεια για όλο τον οργανισμό. Όχι μόνο στα γήπεδα, αλλά και στην καθημερινότητα. «Ο τρόπος καθημερινής λειτουργίας της ομάδας, ο επαγγελματισμός και η αμοιβαία στήριξη είναι στοιχεία που σε κάνουν πραγματικά υπερήφανο.»
Ιδιαίτερα στη διαχείριση της αγωνιστικής κάμψης που κράτησε έναν μήνα. Η διοίκηση έδωσε ασφάλεια, ο κόουτς Ζιάγκος και το επιτελείο ηρεμία. Ήταν υποδειγματικό.
Ως οργανισμός, παίρνουμε μαθήματα για τη συνέχεια. Τίποτα δεν έρχεται τυχαία – χρειάζεται δουλειά και συνέπεια. «Είμαι σίγουρος ότι ο κ. Αγγελετάκης και ο κ. Δακτυλίδης το γνωρίζουν πολύ καλά και προς αυτή την κατεύθυνση πορεύονται».
Για τους φιλάθλους, ένα απλό ευχαριστώ. Η στήριξή τους δεν ήταν δεδομένη – την κερδίσαμε μαζί. «Ο κόσμος της Μυκόνου έχει τεράστιο μερίδιο στην επιτυχία, από τις τοπικές κατηγορίες μέχρι και την άνετη παραμονή στην πρώτη μας χρονιά στη GBL».