Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου έγινε η τελετή ονοματοδοσίας του Κλειστού Γυμναστηρίου Αγίου Δημητρίου. Πλέον φέρει το όνομα «Κλειστό Γυμναστήριο Αγίου Δημητρίου – Γιώργος Πρίντεζης». Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή και γεμάτη κόσμο από την πόλη.
Συγκίνηση στην εκδήλωση τιμής
Η γιορτή ξεκίνησε ακριβώς στις 12 το μεσημέρι. Ήρθαν εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, γνώριμα πρόσωπα από τον αθλητισμό, οι πρόεδροι του Ολυμπιακού Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος, ντόπιοι κάτοικοι μαζί με ένα σωρό παιδιά. Όλοι μαζεύτηκαν εκεί για να τιμήσουν τον Γιώργο Πρίντεζη, έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες μπασκετμπολίστες.
Ο Δήμος Αγίου Δημήτρίου αποφάσισε αυτή την ονοματοδοσία για να δείξει ευγνωμοσύνη στην πολλή δουλειά που έκανε ο Πρίντεζης στον ελληνικό αθλητισμό. Δεν είναι μόνο οι τίτλοι του, αλλά και ο χαρακτήρας του, οι αξίες που κράτησε σε όλη του την καριέρα. Και βέβαια, η σύνδεση με την πόλη παίζει μεγάλο ρόλο – εκεί, στον Αστέρα Αγίου Δημητρίου, ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο μπάσκετ.
Λόγοι από δήμαρχο και Πρίντεζη
Από εκεί ξεκίνησε και έφτασε ψηλά, με νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Για τα παιδιά της νέας γενιάς, είναι πρότυπο. Ο δήμαρχος Στέλιος Μαμαλάκης μίλησε για αυτή την πορεία στον χαιρετισμό του.
Είπε ότι η ονοματοδοσία δείχνει πόσο σημαντική είναι η διαδρομή ενός αθλητή που βγήκε από τις γειτονιές της πόλης και έφτασε στην κορυφή του μπάσκετ, χωρίς να ξεχάσει τις ρίζες του. Μετά, ο ίδιος ο Γιώργος Πρίντεζης πήρε τον λόγο. Κάθισε και έκανε έναν σύντομο απολογισμό της καριέρας του, είπε ευχαριστώ στους αδελφούς Αγγελόπουλους και δήλωσε συγκινημένος για την τιμή.
Αναλυτικά όσα δήλωσε στην ομιλία του ο Πρίντεζης:
«Καλησπέρα σε όλους, καλή χρονιά. Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, για μένα είναι ό,τι χειρότερο να είμαι το επίκεντρο, ειδικά εκτός αγωνιστικού χώρου, παρόλο που είναι κάτι πολύ τιμητικό, δεν σας κρύβω ότι νιώθω πολύ άβολα. Όσο ωραίες και να είναι οι στιγμές που πέρασα στον Ολυμπιακό, όσες όμορφες και να ήταν οι κατακτήσεις, ακόμα και οι δύσκολες στιγμές που σε σκληραγωγούν σε κάνουν καλύτερο.
Πάντα οι στιγμές που ξεκινάς από κάπου, οι πρώτες αναμνήσεις, οι βάσεις που λένε, είναι αυτές που σου μένουν και οι αναμνήσεις είναι αυτές που σε κάνουν και αγαπάς κάτι. Βλέπω παλιούς συμπαίκτες, βλέπω παλιά πρόσωπα και δε σας κρύβω ότι με συγκινεί πάρα πολύ.
Γιατί θυμάμαι σαν τώρα πριν από 22 χρόνια που ήμουν στο ανοιχτό δίπλα και έκανα τις πρώτες μου προπονήσεις, χωρίς φυσικά καν να ξέρω ότι στο μέλλον θα ασχολούμαι επαγγελματικά με το μπάσκετ. Ευχαριστώ πάρα πολύ Δήμαρχε, όλη τη δημοτική αρχή για την τιμή που μου κάνατε.
Είναι ακόμα μεγαλύτερη η τιμή και η χαρά γιατί δεν σας γνωρίζω προσωπικά κι όπως γνωρίζετε δεν είμαι ούτε πολιτικοποιημένο, ούτε ασχολούμαι με κάποια αρχή, ούτε με κάποια παράταξη, οπότε το συγκεκριμένο με κάνει ακόμα ιδιαίτερα χαρούμενο. Ευχαριστώ πάρα πολύ τους προέδρους, γιατί χωρίς εκείνους δεν θα ήμασταν όλοι εδώ πέρα. Ούτε δημοσιογράφοι, ούτε εγώ, ούτε κανείς.
Αυτή είναι μία πραγματικότητα, όλα αυτά τα χρόνια πορευτήκαμε παρέα και σε όλες τις χαρές όλες τις λύπες. Πολλές φορές ο κόσμος μένει στις χαρές, αλλά οι λύπες και οι στεναχώριες ήταν αυτές οι οποίες σε δένουν και σε κάνουν να αγαπάς και να δένεσαι περισσότερο και με κάποιους ανθρώπους, ακόμα και με συλλόγους.
Εύχομαι να γίνουν ακόμα περισσότερα κλειστά και ακόμα περισσότερα παιδιά να ασχοληθούν όχι μόνο με το μπάσκετ, αλλά με τον αθλητισμο γενικότερα».
