Ο Σάσα Βεζένκοφ έδωσε συνέντευξη στο podcast «Game On» και άνοιξε την καρδιά του για την καθημερινότητα στον Ολυμπιακό. Μίλησε για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, εξήγησε πώς βλέπει τον ρόλο του ως παίκτης και θυμήθηκε τις δύσκολες στιγμές στο NBA. Η κουβέντα κύλησε φυσικά, με τον Βούλγαρο φόργουορντ να μοιράζεται εμπειρίες που δείχνουν πόσο βαθιά ζει το μπάσκετ.

Ο Μπαρτζώκας μέσα από τα μάτια του Βεζένκοφ

Όταν ο λόγος έφτασε στον προπονητή του, ο Βεζένκοφ περιέγραψε πώς ο Μπαρτζώκας χάνει τον έλεγχο στα παιχνίδια. «Αυτά τα memes στο διαδίκτυο, ξέρεις… Δίνει τροφή σε αυτά. Είναι πολύ παθιασμένος με αυτό που κάνει, κάποιες φορές βγαίνει εκτός εαυτού, που σε κάποιους ξενίζει, σε κάποιους όχι. Το αντιλαμβάνομαι. Εκτός μπάσκετ, αν ερχόταν εδώ για παράδειγμα, δεν θα το πίστευες. Θα μιλούσε για οτιδήποτε θέλει να μιλήσει, σιγά. Στις προπονήσεις δεν φωνάζει. Πολύ ήρεμος. Απλά ζει τον αγώνα, με το δικό του, στρες, με την δικια του, πίεση, με τον δικό του, τρόπο. Σε κάποιους προκαλεί αυτό. Δεν τους αρέσει. Κάποιοι άλλοι μπορούν να συμβιβάζονται με αυτό».

Οι παίκτες αντιδρούν διαφορετικά στις φωνές του κόουτς, είπε ο Βεζένκοφ, και συνέχισε να εξηγεί πώς οι προπονητές πρέπει να λειτουργούν σαν ψυχολόγοι. «Για αυτό πλέον οι προπονητές είναι και ψυχολόγοι. Πλέον, επειδή έχουμε τόσα πολλά παιχνίδια, πρέπει να ψυχολογήσεις τον αθλητή σου. Εσύ στις φωνές μπορεί να… κλειδώνεις. Εγώ μπορεί στις φωνές να παθιάζομαι. Είναι λίγο διαφορετικό με τον καθένα. Διαφορετική αντιμετώπιση. Στον επαγγελματικό αθλητισμό είμαστε όλοι ίσοι, αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Λόγω θέσης. Λόγω στάτους. Σε κάθε ομάδα, ο καθένας κάνει διαφορετικούς ρόλους. Έχεις περάσει από το να είσαι ο 12ος παίκτης, να είσαι στην πεντάδα, να είσαι αρχηγός, να είσαι σταρ. Είναι και το πώς προσεγγίζεις τον ρόλο σου. Για αυτό οι ομάδες που πετυχαίνεις στον αθλητισμό, είναι καθαρά ομάδες που ξέρουν τον ρόλο τους, ο καθένας. Τον ακολουθούν και είναι σταρ στον ρόλο τους, ο καθένας».

Από τον Ολυμπιακό στο NBA και πίσω

Κοιτάζοντας πίσω, ο Βεζένκοφ θυμήθηκε τις πρώτες του χρονιές στον Ολυμπιακό, που δεν πήγαν όπως ήθελε, και πώς ο covid άλλαξε τα πράγματα. Εκεί, στην πατρίδα του, δούλεψε σκληρά για έξι μήνες. «Από τον κόσμο του Ολυμπιακού και τον οργανισμό, δέχθηκα πολλή αγάπη. Ασχέτως αν η πρώτη χρονιά δεν πήγε καλά και η δεύτερη δεν ξείνησε καλά και εκεί είπα μέσα μου, ότι μήπως δεν κάνω για αυτό το επίπεδο, να πάω σε ένα κάτω επίπεδο. Η οικογένειά μου, είναι πάντα εδώ για εμένα. Τους ευχαριστώ για όλα, γιατί χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα να φτάσω εδώ. Ήρθε ένα πολύ καλό παιχνίδι, τραυματίστηκε ένας άλλος παίκτης. Σκεφτόμουν να φύγω τότε και οι κύριοι Αγγελόπουλοι, είδαν κάτι σε εμένα και μου είπαν ότι δεν θα φύγω. Μετά ήρθε και ο καινούριος προπονητής, ο κόουτς Μπαρτζώκας και όλα ξεκίνησαν. Έριξα και πολλή δουλειά. Ο covid με βοήθησε πολύ. Πήγα στη Βουλγαρία και δούλεψα 6 μήνες πάρα πολύ. Εκεί που δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα, είπα ότι θα δουλέψω ακόμα περισσότερο».

