Τα όπλα λέιζερ υψηλής ενέργειας επιστρέφουν στο προσκήνιο της στρατιωτικής τεχνολογίας, γιατί φαίνονται σαν η πιο φθηνή απάντηση σε επιθέσεις με drones και πυραύλους. Στη Μέση Ανατολή, όπου αμερικανικές βάσεις και ενεργειακές εγκαταστάσεις δέχονται χτυπήματα συχνά, αυτά τα συστήματα βλέπονται σαν μεγάλη αλλαγή στην αεράμυνα. Το μεγάλο πλεονέκτημα κρύβεται στα έξοδα: ένα χτύπημα με λέιζερ βγαίνει λίγα δολάρια, ενώ ένας πύραυλος Patriot για να ρίξει ένα drone κοστίζει εκατομμύρια.

Πώς δουλεύουν τα λέιζερ στον πόλεμο

Ένα σύστημα λέιζερ μαζεύει δυνατή δέσμη φωτός και την καρφώνει σε ευαίσθητα σημεία του στόχου. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα, η ζέστη καίει τα ηλεκτρονικά ή σπάει τη δομή ενός drone ή πυραύλου. Αλλά θέλει σταθερή εστίαση, κάτι που δυσκολεύει τα πράγματα όταν οι στόχοι τρέχουν γρήγορα ή έρχονται μαζικά.

Και οι καιρικές συνθήκες μπαίνουν εμπόδιο. Η υγρασία σκορπάει τη δέσμη, η ομίχλη την αποδυναμώνει, ενώ σκόνη ή αλάτι σε θάλασσες φθείρει τα οπτικά μέρη. Παρόλα αυτά, ένα λέιζερ 100 κιλοβάτ μπορεί να κάψει κινητήρα αεροπλάνου ή βαριά drone εύκολα, αν βρει καθαρή γραμμή.

Ποιος δουλεύει πάνω σε αυτή την τεχνολογία

Δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ που πειραματίζονται με όπλα λέιζερ εδώ και χρόνια. Το Ισραήλ βάζει λεφτά για να ρίχνει πυραύλους μικρής εμβέλειας και drones, η Κίνα δείχνει ναυτικά συστήματα ισχυρά. Άλλες χώρες φτιάχνουν μικρά, φορητά μοντέλα για το πεδίο μάχης.

Το πρόβλημα μένει το υψηλό κόστος κατασκευής, με εξαρτήματα ακριβής και υλικά σπάνια που ελέγχονται από λίγες χώρες. Οι ειδικοί λένε ότι τα όπλα λέιζερ δεν θα αντικαταστήσουν τα παλιά συστήματα αεράμυνας σύντομα. Θα γίνουν όμως πολύτιμο βοήθημα εναντίον φθηνών drones που αλλάζουν τον τρόπο των πολέμων σήμερα. Και η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες ιδέες ξεκίνησαν από παλιές επιστημονικές φαντασίες, αλλά τώρα γίνονται πραγματικότητα βήμα βήμα.