Τρία χρόνια πέρασαν από την καταστροφή στα Τέμπη, κι ο Παύλος Ασλανίδης, ο νέος πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων, βγήκε να μιλήσει ανοιχτά για όσα τρέχουν με την υπόθεση. Ζητάει από τον κόσμο να κρατήσει τις διαδηλώσεις ήρεμες, χωρίς φασαρίες ή πολιτικά παιχνίδια. Οι οικογένειες θέλουν μόνο δικαίωση για τα παιδιά τους, όχι να μπλεχτεί η τραγωδία σε κομματικές μονομαχίες.

Ο Ασλανίδης χάνει ακόμα τον γιο του, τον Δημήτρη, και ο πόνος μένει ίδιος, δεν φεύγει με τον καιρό. «Σαν να χτυπούν μέσα του δύο καρδιές», λέει για να περιγράψει τι νιώθει. Αυτός ο πόνος τον σπρώχνει να συνεχίσει τον αγώνα μαζί με τους άλλους συγγενείς.

Η ρήξη με την πρώην πρόεδρο και τα πολιτικά

Για τη Μαρία Καρυστιανού, την παλιά επικεφαλής, δείχνει ξεκάθαρα δυσαρέσκεια που ξεκίνησε δικό της κόμμα. Μέχρι τελευταία στιγμή του έλεγε πως δεν υπήρχε τέτοιο σχέδιο, και τώρα νιώθει προδομένος. «Μας παραπλάνησε», είπε, και βλέπει πολλούς νέους και φοιτητές να απογοητεύονται που έγινε πολιτική υπόθεση από κοινωνική διεκδίκηση.

Δεν θα σταθεί δίπλα σε αυτή την κίνηση, γιατί «δεν ταιριάζουμε ιδεολογικά». Θέλει η υπόθεση Τεμπών να μείνει μακριά από τα κόμματα. Μίλησε ακόμα και με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να σταματήσουν οι καβγάδες στη Βουλή στο όνομα των νεκρών.

Κόμματα προσπάθησαν να κερδίσουν ψήφους από τη συμφορά, μα δεν έκαναν τίποτα πραγματικό για τις οικογένειες, πέρα από λόγια στην Ευρώπη. Τρία χρόνια μετά, ερωτήματα καίνε ακόμα, όπως τι έφτιαξε την πυρόσφαιρα μετά τη σύγκρουση. Απορρίπτει πια την ιδέα με το ξυλόλιο που μετέφεραν, λέει πως κάποιοι ειδικοί το έβγαλαν για φήμη.

Εκταφές, δίκη και ανοιχτά ζητήματα

Ζητάει εδώ και πάνω από χρόνο να εκταφεί ο γιος του, όχι για να ψάξουν ναρκωτικά, αλλά να βεβαιωθούν ποιος είναι και πώς πέθανε. Βρήκαν εργαστήρια στο εξωτερικό, και οι συγγενείς θα πληρώσουν μόνοι τους. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν τους λέει λέξη, κριτικάρει ο Ασλανίδης.

Για τη δίκη που έρχεται, κρατάει σιγασμένη στάση, δεν θέλει να κατηγορήσουν τους δικαστές από τώρα. Η κρίση θα φανεί από το πώς πάει η δίκη. Πολιτικές ευθύνες κρέμονται ακόμα, και κάποιοι που έπρεπε να κάτσουν στο εδώλιο λείπουν.