Ο Εμμανουήλ Καραλής πήδηξε 6,17 μέτρα στο άλμα επί κοντώ και μπήκε για τα καλά στη συζήτηση για τα μεγάλα ρεκόρ. Μετά το άλμα αποφάσισε να δοκιμάσει για παγκόσμιο ρεκόρ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Παιανία. Η φετινή προετοιμασία του βγήκε σε καλό, όπως είπε χαμογελώντας.

Η στιγμή του άλματος και η χαρά

Δεν είδε ακόμα το βίντεο της προσπάθειάς του. «Όχι, δεν την είδα. Δεν την είδα», είπε απλά. Ζούσε τη στιγμή και μετά πήγε να πανηγυρίσει με την οικογένειά του, τον πατέρα του.

Καταλαβαίνει τι πέτυχε. «Καταλαβαίνω τι έκανα. Πραγματικά, δεν είδα το άλμα γιατί ζούσα τη στιγμή. Μετά πήγα να το πανηγυρίσω με τους δικούς μου και τον πατέρα μου. Μετά το μόνο που σκέφτηκα ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ. Είμαι καλά, είμαι χαρούμενος. Ξέρω πως ήμουν σε πολύ καλή κατάσταση. Όταν έρχομαι στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, θέλω να πηδάω ψηλά. Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι έχω καταφέρει αυτή τη στιγμή. Είμαι υγιής, είμαι καλά κι έδειξα ότι μπορώ να πηδήξω πολύ ψηλά».

Εκείνο που άλλαξε φέτος είναι η δουλειά στην προετοιμασία. Μαζί με τον προπονητή του Χάρη και τους άλλους συνεργάτες, έβαλαν τα δυνατά τους.

Βελτιώσεις και νέα όνειρα

«Σίγουρα κι εγώ κι ο Χάρης κι ο Γιώργος και ο Μαρσίν έχουμε κάνει τρομερή δουλειά. Έχουμε κάνει πολύ καλή προετοιμασία. Είμαι ο ίδιος αθλητής, απλά έχω ανεβάσει σε επίπεδο όλα όσα είχα την προηγούμενη χρονιά. Έχω βελτιώσει την ταχύτητά μου, τη δύναμή μου, τον τρόπο που κοιτάω τον κάθε αγώνα. Έχω πάρει και κάποια καινούργια κοντάρια που πάνε καλά. Τελικά πάνε καλά. Αυτό… Κυνηγάμε, κυνηγάμε. Ενώ είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, νιώθω πως θέλω και κάτι ακόμα».

Το 6,17 τον βάζει δεύτερο όλων των εποχών. Ήθελε να το κάνει, λέει, και τώρα ξεπέρασε τα είδωλά του.

«Εννοείται, ήθελα να το κάνω αυτό. Ούτε στα μεγαλύτερά μου όνειρα δεν φανταζόμουν ότι ένα παιδί στον Πύργο της Ηλείας που βλέπει άλμα επί κοντώ θα καταφέρει να είναι ο δεύτερος καλύτερος στην ιστορία. Ξεπέρασα τα είδωλά μου και τον εαυτό μου. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που ήρθανε να με δουν και να χειροκροτήσουν όλους τους αθλητές. Θέλω σίγουρα να τους υποσχεθώ ότι κάποια στιγμή ίσως δείτε κάτι μεγαλύτερο από ό,τι έκανα σήμερα».

Το παγκόσμιο ρεκόρ στα 6,31 δεν είναι πια μακρινό όνειρο. Είναι μέσα στις δυνατότητές του, όπως το βλέπει.

«Είμαι ένας αθλητής που ονειρεύεται. Ονειρεύομαι πάρα πολύ. Προσπαθώ να είμαι ήρεμος όταν κάνω μεγάλα πράγματα, γιατί πάντα κυνηγάω. Και τώρα που έκανα το 6.17 κυνήγησα να κάνω και το κάτι παραπάνω. Δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να πω. Ήταν πάρα πολύ καλός αγώνας. Κατάφερα κι έκανα ατομικό απόλυτο ρεκόρ. Το παγκόσμιο ρεκόρ είναι κάτι που είναι στο μυαλό μου, αλλά θέλω να πηγαίνω βήμα-βήμα και να απολαμβάνω τους αγώνες. Να ευχαριστιέμαι ό,τι κάνω, που είμαι στο γήπεδο, που αναπνέω το ταρτάν. Θέλω απλά να προσφέρω όσο περισσότερη χαρά μπορώ στους ανθρώπους μου και τους ανθρώπους του στίβου».

Αγαπάει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Επιστρέφει η αγάπη αγωνιστικά, τώρα που ταξιδεύει πολύ στο εξωτερικό.

«Σίγουρα, σίγουρα. Τώρα που έχω γίνει από τους αθλητές που ταξιδεύουν πολύ στο εξωτερικό δεν έχω πολλές ευκαιρίες να έρχομαι στη χώρα μου. Οπότε, όταν έρχομαι στην Ελλάδα θέλω να προσφέρω ένα θέαμα. Θέλω να ευχαριστιέμαι τον αγώνα κι, όταν το κάνω, νιώθω πως κι οι φίλαθλοι ευχαριστιούνται κι εκείνοι. Θέλω να καλέσω και αύριο όλο τον κόσμο να έρθει που έχουμε τον Μίλτο και άλλους πάρα πολύ μεγάλους αθλητές. Η Παιανία είναι το σπίτι του στίβου και σήμερα χάρηκα πολύ που επιτέλους αγωνίστηκα εδώ».

Δίνει πίστη στον κόσμο. Πάντα μπορείς κάτι παραπάνω, αν το πιστέψεις.

«Έτσι είναι, έτσι είναι. Εγώ το κάνω στον στίβο, αλλά ο κάθε άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τις δυνατότητές του αν πραγματικά το πιστέψει. Εγώ το πίστεψα και το έκανα. Γιατί όχι κι εσείς»;