Ο ισραηλινός αναλυτής Yonah Jeremy Bob βλέπει πίσω από τα λόγια για ασταμάτητες επιχειρήσεις σημάδια ότι ο ρυθμός πέφτει σιγά σιγά στις επιθέσεις κατά του Ιράν. Σε άρθρο του στην The Jerusalem Post, μιλάει για εικόνα που δεν ταιριάζει με όσα λένε επίσημα το Ισραήλ και οι ΗΠΑ. Οι πηγές του, μέσα από τον στρατό του Ισραήλ, δείχνουν ότι από τα μέσα Μαρτίου οι χτυπήματα μειώθηκαν, όχι επειδή το θέλουν πολιτικά, αλλά γιατί τα πράγματα δυσκολεύουν στις βάσεις.

Πτώση στους αριθμούς των πυραύλων

Από τις 13 μέχρι τις 19 Μαρτίου, οι ισραηλινές επιθέσεις πήγαν από 10.000 σε 12.000 συνολικά, που σημαίνει μέρες με λιγότερα από 200 χτυπήματα. Οι αμερικανικές δυνάμεις, από 18 μέχρι 23 Μαρτίου, έφτασαν από 7.800 σε 9.000, με μέσο όρο γύρω στα 240 την ημέρα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις πρώτες μέρες, όπου Ισραήλ και ΗΠΑ έφταναν τους 1.000 στόχους καθημερινά.

Οι ηγέτες συνεχίζουν να μιλάνε για πλήρη ένταση. Ο Donald Trump άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να τελειώσει γρήγορα η φάση αυτή. Μα οι ενημερώσεις από Ουάσινγκτον σπανίζουν, και τα μηχανήματα με τα πληρώματα κουράζονται – τα μαχητικά αεροπλάνα χρειάζονται ξεκούραση.

Στόχοι εξαντλημένοι και όρια ισχύος

Προς το τέλος Μαρτίου, το 90% των στόχων που είχαν βάλει από πριν είχε χτυπηθεί, σύμφωνα με πηγές από τις Israel Defense Forces. Η αεροπορία κάνει ό,τι μπορεί, αλλά δεν φτάνει να διαλύσει πλήρως τον ιρανικό στρατό, που μετράει εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια από τη Μπασίτζ. Χωρίς μεγάλη εισβολή από ξηρά, τα πράγματα μένουν έτσι.

Οι δυνάμεις στην περιοχή βγάζουν μόνο για μικρές δουλειές, όπως η κατάληψη της νήσου Χάργκ, όχι για πόλεμο παντού. Και μετά, αν κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ, η οικονομία παγκοσμίως θα ταλαιπωρηθεί άσχημα. Ο πόλεμος μοιάζει να πηγαίνει σε φάση που κουράζεται, εκτός κι αν αλλάξουν σχέδια ριζικά.