Όταν τον ρώτησαν αν νιώθει σταρ πια, ο Βεζένκοφ απάντησε χωρίς να το κάνει βαρύ. Απλά δουλεύει καθημερινά, είπε, και του αρέσει να παίρνει ευθύνες. Στον Ολυμπιακό, άλλωστε, ο τίτλος μετράει μόνο.

Για το ΝΒΑ, μίλησε για τους Σακραμέντο Κινγκς και πώς το τάιμινγκ έπαιξε ρόλο στην εμπειρία του. Πήγε στα 28, που θεωρείται μεγάλος. «Νομίζω το τάιμινγκ που πας στο NBA, είναι το πιο σημαντικό. Εγώ πήγα λίγο μεγάλος, γιατί 28 χρονών για το NBA, είσαι πλέον φτασμένος παίκτης. Είσαι μεγάλος. Άσχετο που σε θεωρούν ότι είσαι ο καινούριος. Όταν μου παρουσιάστηκε το πλάνο, ήταν πολύ θελκτικό. Στα 24 μου, είχαμε φτάσει στον τελικό της Ευρωλίγκας, είχαμε χάσει με τον τρόπο που είχαμε χάσει. Είχα βγει MVP. Είχαμε πάρει το Πρωτάθλημα. Ήταν όλα ιδανικά. Ήταν όλοι εδώ. Οι φίλοι μου. Η κοπέλα μου. Η οικογένειά μου. Οπότε έπρεπε να τα αφήσω όλα πίσω στα 28 μου. Πήγα εκεί. Ήταν διαφορετικά. Κι εγώ δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ, γιατί όταν πας ως φτασμένος παίκτης Ευρωλίγκας, θεωρείς ότι θα βοηθήσεις. Είχα τα πάνω και τα κάτω μου, αγωνιστικά. Μετά τραυματίστηκα. Έμεινα για δύο μήνες εκτός. Άρχισα να λέω αν θα μείνω άλλον έναν χρόνο. Θα μπορούσα να μείνω. Μετά έγινα ανταλλαγή στους Ράπτορς. Με πήρε τηλέφωνο ο προπονητής και μου είπε ότι με θέλει. Σκέφτηκα πολύ το καλοκαίρι τότε, να μείνω. Ήμουν 29 τότε. Δεν έχω και πάρα πολλά χρόνια. Θέλω να γυρίσω πίσω. Να είμαι μέσα στη φωτιά. Να παλεύω για τίτλους, για νίκες. Να ξέρω ότι βοηθάω. Οπότε είπα ευχαριστώ στους ανθρώπους, που μου έδωσαν την ευκαιρία οι μεν (Κινγκς) και που με ήθελαν να μείνω οι δε (Ράπτορς). Δεν με ανάγκασε κανείς να φύγω. Εγώ, τους είπα ότι θέλω να φύγω».

Αν είχε πάει νωρίτερα, στα 21-22, θα το σκεφτόταν αλλιώς, παραδέχτηκε. Τελικά, γύρισε και νιώθει καλά. «Αν μπορούσα να πάω σε μία πιο μικρή ηλικία, θα το έκανα. Γιατί είναι άλλα τα όρια σου, όταν είσαι στα 21, 22 σου. Σε βλέπουν και ως prospect για το μέλλον τους. Θα σου δώσουν ευκαιρίες. Αλλά σίγουρα νιώθω ωραία που ήρθα ξανά στον Ολυμπιακό. Γύρισα από το NBA με άλλο status, με άλλο συμβόλαιο. Ο κόσμος, με υποδέχθηκε πολύ θερμά και τους ευχαριστώ για αυτό. Είναι διαφορετικές και οι απαιτήσεις πλέον. Στον Ολυμπιακό άλλωστε, μόνο ο τίτλος είναι επιτυχία».