Ο Ντόναλντ Τραμπ πήρε απόφαση ξαφνικά και άλλαξε τα σχέδια για άμεσο χτύπημα στις ενεργειακές βάσεις του Ιράν. Αυτό δεν είναι απλά ένα βήμα πίσω, αλλά δείχνει πόσο μπερδεμένη έχει γίνει η κατάσταση εκεί στη Μέση Ανατολή. Οι άνθρωποι στην Ουάσιγκτον μιλάνε για “παραγωγικές συνομιλίες” με την Τεχεράνη, όμως πίσω από τις λέξεις κρύβεται ένα χάος που ξεκίνησε από λάθος υπολογισμούς.

Εκείνη η κρίσιμη κλήση ανάμεσα στον Τραμπ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου έγινε λίγες ώρες πριν την αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση στα τέλη Φεβρουαρίου. Ο Νετανιάχου έδωσε πληροφορίες από μυστικές υπηρεσίες ότι η ιρανική ηγεσία θα μαζευόταν σε ένα σημείο στην Τεχεράνη.

Η ευκαιρία για στοχευμένη επίθεση

Αυτή η στιγμή φάνηκε σαν σπάνια ευκαιρία για ένα χτύπημα που θα έβγαζε εκτός παιχνιδιού την κορυφή του ιρανικού καθεστώτος. Οι Ισραηλινοί το κάνουν συχνά τέτοια, αλλά τώρα μπήκε και η Αμερική βαθιά στο παιχνίδι, με ρίσκο που μεγαλώνει. Η συνάντηση των Ιρανών μετακινήθηκε από βράδυ σε πρωί Σαββάτου, και αυτό έσπρωξε τον Τραμπ να βιαστεί, νομίζοντας πως η στιγμή δεν θα ξαναρθεί.

Αντιδράσεις μέσα στην κυβέρνηση και χτυπήματα από το Ιράν

Δεν συμφώνησαν όλοι στην αμερικανική κυβέρνηση με αυτή την ιδέα. Η CIA είπε καθαρά ότι η εξόντωση της ηγεσίας μπορεί να δυναμώσει τους πιο άγριους στο Ιράν, όχι να τους μαλακώσει. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προειδοποιούσε για γρήγορα αντίποινα, και πράγματι ήρθαν: χτυπήματα σε αμερικανικούς στόχους, σε φίλους των ΗΠΑ στον Κόλπο, και κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ που είναι κλειδί για το πετρέλαιο παγκοσμίως.

Οι τιμές της ενέργειας πήραν φωτιά αμέσως, οι αγορές τρελάθηκαν, και οι πιέσεις στον Λευκό Οίκο χτύπησαν κόκκινο. Χάθηκαν ζωές και στους δύο πλευρές, δείχνοντας πόσο ακριβό βγαίνει ένα τέτοιο “χειρουργικό” χτύπημα. Σε όλο αυτό το μπλέξιμο, η αναμονή που έβαλε ο Τραμπ μοιάζει με προσπάθεια να σταματήσει το κακό πριν γίνει πόλεμος σε όλη την περιοχή.

Οι γραμμές επικοινωνίας ανάμεσα σε Αμερική και Ιράν είναι αδύναμες ακόμα. Η Τεχεράνη ζητάει εγγυήσεις και άρση κυρώσεων, ενώ η Ουάσιγκτον μένει σκληρή σε όρους που οι Ιρανοί δεν καταπίνουν. Το Ισραήλ πιέζει στρατιωτικά χωρίς σταματημό, κάνοντας τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.