Ο Βαγγέλης Παυλίδης έγινε μεγάλο όνομα στο ποδόσφαιρο, παίζει στην Μπενφίκα και σκοράρει σαν τρελός. Αλλά μέσα του κρατάει ζωντανές αυτές τις παλιές μέρες στα γήπεδα της γειτονιάς. Εκεί που ξεκίνησε όλα, με φίλους και μπάλα σε αλάνες.
Αναμνήσεις από τις Αλάνες της Παιδικής Ηλικίας
Μίλησε με συγκίνηση για το πάρκο δίπλα στο πατρικό του σπίτι. Δεν υπήρχε τίποτα εκεί, ούτε ένα κανονικό γήπεδο. Έπαιζαν με ό,τι έβρισκαν.
Χρησιμοποιούσαν τα σακίδιά τους για δοκάρια. Στην άκρη στεκόταν ένας ψηλός τοίχος, που γινόταν τώρα το αντίπαλο τείχος. Έμεναν ώρες εκεί έξω.
Γρατζουνιές και Ευτυχία
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Βαγγέλης Παυλίδης:
«Δίπλα στο σπίτι μας υπήρχε ένα πάρκο, αλλά δεν είχε γήπεδο ποδοσφαίρου. Έτσι, χρησιμοποιούσαμε τα σακίδια μας ως δοκάρια. Στη μία πλευρά του γηπέδου υπήρχε επίσης ένας τεράστιος τοίχος. Παίζαμε εκεί για ώρες. Λέγαμε στον εαυτό μας: «Παίζουμε αγώνα του Champions League».
Κάθε μέρα γυρνούσα στο σπίτι με τα γόνατα γεμάτα γρατζουνιές. Λόγω της επιφάνειας στην οποία παίζαμε, ήμουν καλυμμένος με αίμα. Η μαμά μου θύμωνε όταν με έβλεπε έτσι. Αλλά αυτή η ευτυχία ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό… Παίζαμε ποδόσφαιρο και δεν σκεφτόμασταν τίποτα άλλο.
Απλά διασκεδάζαμε, παίζαμε μπάλα με τους φίλους μας… Δεν είχε καμία σημασία το πώς τελείωνε ο αγώνας. Είναι υπέροχο να θυμάμαι εκείνες τις μέρες, γιατί ήταν πραγματικά ξεχωριστές».
Αυτές οι ιστορίες δείχνουν πώς το ποδόσφαιρο ξεκινάει από τα απλά. Με φίλους, χωρίς πίεση.
??? Vangelis Pavlidis, cocukluk y?llar?nda futbolla ilgili ilk an?lar?n? anlatt?:
“Evin hemen yan?nda bir park vard? ama futbol sahas? yoktu. Biz de s?rt cantalar?m?z? kale yapard?k. Sahan?n bir taraf?nda da kocaman bir duvar vard?. Saatlerce orada oynard?k. Kendi kendimize… pic.twitter.com/dvzRDvdScW
— Portekiz Futbolu ???????? (@NosFutebol) February 20, 2026